Christ on a bike. Die gasten van online shop Cream hebben het weer eens goed begrepen. Met die hard to get Errifs shirts. Grappige naam voor een kledingmerk trouwens.

Die crazy lui van Vice zitten niet graag stil. Nu bezorgen ze je slapeloze nachten met vbs.tv, voor die streaming fillempies waarvan je weet dat je het wilt. En met Spike Jonze als creative director achter het stuur, weet je gewoon dat het goedkomt.

Dat je nou Superbowl XLI gemist hebt en daarmee één van de meest spectaculaire opening plays uit de geschiedenis van die sport, dat moet je lekker zelf weten. Maar die commercials, die moet je gewoon zien. Niet allemaal leuk. Hoewel deze en deze redelijk geniaal zijn.

Hij ziet eruit alsof hij een hoop heeft meegemaakt en te vertellen heeft. Dat klopt. Samen met beat creator extraordinaire Kubus maakte BangBang Learning Curve. Een album met meer grime dan de stoep van een Londense fish & chips. En hoekiger dan een Rietveld stoel. Exclusief bij MonoBrow: BangBang over Kubus en andersom. Word.

What's the biggest compliment you could give Kubus?
'He's brave enough to keep his own unique sound even though he is pressured by the karaoke fans to adopt a genre, and that he is brave enough to work with an artist that also has his own sound and is English speaking. I wish some of the nationalists would get behind one of the first Dutch artists to take a Dutch thing worldwide and sell it without it being a karaoke version of African-American hip hop.'

How does Kubus work?
'From a gut feeling. Then u have to leave him alone to capture the vibe that is whispering to him its composition.'

Did you have some ritual during the recording of the album?
'Yeah, after Kubus reached a point of being comfortable with a piece he had created, we used to call his friend Wouter to come round, so he could watch as I laid the vocals and Kubus put on the finishing touches. Wouter is your average nice Dutch guy, so if we made him trip we would probably have the same effect on the rest of Europe. Wouter helped me structure my story in a way that most people who aren't from where I'm from, could get what I'm trying to convey.'

Do you think they'll feel Kubus' music in the UK and elsewhere?
'I think people who truly know the rules of minimum wage culture (hip hop) will get it, because the rules set by the masters of the form is... no form. Just be innovative while being informative about what is really happening to people of colour in this jealous world.'

Als Kubus vandaag z'n antwoorden mailt, check je hem morgen op MonoBrow.

Recht uit die classic Auch Zwerge Haben Klein Angefangen van Werner Herzog. En ondertussen is MonoBrow niet van de straat. Je weet.

MonoBrow is heus niet de hele dag met oppervlakkige crap bezig. De boodschap van deze man komt dan ook hard aan. Comeback kid Al Gore had eigenlijk president van de VS moeten zijn. Dat ging mis in 2000 zoals je weet. Gelukkig is hij nu terug. En tourt hij de wereld over om een heftige boodschap te verkondigen. De kans is alleen klein dat Al binnenkort bij jou in het buurtcentrum staat. Dus kom op nou: ga deze week gewoon effe naar An Inconvenient Truth. Elke werkdag om 17.15 in Kriterion. Want die docu mag dan al een paar maanden uit zijn, wedden dat je 'm nog niet gecheckt hebt?

Ice Cube zou zeggen: this is the n*gga you love to hate. Die man Bob Saget is dan ook irritant als de hel. Als zijige dork in Full House en als legendarisch niet grappige voice over in America's Funniest Home Video's. Toch heeft Bob volgers. Fanatieke volgers zelfs. En die maken dus zo'n shirt.

Woot! Die kleine mennekes van Kidrobot zijn lekker bezig.
Ondanks het feit dat MonoBrow een ongelooflijke schurfthekel heeft aan die Laten-We-Suffe-Ontwerpers-Vragen-Een-Printje-Te-Plakken-Over-
Het-Speelgoed-Equivalent -Van-Een-Ford-Mondeo designer toys (wat is er mis met gewoon goed vormgegeven spullen? ), pompen we bijna die creditcard bij het zien van dit ding van Bill McMullen. Bijna dus. Want die shipping costs van Kidrobot zijn absurd.

