Woot! Die kleine mennekes van Kidrobot zijn lekker bezig.
Ondanks het feit dat MonoBrow een ongelooflijke schurfthekel heeft aan die Laten-We-Suffe-Ontwerpers-Vragen-Een-Printje-Te-Plakken-Over-
Het-Speelgoed-Equivalent -Van-Een-Ford-Mondeo designer toys (wat is er mis met gewoon goed vormgegeven spullen? ), pompen we bijna die creditcard bij het zien van dit ding van Bill McMullen. Bijna dus. Want die shipping costs van Kidrobot zijn absurd.

Zoals beloofd. Deel II van het MiniMail interview met Marten Mantel.

Stel je mag het journaal presenteren, zou je de woorden 'drugs' en 'website' dan net zo kunnen uitspreken als Sacha de Boer?
'Ik vind deze vraagstelling getuigen van een behoorlijk naïef beeld van de wereld in het algemeen en die van de nationale nieuwsverstrekking in het bijzonder. Nieuwslezers zijn contractueel verplicht die woorden zo uit te spreken: dat doen ze echt niet uit vrije wil. Ze worden intern opgeleid om uit het Engels stammende woorden precies zo te zeggen dat het lijkt alsof ze lijden aan een exotische vorm van smaakpapilepilepsie. Dus om je vraag te beantwoorden: yehhs.'

Het is duidelijk te merken dat je met Nederlandse comedy's bent opgegroeid. Ga je er zelf ooit nog eentje schrijven?
'Ik denk niet dat ik overdrijf als ik zeg dat 'Mijn Dochter en Ik' me gevormd heeft, als mens. Maar of dat betekent dat ik zelf een Nederlandse comedy moet schrijven? Misschien moet ik met een Oekraïense beginnen, als oefening. Ik hou je op de hoogte!'

Recht uit het land van goulash brengt MonoBrow je die rapstylo die frisser is dan een boterham met Sandwich Spread. Maak kennis met Speak. (It's not meant to be funny!)

Marten Mantel is grappiger dan een Duits woordenboek en maakt die fotobijschriften waar zelfs je oom uit Heerlen om moet lachen. Oh ja, hij heeft ook een site en was lekker bezig voor Spunk. Hoogste tijd voor deel I van het MiniMail interview met Hoepla. Marten Hoepla.

Het gerucht gaat dat je ouders goed bevriend zijn met André van Duin.
'Nee, nee! Dat is een leugen! Een vieze, respectloze leugen. Ik begin er langzamerhand schoon genoeg van te krijgen dat men dit soort onware, beledigende verhalen de wereld in brengt. En ik weet wel dat ik me er niks van aan zou moeten trekken, maar ik word er zo vaak mee geconfronteerd dat er soms iets knapt. Iets van binnen, iets vitaals, iets dat kan knappen. Vooral als mijn ouders erbij betrokken worden. Want mijn ouders zijn goede mensen met harten van goud, en verdienen dit soort laster niet.'

Welk boek heb je meer dan viereneenhalve keer gelezen?
'Ik mag graag zeggen dat ik 'Through the Looking Glass' van Lewis Carroll elke maand wel een keer lees. (In de praktijk komt dat neer op één keer in de twee jaar.) Maar op vaker dan viereneenhalve keer zit ik in elk geval makkelijk. Het is mijn lievelingste boek in de wereld, en ik mag graag zeggen dat ik het gedichtje 'The Walrus and the Carpenter' uit hoofdstuk 4 helemaal uit mijn hoofd ken. (In de praktijk komt dat neer op helemaal niet.)'

Is het vervelend om niet te kunnen dansen?
'Heel! En niet alleen voor mij en mijn langzaam wegstervende eergevoel. Ook voor de taxichauffeurs die mijn pad kruisen wanneer ik na een avondje (pogingen doen tot) dansen naar huis fiets. Want tijdens de extravagante huilsessies die ik op die momenten houd kan ik een rood stoplicht totaal niet meer van een groene onderscheiden.'

Sjiet! Wees blij dat MonoBrow vroeger geen Mister Miyagi om de hoek had wonen. Dan las je hier nu alleen maar over die slow ass groeiende Bonsai boompies. In plaats van over DIE CRAZY KARATE KID SHIRTS DIE BENNY VOOR JE HEEFT GEHAALD! Op de ene mouw staat 'wax on' en op de ander .... (klik dan op die puntjes!)

Maar wel hele coole. Met die stop motion truukjes. De game die ze naspelen heet dus Space Invaders. Mensen diggen dat spel...

Deze week exclusief in Amsterdam bij die grappenmakers van Ben-G:Dinosaur Jr. Dunks. En ik zou dit stukkie niet eens uitlezen maar gelijk op je brick naar die winkel racen. Benny heeft maar twintig paar. Tis dat MonoBrow traumatische ervaringen heeft met vrouwen die paars haten. Anders hadden we allang die merchandise in huis gehaald.

Je hebt je suf gedanst op de legendarische track van Technotronic.
Nu ga je kijken naar Pump Up The Beenham door de menselijke Hulk. Maar dan zonder groene verf of die crappy ass gescheurde jeans. En een stuk onsmakelijker.

