MonoBrow is gek op Spunk. Wat een talent daaro. Neem Wiegertje Postma. Je kan geen slecht tijdschrift openslaan of goed radioprogramma aanzetten of je ziet en hoort Wiegertje. En terecht. Ze heeft die schrijfskills en ze is fucking aardig. Daar kunnen sommige types nog wat van leren. Hoor ik daar iemand MiniMail interview gillen?

Jij bent natuurlijk een stuk gevatter en slimmer dan je vriendjes. Worden ze daar crazy van?
'Klopt, klopt. Je kunt er lang of kort over wezen, maar een gevatte aard als de mijne schrikt nou eenmaal af. Ik beschik echter ook nog over een rijk palet aan kwaliteiten die wél in mijn voordeel werken. Zo let ik bijvoorbeeld nooit op de rommel, praat ik zelden teveel, ben ik een Zwarte Weduwe tussen de lakens, koop ik wel eens Fruit2Day voor de Missus etc. Dat scheelt meestal allemaal wel.'

Wanneer kunnen we de Great Dutch Novel van je verwachten?
'Enige tijd ná de Otterinvasie van medio maart '12.'

En waar gaat 'ie dan over?
'Weet ik nog niet helemaal zeker maar ik denk iets met otters.'

Waarom stoppen mensen jou in het veel te krappe en ordinaire hokje 'chick lit'?
'Ik vermoed dat dat aan mijn tieten ligt. Ik heb tieten, best goede nog, en ik heb een boek geschreven. Dan heb je dat wel eens. Maar! Dat was voor zover ik weet alleen in het NRC, in een bespreking van vier vermeende Chick Lit's/Chick Litten (samen met Sophie van der Stap, Merel Roze en Aaf Brandt Corstius ) en Aaf, ik en onze respectievelijke tieten kwamen er goed vanaf. Dus ach.'

Wat zou je nooit in een roman over jezelf schrijven?
'Nee, ho. Ik zou nooit een roman over mezelf schrijven omdat ik mezelf ken, en hallo. Dat gaat dus nergens over.'

MonoBrow krijgt uitslag van die annoying beatboxers. En dat wil wat zeggen. Want hij houdt van rap. Sterker nog, vroeger maakte MonoBrow rapliedjes op 'n simpelere versie van deze drumcomputer. Voordat het een lang verhaal wordt: deze gast hierboven is niet alleen goed. Hij heeft ook gevoel voor zelfrelativering. En dat is dan weer iets waar sommige rapcats van nu niks van snappen. (I know I know, een gast die goed kan beatboxen met een pruik op, heeft niks te maken met echte rappers, maar toch. Je weet?)

Raar eigenlijk. Op deze site vind je een trucklading lelijke albumcovers. Maar MonoBrow is het daar helemaal niet mee eens. Tis allemaal hype!

Every Extend Extra is te koop voor je psp. Deze game is gemaakt door een geniale gamesdesigner met gevoel voor ritme.TRIPPEN! Beetje jammer alleen dat MonoBrow z'n psp verkocht heeft omdat al dat uitgaan zoveel geld kost. Crap.

Haha. Sukkels snapten er vroeger niks van. Kijk dan naar dit anti porno filmpje met de classic titel Perversion for Profit. Grappig dat kunstenares Phil Bloom twee jaar later met d'r jetsers op onze nationale tv verscheen. Zeker niet naar die oproep geluisterd.

Hè hè. Eindelijk snappen jullie dat het een goed plan is om morgen naar de Boogie Down Baarsjes af te dalen. Ghetto tour stilo, haha. Bobby Wombat en Drogba weten namelijk hoe ze je een knoert van een kater kunnen bezorgen. Ecletische plaatjes en een prima sfeertje. Deze zaterdag XTRA hilarisch met stoelendans en die gekken van Club Zonder Filter. Plus cheap bier! We weten alleen niet of MonoBrow er bij is. Hij moet namelijk zelf vanavond plaatjes draaien op een feest van RFH Delfos. Spannond!