Zoals beloofd. Deel II van het MiniMail interview met Marten Mantel.

Stel je mag het journaal presenteren, zou je de woorden 'drugs' en 'website' dan net zo kunnen uitspreken als Sacha de Boer?
'Ik vind deze vraagstelling getuigen van een behoorlijk naïef beeld van de wereld in het algemeen en die van de nationale nieuwsverstrekking in het bijzonder. Nieuwslezers zijn contractueel verplicht die woorden zo uit te spreken: dat doen ze echt niet uit vrije wil. Ze worden intern opgeleid om uit het Engels stammende woorden precies zo te zeggen dat het lijkt alsof ze lijden aan een exotische vorm van smaakpapilepilepsie. Dus om je vraag te beantwoorden: yehhs.'

Het is duidelijk te merken dat je met Nederlandse comedy's bent opgegroeid. Ga je er zelf ooit nog eentje schrijven?
'Ik denk niet dat ik overdrijf als ik zeg dat 'Mijn Dochter en Ik' me gevormd heeft, als mens. Maar of dat betekent dat ik zelf een Nederlandse comedy moet schrijven? Misschien moet ik met een Oekraïense beginnen, als oefening. Ik hou je op de hoogte!'

Recht uit het land van goulash brengt MonoBrow je die rapstylo die frisser is dan een boterham met Sandwich Spread. Maak kennis met Speak. (It's not meant to be funny!)

Marten Mantel is grappiger dan een Duits woordenboek en maakt die fotobijschriften waar zelfs je oom uit Heerlen om moet lachen. Oh ja, hij heeft ook een site en was lekker bezig voor Spunk. Hoogste tijd voor deel I van het MiniMail interview met Hoepla. Marten Hoepla.

Het gerucht gaat dat je ouders goed bevriend zijn met André van Duin.
'Nee, nee! Dat is een leugen! Een vieze, respectloze leugen. Ik begin er langzamerhand schoon genoeg van te krijgen dat men dit soort onware, beledigende verhalen de wereld in brengt. En ik weet wel dat ik me er niks van aan zou moeten trekken, maar ik word er zo vaak mee geconfronteerd dat er soms iets knapt. Iets van binnen, iets vitaals, iets dat kan knappen. Vooral als mijn ouders erbij betrokken worden. Want mijn ouders zijn goede mensen met harten van goud, en verdienen dit soort laster niet.'

Welk boek heb je meer dan viereneenhalve keer gelezen?
'Ik mag graag zeggen dat ik 'Through the Looking Glass' van Lewis Carroll elke maand wel een keer lees. (In de praktijk komt dat neer op één keer in de twee jaar.) Maar op vaker dan viereneenhalve keer zit ik in elk geval makkelijk. Het is mijn lievelingste boek in de wereld, en ik mag graag zeggen dat ik het gedichtje 'The Walrus and the Carpenter' uit hoofdstuk 4 helemaal uit mijn hoofd ken. (In de praktijk komt dat neer op helemaal niet.)'

Is het vervelend om niet te kunnen dansen?
'Heel! En niet alleen voor mij en mijn langzaam wegstervende eergevoel. Ook voor de taxichauffeurs die mijn pad kruisen wanneer ik na een avondje (pogingen doen tot) dansen naar huis fiets. Want tijdens de extravagante huilsessies die ik op die momenten houd kan ik een rood stoplicht totaal niet meer van een groene onderscheiden.'

Sjiet! Wees blij dat MonoBrow vroeger geen Mister Miyagi om de hoek had wonen. Dan las je hier nu alleen maar over die slow ass groeiende Bonsai boompies. In plaats van over DIE CRAZY KARATE KID SHIRTS DIE BENNY VOOR JE HEEFT GEHAALD! Op de ene mouw staat 'wax on' en op de ander .... (klik dan op die puntjes!)

Maar wel hele coole. Met die stop motion truukjes. De game die ze naspelen heet dus Space Invaders. Mensen diggen dat spel...