Voor iedereen die de Ed Banger Label night in Paradiso gemist heeft en hier nog nooit van gehoord heeft (ja, hij staat al maanden online): het album van DJ Medhi, nu op de luisterpaal van 3voor12. Lekkerrrrrrrrrrrrrrrrr. Wel beloven dat je 'm straks gaat halen bij deze sympathieke mensen.

Vanavond staan ze in de Paradiso. Beter je gaat nu nog die oordopjes kopen. Want de Eagles Of Deathmetal bangen harder dan een geboren LA Blood gangster. Voor al die 'Fuck Die Vieze Gasten Met Gitaren Klootzak Heb Je Niks Van Timbaland?'-MonoBrowers: de Eagles is het hobbyclubje van Josh Homme, één van de oprichters van Queens Of The Stone Age. En dat is weer de groep die stiekem veel beter dan Nirvana is. MonoBrow zegt alleen niks meer. Want Kurt heeft toch sicke fans. Kee, alleen dit nog: notsogoodnice is dat die zaaltje uitverkocht is. Maar goed. Probeer het voor de deur. En anders wacht je gewoon tot het concert op fabchannel komt.

Kapow! Weer zo'n legendarisch MiniMail interview. Deze keer praat Benny als een Story-lezeres onder een droogkap. Wie Benny is? D'oh! Hij is alleen maar één van de meest stijlvolle skaters van Amsterdam en hij runt Ben-G, hét adres voor die puike outfits en skateshit.

Heb jij dingen in je shop waar die gasten hier niks van snappen?
'Ehhh, waar hier?!?'

Juist. Hoe ver ben je met je eigen kledinglijn?
'Tsja, duidelijk niet ver genoeg. Maar het komt langzaam op gang.'

Wanneer kappen die Amerikaanse ontwerpers nou eens met die XXL crap?
'Als ze stoppen met dik zijn. Nooit dus!'

Waarom ben je nooit pro gegaan, je stijl is legendarisch.
'Waar heb je het over?!? Rook je crack of zo?!?'

Waar gaat Ben-G het komende jaar mee komen?
'Een Ben G /DC schoen die ik samen met Parra heb gedaan. Deze herfst/winter komt ie als het goed is uit.'

Remember kids. You've read it here first...

Jammerrrrr. De jongens en meisjes van Lijfstijl gooien de handdoek in de ring. De winkel op de Ferdinand Bol zat er pas een tijdje. En ze deelden die ruimte met de scharenslijpers van MixtBaby. Maar volgens de nieuwsbrief van Lijfstijl verliep die samenwerking niet helemaal lekker. Dus nu maar weer terug naar Rotterdam.

Oeioeioei. Wat worden er toch mooie dingen gemaakt door de vrienden van MonoBrow. Neem Maartje en Julien. Zij klappen je bekje met Paper, Rock, Scissors. Op een shirt. Ze kosten twintig maar weggeven, daar doen we niet aan. Dus kom op dan, support je local designer, mail en scoor die mooiigheid.

Holy Crapster. Dit is Joy Ang. En ze heeft die illustreer-skills to pay the bills. En dan nog wat. Check haar portfolio, dan zie je dat ze shit heeft gedaan voor Capcom en Marvel. Shoryuken! En pak daarna als een gek je eigen Caran D'ache setje kill. Want het lijkt erop dat je nog een lange weg te gaan hebt voordat je het waard bent om zelfs maar d'r gummetje te mogen vasthouden.

Dit is die next level clip shit.


De mannen van Habbekrats kunnen wel inpakken.

Vind je schatje for life met behulp van deze teddybeer met z'n lelijke assje. Het is een ding van Echo Robotics. Even in het kort dan: Je kunt een chip in die beer programmeren via Bluetooth. Zodat 'ie weet waar je van houdt, qua karakter enzo. En als dat beest dan in de buurt van een ander is waarvan de interesses overeenkomen, dan gaat 'ie tekeer als een Furby on E. Allergisch voor beren? Beter je pompt gewoon deze spot.

Monty Brogan
Chris Rock
Buggin Out

In deze nu al legendarische serie presenteert MonoBrow John Starks. Een gast uit het tijdperk dat NBA-spelers nog echte karakters waren. In plaats van verwende wijven zonder fatsoen. Dus geef die man wat props.

Maar gelukkig werd het niet Be Like John. Anders zaten we nu de hele tijd met re-issues van zijn lelijke sneakers opgescheept. Er gaat uiteindelijk niks boven Jordans

Kim Leemans en Merel Wicker presenteerden vrijdagavond hun nieuwe collectie. Twas bij deze designers sympathiques thuis op die stinky ass Wallen. Op zich lachen dat je een modeontwerper bent in een gebied waar het de bedoeling is zo snel mogelijk uit de kleren te gaan.

Dim en Clyde rockten van dit naar dat en MonoBrow hoorde dat het goed was. Word. Anyhoo. De collectie zag er heel indrukwekkend uit. Die gevlochten shit is verygoodnice! Maar ren nu niet als een gek naar je local designerlabelboutique. Volgens Merel wordt er hard gewerkt om de kleding in shops te krijgen. Effe geduld dus.