Zwoel stelletje, niet? Amy Eldon en Leo Voloshin heten ze. Ze gaan binnenkort trouwen. Maar het ding is dat ze onder de naam Moonblood die shirts met puike prints maken. Voor de mensen. Ze zijn nogal gek op die handgeschreven shit. MonoBrow gaat vooral hard op die Iron Maiden-stijl print. Maar dat komt omdat hij liever een striptekenaar was dan een chroniquer van tijdelijk moois.

Christ on a bike. Die gasten van online shop Cream hebben het weer eens goed begrepen. Met die hard to get Errifs shirts. Grappige naam voor een kledingmerk trouwens.

Die crazy lui van Vice zitten niet graag stil. Nu bezorgen ze je slapeloze nachten met vbs.tv, voor die streaming fillempies waarvan je weet dat je het wilt. En met Spike Jonze als creative director achter het stuur, weet je gewoon dat het goedkomt.

Dat je nou Superbowl XLI gemist hebt en daarmee één van de meest spectaculaire opening plays uit de geschiedenis van die sport, dat moet je lekker zelf weten. Maar die commercials, die moet je gewoon zien. Niet allemaal leuk. Hoewel deze en deze redelijk geniaal zijn.

Hij ziet eruit alsof hij een hoop heeft meegemaakt en te vertellen heeft. Dat klopt. Samen met beat creator extraordinaire Kubus maakte BangBang Learning Curve. Een album met meer grime dan de stoep van een Londense fish & chips. En hoekiger dan een Rietveld stoel. Exclusief bij MonoBrow: BangBang over Kubus en andersom. Word.

What's the biggest compliment you could give Kubus?
'He's brave enough to keep his own unique sound even though he is pressured by the karaoke fans to adopt a genre, and that he is brave enough to work with an artist that also has his own sound and is English speaking. I wish some of the nationalists would get behind one of the first Dutch artists to take a Dutch thing worldwide and sell it without it being a karaoke version of African-American hip hop.'

How does Kubus work?
'From a gut feeling. Then u have to leave him alone to capture the vibe that is whispering to him its composition.'

Did you have some ritual during the recording of the album?
'Yeah, after Kubus reached a point of being comfortable with a piece he had created, we used to call his friend Wouter to come round, so he could watch as I laid the vocals and Kubus put on the finishing touches. Wouter is your average nice Dutch guy, so if we made him trip we would probably have the same effect on the rest of Europe. Wouter helped me structure my story in a way that most people who aren't from where I'm from, could get what I'm trying to convey.'

Do you think they'll feel Kubus' music in the UK and elsewhere?
'I think people who truly know the rules of minimum wage culture (hip hop) will get it, because the rules set by the masters of the form is... no form. Just be innovative while being informative about what is really happening to people of colour in this jealous world.'

Als Kubus vandaag z'n antwoorden mailt, check je hem morgen op MonoBrow.

Recht uit die classic Auch Zwerge Haben Klein Angefangen van Werner Herzog. En ondertussen is MonoBrow niet van de straat. Je weet.

MonoBrow is heus niet de hele dag met oppervlakkige crap bezig. De boodschap van deze man komt dan ook hard aan. Comeback kid Al Gore had eigenlijk president van de VS moeten zijn. Dat ging mis in 2000 zoals je weet. Gelukkig is hij nu terug. En tourt hij de wereld over om een heftige boodschap te verkondigen. De kans is alleen klein dat Al binnenkort bij jou in het buurtcentrum staat. Dus kom op nou: ga deze week gewoon effe naar An Inconvenient Truth. Elke werkdag om 17.15 in Kriterion. Want die docu mag dan al een paar maanden uit zijn, wedden dat je 'm nog niet gecheckt hebt?

Ice Cube zou zeggen: this is the n*gga you love to hate. Die man Bob Saget is dan ook irritant als de hel. Als zijige dork in Full House en als legendarisch niet grappige voice over in America's Funniest Home Video's. Toch heeft Bob volgers. Fanatieke volgers zelfs. En die maken dus zo'n shirt.

Woot! Die kleine mennekes van Kidrobot zijn lekker bezig.
Ondanks het feit dat MonoBrow een ongelooflijke schurfthekel heeft aan die Laten-We-Suffe-Ontwerpers-Vragen-Een-Printje-Te-Plakken-Over-
Het-Speelgoed-Equivalent -Van-Een-Ford-Mondeo designer toys (wat is er mis met gewoon goed vormgegeven spullen? ), pompen we bijna die creditcard bij het zien van dit ding van Bill McMullen. Bijna dus. Want die shipping costs van Kidrobot zijn absurd.