Deze week exclusief in Amsterdam bij die grappenmakers van Ben-G:Dinosaur Jr. Dunks. En ik zou dit stukkie niet eens uitlezen maar gelijk op je brick naar die winkel racen. Benny heeft maar twintig paar. Tis dat MonoBrow traumatische ervaringen heeft met vrouwen die paars haten. Anders hadden we allang die merchandise in huis gehaald.

Je hebt je suf gedanst op de legendarische track van Technotronic.
Nu ga je kijken naar Pump Up The Beenham door de menselijke Hulk. Maar dan zonder groene verf of die crappy ass gescheurde jeans. En een stuk onsmakelijker.

Voor iedereen die de Ed Banger Label night in Paradiso gemist heeft en hier nog nooit van gehoord heeft (ja, hij staat al maanden online): het album van DJ Medhi, nu op de luisterpaal van 3voor12. Lekkerrrrrrrrrrrrrrrrr. Wel beloven dat je 'm straks gaat halen bij deze sympathieke mensen.

Vanavond staan ze in de Paradiso. Beter je gaat nu nog die oordopjes kopen. Want de Eagles Of Deathmetal bangen harder dan een geboren LA Blood gangster. Voor al die 'Fuck Die Vieze Gasten Met Gitaren Klootzak Heb Je Niks Van Timbaland?'-MonoBrowers: de Eagles is het hobbyclubje van Josh Homme, één van de oprichters van Queens Of The Stone Age. En dat is weer de groep die stiekem veel beter dan Nirvana is. MonoBrow zegt alleen niks meer. Want Kurt heeft toch sicke fans. Kee, alleen dit nog: notsogoodnice is dat die zaaltje uitverkocht is. Maar goed. Probeer het voor de deur. En anders wacht je gewoon tot het concert op fabchannel komt.

Kapow! Weer zo'n legendarisch MiniMail interview. Deze keer praat Benny als een Story-lezeres onder een droogkap. Wie Benny is? D'oh! Hij is alleen maar één van de meest stijlvolle skaters van Amsterdam en hij runt Ben-G, hét adres voor die puike outfits en skateshit.

Heb jij dingen in je shop waar die gasten hier niks van snappen?
'Ehhh, waar hier?!?'

Juist. Hoe ver ben je met je eigen kledinglijn?
'Tsja, duidelijk niet ver genoeg. Maar het komt langzaam op gang.'

Wanneer kappen die Amerikaanse ontwerpers nou eens met die XXL crap?
'Als ze stoppen met dik zijn. Nooit dus!'

Waarom ben je nooit pro gegaan, je stijl is legendarisch.
'Waar heb je het over?!? Rook je crack of zo?!?'

Waar gaat Ben-G het komende jaar mee komen?
'Een Ben G /DC schoen die ik samen met Parra heb gedaan. Deze herfst/winter komt ie als het goed is uit.'

Remember kids. You've read it here first...

Jammerrrrr. De jongens en meisjes van Lijfstijl gooien de handdoek in de ring. De winkel op de Ferdinand Bol zat er pas een tijdje. En ze deelden die ruimte met de scharenslijpers van MixtBaby. Maar volgens de nieuwsbrief van Lijfstijl verliep die samenwerking niet helemaal lekker. Dus nu maar weer terug naar Rotterdam.

Oeioeioei. Wat worden er toch mooie dingen gemaakt door de vrienden van MonoBrow. Neem Maartje en Julien. Zij klappen je bekje met Paper, Rock, Scissors. Op een shirt. Ze kosten twintig maar weggeven, daar doen we niet aan. Dus kom op dan, support je local designer, mail en scoor die mooiigheid.

Holy Crapster. Dit is Joy Ang. En ze heeft die illustreer-skills to pay the bills. En dan nog wat. Check haar portfolio, dan zie je dat ze shit heeft gedaan voor Capcom en Marvel. Shoryuken! En pak daarna als een gek je eigen Caran D'ache setje kill. Want het lijkt erop dat je nog een lange weg te gaan hebt voordat je het waard bent om zelfs maar d'r gummetje te mogen vasthouden.

Dit is die next level clip shit.


De mannen van Habbekrats kunnen wel inpakken.

Vind je schatje for life met behulp van deze teddybeer met z'n lelijke assje. Het is een ding van Echo Robotics. Even in het kort dan: Je kunt een chip in die beer programmeren via Bluetooth. Zodat 'ie weet waar je van houdt, qua karakter enzo. En als dat beest dan in de buurt van een ander is waarvan de interesses overeenkomen, dan gaat 'ie tekeer als een Furby on E. Allergisch voor beren? Beter je pompt gewoon deze spot.

Monty Brogan
Chris Rock
Buggin Out

In deze nu al legendarische serie presenteert MonoBrow John Starks. Een gast uit het tijdperk dat NBA-spelers nog echte karakters waren. In plaats van verwende wijven zonder fatsoen. Dus geef die man wat props.

Maar gelukkig werd het niet Be Like John. Anders zaten we nu de hele tijd met re-issues van zijn lelijke sneakers opgescheept. Er gaat uiteindelijk niks boven Jordans

Kim Leemans en Merel Wicker presenteerden vrijdagavond hun nieuwe collectie. Twas bij deze designers sympathiques thuis op die stinky ass Wallen. Op zich lachen dat je een modeontwerper bent in een gebied waar het de bedoeling is zo snel mogelijk uit de kleren te gaan.

Dim en Clyde rockten van dit naar dat en MonoBrow hoorde dat het goed was. Word. Anyhoo. De collectie zag er heel indrukwekkend uit. Die gevlochten shit is verygoodnice! Maar ren nu niet als een gek naar je local designerlabelboutique. Volgens Merel wordt er hard gewerkt om de kleding in shops te krijgen. Effe geduld dus.

Nog een jaar of tien, hooguit. Dan is MonoBrow doof. En jullie waarschijnlijk ook. Als je tenminste wel eens naar een feesie van RFH Delfos gaat. Die gast komt namelijk hard. Niet alleen qua trommelvliestrillen. Vooral met zijn muzieksmaak. MonoBrow stuurde dat emailbombardement met vragen...

Wat is er leuk aan groupies?
'Dat ze rennen door de crowd om vooraan bij de dj-tafel te staan. En dat ze altijd staan te springen, ook als je 2 Unlimited op zet. Het zou leuk zijn om er een aantal te hebben. Misschien moet ik ze inhuren. Denk je dat dat geloofwaardig overkomt?'

Lijk je op DJ Jean?
'Qua uiterlijk wel geloof ik een beetje, maar ik draai net iets commerciëler dan hij, dat is zeker.'

Wat doe je verder?
'Ik studeer aan de Gerrit Rietveld academie, beeldende kunst. Mijn mentoren willen dat ik me bezig hou met geluid, in de autonome vorm. Daar ben ik een beetje bang voor, maar ik probeer het wel. Ook doe ik nog wel eens wat grafische vormgeving alhoewel dat minder wordt omdat mensen me volgens mij liever horen draaien.'

Voor wie hoop je ooit nog eens een track op te zetten?
'Ik weet het niet zo goed. Ik zou wel graag voor iemand van Modular of DFA draaien geloof ik. Of voor de Presets. Misschien The Knife? Omdat dat wel de types zijn die op dit moment de beste muziek drukken.'

Eergister stond hij in Paradiso. En vandaag op MonoBrow. Ok ok, de clip van Mocky feat. Feist staat al een jaar op Youtube. Maar tèrrrring, wat geweldig. Simpel concept, prachtig uitgevoerd en Bob is your uncle en Fanny your aunt. Check Fightin' Away The Tears hier. Nou vooruit, omdat deze ook te bique is: nog een clippie van de man die tijdens Oud&Nieuw in 11 nogal tam tekeer ging.

MonoBrow spaarde vroeger foto's van popsterren. Nu checken we gewoon Flickr. Dankzij TV Time Warp loop je vanzelf weer als Nas door memory lane.