Zoals beloofd. Deel II van het MiniMail interview met Marten Mantel.

Stel je mag het journaal presenteren, zou je de woorden 'drugs' en 'website' dan net zo kunnen uitspreken als Sacha de Boer?
'Ik vind deze vraagstelling getuigen van een behoorlijk naïef beeld van de wereld in het algemeen en die van de nationale nieuwsverstrekking in het bijzonder. Nieuwslezers zijn contractueel verplicht die woorden zo uit te spreken: dat doen ze echt niet uit vrije wil. Ze worden intern opgeleid om uit het Engels stammende woorden precies zo te zeggen dat het lijkt alsof ze lijden aan een exotische vorm van smaakpapilepilepsie. Dus om je vraag te beantwoorden: yehhs.'

Het is duidelijk te merken dat je met Nederlandse comedy's bent opgegroeid. Ga je er zelf ooit nog eentje schrijven?
'Ik denk niet dat ik overdrijf als ik zeg dat 'Mijn Dochter en Ik' me gevormd heeft, als mens. Maar of dat betekent dat ik zelf een Nederlandse comedy moet schrijven? Misschien moet ik met een Oekraïense beginnen, als oefening. Ik hou je op de hoogte!'

Recht uit het land van goulash brengt MonoBrow je die rapstylo die frisser is dan een boterham met Sandwich Spread. Maak kennis met Speak. (It's not meant to be funny!)

Marten Mantel is grappiger dan een Duits woordenboek en maakt die fotobijschriften waar zelfs je oom uit Heerlen om moet lachen. Oh ja, hij heeft ook een site en was lekker bezig voor Spunk. Hoogste tijd voor deel I van het MiniMail interview met Hoepla. Marten Hoepla.

Het gerucht gaat dat je ouders goed bevriend zijn met André van Duin.
'Nee, nee! Dat is een leugen! Een vieze, respectloze leugen. Ik begin er langzamerhand schoon genoeg van te krijgen dat men dit soort onware, beledigende verhalen de wereld in brengt. En ik weet wel dat ik me er niks van aan zou moeten trekken, maar ik word er zo vaak mee geconfronteerd dat er soms iets knapt. Iets van binnen, iets vitaals, iets dat kan knappen. Vooral als mijn ouders erbij betrokken worden. Want mijn ouders zijn goede mensen met harten van goud, en verdienen dit soort laster niet.'

Welk boek heb je meer dan viereneenhalve keer gelezen?
'Ik mag graag zeggen dat ik 'Through the Looking Glass' van Lewis Carroll elke maand wel een keer lees. (In de praktijk komt dat neer op één keer in de twee jaar.) Maar op vaker dan viereneenhalve keer zit ik in elk geval makkelijk. Het is mijn lievelingste boek in de wereld, en ik mag graag zeggen dat ik het gedichtje 'The Walrus and the Carpenter' uit hoofdstuk 4 helemaal uit mijn hoofd ken. (In de praktijk komt dat neer op helemaal niet.)'

Is het vervelend om niet te kunnen dansen?
'Heel! En niet alleen voor mij en mijn langzaam wegstervende eergevoel. Ook voor de taxichauffeurs die mijn pad kruisen wanneer ik na een avondje (pogingen doen tot) dansen naar huis fiets. Want tijdens de extravagante huilsessies die ik op die momenten houd kan ik een rood stoplicht totaal niet meer van een groene onderscheiden.'

Sjiet! Wees blij dat MonoBrow vroeger geen Mister Miyagi om de hoek had wonen. Dan las je hier nu alleen maar over die slow ass groeiende Bonsai boompies. In plaats van over DIE CRAZY KARATE KID SHIRTS DIE BENNY VOOR JE HEEFT GEHAALD! Op de ene mouw staat 'wax on' en op de ander .... (klik dan op die puntjes!)

Maar wel hele coole. Met die stop motion truukjes. De game die ze naspelen heet dus Space Invaders. Mensen diggen dat spel...