Eindelijk. De man die één van de meest grappige en ontroerende boeken allertijden heeft geschreven is terug. Voor de vrienden van MonoBrow wier leesfrequentie overeenkomt met het drinkgedrag van een kameel in de Sahel: check deze bladzijdjes. BAM! Dave Eggers is dan ook redelijk geniaal. Zijn nieuwste heet What Is The What. Begin alleen niet te bitchen waar het verhaal over gaat. Hij is gewoon terug in vorm. Meer hoef je niet te weten. Echt.

Die pappie met die sweaters is terug. Vies! Antoine Peters werd bekend met zijn larger than life truien. En deze vrijdag komt hij met een presentatie van een nieuwe collectie. MonoBrow sprak de fotograaf van de presentatiefoto's en was impressed. Oh, en peep die collabo met A3, goed voor de eerste SweaterSoundtrack. Die kom je hier binnenkort tegen. Dus gluur die flyer voor de 411 en kom gewoon langs.

Nacho Libre had gelijk. Soms moeten gasten gewoon die strakke spandex stylo pompen. Weet je nog: zaterdagmiddagen WWF op Sky Channel (of waren het nou avonden, of was het nou na Fun Factory)? Dat je een uurtje helemaal crazy voor de tv zat te springen omdat Bret The Hitman Hart Hulk Hogan een pak slaag gaf? Ja toch. Mocht je je afvragen wat er van die echte mannen terecht is gekomen: de (overigens verder ongelooflijke ruksite) Deansplanet brengt je dat overzicht van dode worstelaars. Het slechte nieuws: ze gaan niet vaak strijdend ten onder.

Stop! Hamster time!

Ach wat de hel. Waarom stoer doen als je ook gewoon kunt toegeven dat je hard gaat op videogames uit de periode '84 - '89? Neem dat openingstheme van Gradius 2. Aka Nemesis. Echt gast, dat was de tijd van dat twitchy toetsenbord rammen. En van de betere kogeltjesontwijk-skills. Anyhoo. Op deze site pomp je soundtracks van al die games en word je sentimenteel als je oma tijdens een uitzending van TV-toppers. D'oh!

Net op het moment dat iedereen z'n dikke jas heeft opgeborgen, omdat die winter laffer is dan een Hollander die met een tondeuse voor een moffenhoer staat, wordt het weer koud. Nou ja. Whatever. Dankzij Julesfrancoise heeft MonoBrow weer die voorjaarsvlinders in die buikje. Ze hebben nog vijf truien (check die supernice details). Sooo. You know the drill. Buy it.

Hou nou toch op met dat kijken naar CSI. Shit is kitsch. Dat de werkelijkheid veel poëtischer en rauwer is kun je sinds anderhalve week zelf checken in FOAM. De expositie Plaats Delict laat beelden zien die door de klabakken gemaakt zijn op crime scenes tussen 1965-1985. Check dan.

Aardigheidje van MonoBrow en Dr. Denim, speciaal voor joe. Sweet dreams.

Het idee was dat MonoBrow vanavond met een lekker zondagavondopdebank-liedje voor je laptop zou komen. Dankzij die nieuwe Fabchannel-player zou dit moeten kunnen. Niet dus. Krijg die clote clip niet op de site. Da's crap, want Joan As Policewoman is sensueler dan Sade die een fles Sanex uitknijpt. Dus dan maar even dit, zolang we die Fabchannel player hier niet aan de praat krijgen.

Kee dan. De Fashion Week aka de In De Rij Sta Week is een feit. Gister stond er weer één waar je tijd zat had om een leukertje in de lijn te checken, d'r ouders te leren kennen en daarna te dumpen. Wat moet je anders in anderhalf(!) uur? Maar goed. Het was de eerste keer dat Off Schedule een feessie gaf. Georganiseerd door de gasten achter Electronation.

Gelukkig was het binnen goed. Met meer knappe mensen dan in 'n dubbelnummer van de Amerikaanse Elle, muziekies om op te kontschudden, vloerbedekking voor die extra bounce tijdens 't hossen en import bieries. All good. De catwalk werd gevuld door jonkies als Sophie Carlier en werd freaky tijdens Truus Trendy. Dat het eigenlijk meer om styling dan om echte fashion ging, was niet erg. Kan niet wachten totdat we volgend jaar weer in de rij mogen staan. Bo!

Paintball: dorksport number one. Beter grijp gewoon een exemplaar van Gears Of War. Een stuk bloederiger maar wel minder pijnlijk.

Vanacht stond je waarschijnlijk in die rij van tachtig meter voor de W139. En terecht. Het is niet elke avond dat een legendarische spot heropent. Helemaal als het om het clubhuis van de Rietveld jongens en meisjes gaat. Maar tering, wat een teleurstelling. Wat de hel ging er mis bij die renovatie?! De ruimte is gers, maar wie heeft die absurde wand- en muurschilderingen gemaakt? Daar lette gelukkig geen hond op tijdens het optreden van Matik. Totdat die dj's begonnen. Dachten ze soms dat ze voor een Utrechtse crowd stonden? Dit is Amsterdam mensen. Niet een of andere, lekker centraal gelegen crapstad waar ze er werkelijk niks van begrepen hebben. Oh ja, die foto is van ene Lucas.

Zingen is goehoed. Onder de douche, op je fiets of als je bijvoorbeeld voor je schatje staat. Maar naar zingende mensen kijken is ook netjes. En dat betekent heus niet dat MonoBrow je naar die zeikerd met die neppe wenkbrauwen stuurt. Beter dat je morgen en overmorgen naar de Paradiso Korendagen 2007 gaat. Met honderdfuckingveertig koren uit Amsterdam en een stukje daarbuiten. Ze krijgen allemaal een kwartier. Dus als het net zo teleurstellend klinkt als een nieuw album van de Beatnuts, (jawat, alsof die boys na hun briljante ep Intoxicated Demons en album Street Level ooit nog iets verrassends gedaan hebben) gewoon even tot vijftien tellen.

Mensen met MonoBrows zijn natuurlijk niet de enigen die weten hoe laat het is. Dus wat doe je als je je dagelijkse stukkie hype hier genuttigd hebt? Dan gluur je bij de sympathieke mensen van Le cool, een wekelijks online ding over alles wat cool is in Amsterdam. D'oh! Zo kun je deze week bijvoorbeeld iets checken over Antoine Peters, de ontwerper die nooit te beroerd is om vrienden en vage kennissen het Amsterdam International Fashion Week eindfeest binnen te loodsen. (Waarvoor nog dank.)

Vergeet Jane en Kiki, vriendinnen sinds de zandbak. Het is nu all about J-ass & K-ass. Sinds de twee blonde ex-klassevertegenwoordigsters/padvindsters ophookten met Bram waardoor Malle Pietje en de Bimbo's een feit was, is alles horny, hard & heavy. En donderdag zitten ze bij De Wereld Draait Door. Geen tv? Dan check je ze gewoon binnenkort in de BG tijdens Club Filth.

2007 wordt het jaar van de Klaxons volgens de bbc. En terecht. Voor iedereen die er tijdens het launchfeest van Vice NL vorig jaar niet bij was: op 3 maart krijg je weer een kans. Dan komen de drie fluoriscerende freaks naar de Melkweg. Lekker raven met de neven. Tot die tijd kun je natuurlijk alvast zo'n geinig shirt bestellen.

Oeps. Eerst maak ik je gek met die Air Max 1 Skulls. Wat blijkt: heeft Patta ze gewoon ook voor je staan. Cancel die order in het Duits dus en hup, op je barrel naar de Nieuwezijds en support die local cats. En haal voordat je naar boven loopt gelijk één van die nieuwe Ben-G shirts.

Eigenlijk ging ik naar de mannen van Cream voor die Rogue Status shirts. Loop ik opeens Paris Hilton tegen het lijf. Zoals jullie niet weten verdiende ik ooit mijn geld met het interviewen van dat soort types in LA en Amsterdam-Noord. Helaas heb ik haar nooit gesproken. Jammer. Had ik anders mooi die trui aan kunnen trekken.

Bam! Kijk die man. Of het nu gaat om de schenen van z'n tegenstanders of lyrics: Choi Hong Man kickt het allemaal net zo gemakkelijk. Be like Man!

Hot damn. Twan en Willem zijn terug. En komen met het nieuwe album 'Rauwdauw' harder dan Vic Mackey die met het verkeerde been uit bed is gestapt in the Shield. De mannen uit Heiloo hadden een rekening te vereffenen met al die mensen die ze als popgroepje afdeden. Dus wat doe je dan? Precies. Dan bel je QF en maak je de track Baas. En wordt iedereen stil. Want er zijn weinig gasten die zo strak back en forth gaan. Jaja. Check 't zelf op die luisterpaaltje van 3voor12..

Geen idee of deze Duitse gasten betrouwbaar zijn.

Maar de combinatie absurd mooie sneakers (Air Max numero Uno Skull) en nul verzendkosten is natuurlijk de reden dat je ooit een creditcard hebt aangevraagd.

Crazy winterweer. Begin deze week was het meer dan tien graden. Wtf? Geen wonder dat hiphophotspot (ja, ze doen véél meer maar dit bekt lekker) Bitterzoet alweer aan die maanden moet denken waarin Amsterdam Plage een verlengstuk van je voordeur is (vanaf 15 juni mag je weer). Maar vergeet Plage voor dit moment. Woord op de straat is namelijk dat de Bitterzoet Timboektoe in Wijk aan Zee gekocht heeft en daar een eigen tent van gaat maken. Nu is dat strand de laatste twee jaar sowieso al ontdekt door de massa, die is niet meer te stoppen. Beter dus dat de mensen van Bitterzoet er iets gaan doen. Eén ID&T boulevard in Nederland lijkt me namelijk meer dan voldoende.

Liefhebbers van dikke gasten die slechte liedjes schrijven hebben pech. Dit gaat niet over Hazes. Sterker nog, vergeleken met Andre The Giant verkeerde de man van Rachel zijn hele leven in de Shandy fase. The Giant daarentegen zat meer op dat Larger Than Life Proostende Heineken Glazen Op Dat Dak Op Het Leidseplein-level. Shit, wat kon die man drinken. Check dit: Andre The Giant had een alcohol inname van 7000 calorieën per dag. Pas als hij twee liter vodka ophad voelde hij een beetje dat warme gevoel in z'n maag dat de meeste mensen al na een bodempje of twee ervaren. Word!

Vergeet impressionistisch, naturalistisch of kubistisch. Magisch realistisch is where it's at. Het verhaal? Jij gaat aanstaande zondag gewoon met die kater naar het Teylers museum in Gaarlem. Daar hangen schilderijen met 'circus' als thema. Klinkt kinderachtig, is het niet als je bedenkt dat er werk hangt van gasten als Picasso, Isaac Israëls, Karel Appel en Pyke Koch. Die dingen van Koch noemen ze magisch realistisch. Vandaar. Gewoon even gaan kijken dus. Kom op nou.

Goed nieuws: Ed Banger is morgen in Amsterdam. In de Paradiso organiseert dit teringhete Franse label een eh, labelnight. Dit betekent dat dj Sebastian, Medhi en Krazy Baldhead (live) die stugge kaaskoppen met die assgezichtjes willen laten springen. Dat moet toch te doen zijn als je bedenkt dat Uffie ook komt vuilbekken op beats die ranziger zijn dan de nassischotel van je vader.

Daarvoor kun je trouwens genieten van een optreden van het redelijk geniale Poni Hoax. Dat trouwens weer op het redelijk geniale label Tiger Sushi zit. Goed nieuws dus. Maar alleen als je student, ww'er of dak- en thuisloos bent. Voor iedereen met een verantwoordelijke baan is hard gaan op een woensdagavond niet bepaald een optie. Of word ik nu oud?

Het duurt nog een paar weken. Maar beter dat je nu al je bronnen gaat buggen. Want hoe denk je anders op de lijst van het eindfeest van de Amsterdam International Fashion Week te komen? En het was vorig jaar misschien wel een tamme party, tijdens het optreden van Vive La Fête stonden bepaalde mensen tot ergenis van een hoop zeikerds gruwelijk te hossen. Lekker bezig T. en A. Haaaaiya!