Bij ons doen ze dit. Maar in Australië heb je Sarah en Pae (een setje ja). En die twee zijn gewoon kankergoed (sorry mam). Vooral als ze synchroon gaan... Op We Dance Hard vind je nog meer van die shuffelende huiskamerhakkers.

Ze hadden misschien wel de tofste track op de tweede verzamelaar van Kitsuné. En intussen is die Cazals buzz op het interweb sterker dan Maya de bij. Zeker nu ze je versgekochte jeans met zo'n hoge taille van je kont laten zakken van het springen op een cover van Spandau Ballet's Too Cut A Long Story Short. Hell yea. MonoBrow doet moeite en laat Martin en Daniel van Cazals een paar vragen beantwoorden. Hope you like very much yes?

Even though your version is excellent: why cover another song when you can obviously make great tracks yourselves?
M: 'I can't remember exactly how the idea came about but I can remember thinking right away how it could translate into being a Cazals song - one which we could almost make our own. I don't want to detract from Gary Kemp's genius but it doesn't feel like a cover to me anymore.'
D: 'Don't worry Gary likes it too!'

Hailing from the Kitsuné camp are you supposed to hate on Ed Banger?
M: 'Possibly, but I certainly don't - I think it's a fantastic label full of really talented artists at the top of their game. How could anyone help but respect them?'
D: 'I got in trouble the other day with Kitsune because I said something nice about Justice to them. It reminds me of the Sparks track ‘This town ain’t big enough for the both of us’, though Paris probably is.'

What is the thing Cazals members like to do best together, apart from making songs and performing?
M: 'Play pool.'
D: 'Yep, play pool.'

What is your favorite Rambo: First Blood scene?
M: 'I don't think I've seen the film. I remember the music for the Commodore 64 game...'
D: 'Probably supposed to say the bit were he stitches up his own arm as its macho and stuff but I love the end where he has a sissy fit and you can’t understand a word he says mmmbbmbmb he was just lying there…Adrien!....mmbbmmbmdmm sniffle, sniffle. Always has me in stitches.'

Ehrm, that was Rocky. Ok. What should we never have known about Cazals?
M: 'That we lived in East London. Those two words have an unfortunate amount of baggage with them.'

Is your music suited for sexy time situations?
M: 'Perhaps in the way that Phil Collin's music features in American Psycho or maybe if you're gay.'
D: 'I wouldn’t know, I think if I put on a Cazals track as I was just about to get lucky that would quite possibly be the most egocentric and disturbing thing I could possibly do. Hey, baby I’m just a poor innocent boy, you know'

What's the most frustrating thing about being Cazals?
M: 'Everything always going wrong, breaking down, falling through or being stolen... Closely followed by being billed as THE cazals.'
D: 'Being told that if we do just this one more thing it’ll all happen for us.'

Ploink! Nieuw clippie van M.I.A.. De track is 'n cover van het in Hindi gezongen Jimmy Jimmy Aaja door Parvati Khan, uit de Bollywood film Disco Dancer (1982, goed jaar!). Het gerucht gaat dat het een ode is aan een journalist die haar had uitgenodigd naar Libië te komen, waar hij bezig was met een stuk over genocide. Gezellig! En of het dan iets is geworden tussen die twee, dat weet MonoBrow dan weer niet.

M.I.A. - Jimmy

(Via B-Town Hit Parade en daar vind je gelijk de Diplo remix van Sunshowers met die SaltNPeppa beat haha.)

Mocht je bij het zien van deze sigarenkoker onbewust zin krijgen een track van de Gorrilaz op te zetten of een strippie van Tank Girl te lezen, dan is dat niet raarrr. Want het ontwerp op dat ding komt van Jamie Hewlett, striptekenaar en bedenker van die gekkigheid.

Maar ok. Ding is: dit is helemaal geen sigarenkoker! Nope jongens en meisjes, tis iets voor de vrouwelijke MonoBrowers. Iets waar ze kriebels in hun buik van krijgen.

Het design is geïnspireerd op de Londense club Kabaret's Prophecy, waar ze die toffe lichtprojectie-muren hebben. Jamie had daar al een keer wat artwork voor geleverd, dus dit is 'n logische vervolgklus. Uit de club in bed voor wat zoomazoom actie, zogezegd. Lachen toch. Hier zie je de rest van die vibrators.

Misschien komt het door dit klassieke cadeau dat MonoBrow voor z'n verjaardag kreeg. Wellicht heeft het dragen van skinny jeans ook effect op je muzikale voorkeur. Hoe dan ook, die obsessie met de Flying V en de combinatie peroxide en haarlak, is een feit.

WOOT! Die Transformer Nike's, in het echt! Zonder sokken! Monobrow spotte ze tijdens de lancering van die Nike Vintage schoen, gister in Concrete op de Spuistraat. Waar Delfos trouwens verrassend de soundtrack van de avond maakte. (Een sneakerlaunch zonder hip hop?! Haha.)

Kijk die best wel crappy foto's van een best wel leuke borrel

Beetje balen van het weer. Maar als het droog blijft vanavond moet je zeker naar Pluk De Nacht, 'n openluchtfilmfestival waar de projector pas gaat rollen als de zon gezakt is.

MonoBrow zit gelijk in die vakantiesentiment vibe: vroeger in Frankrijk, naast Claudine of Frederique of Charlotte of hoe heette ze ook alweer in het gras, terwijl op de muur van 'n honderdvijftig jaar oude boerderij Asterix en Obelix hun ding deden. Met af en toe een vleermuis die door het beeld vloog. En na afloop, als het helemaal donker was, stiekem zoenen jongen. Niet normaal.

Eh, ja. Vanavond dus. Dan kun je naar Eagle vs. Shark. Dat wordt vast lachen.

- Interview met regisseur -

- Trailer -

Een tijdje terug vertelde MonoBrow je toch dat de mensen van het geniale label Modular het blaadje M for Modular hadden uitgebracht? En dat dit alleen werd uitgedeeld op die feesten van ze waar je nooit bij bent omdat je, elke keer dat je genoeg gespaard hebt voor een vlucht naar Sydney of New York, dat geld uitgeeft aan overpriced Nikes? Nou, die mensen dus, die zijn zo vriendelijk geweest om een pdf-versie (haha Nalden!) van het tijdschrift te maken.

Downloaden is misschien niet zo tof als het in je knuisten gedrukt krijgen wanneer je met je import bier in één of andere Londense hipstertent hangt. Maar ja. Nu weet je wel waar iedereen over praat.

Pak het hier en lees bijvoorbeeld die interviewtje met Pedrootje Winter en So-Me (heus wel meer dan een Parra copycat mensen, niet haten!) van Ed Banger.

Oh boy.

Steven Seagal is de ultieme vader waar alle andere vaders zich aan zouden moeten spiegelen:

1.
- Hij hoeft je maar aan te kijken of je snapt wat hij bedoelt.

2.
- Hij leert je tijdens het worstelen op het vloerkleed in de woonkamer straatvecht tricks die je later van pas komen.

3.
- De eerste keer dat je met hem een biertje gaat drinken in de dorpskroeg leert hij je wat handige biljartgeintjes.

4.
- Als je met hem naar de slager gaat krijg je altijd een extra plakje grillworst.

Maar serieus. Hij kon wel écht vechten. Vroeger was hij de enige Westerling die Aikido-les gaf in Japan. (Kijk die handmoves aan het einde!)

Slayer rockt harder dan de nierstenen van Phil Collins. Die boys gaan diep. Vooral met hun teksten. Niks achterstevoren afspelen voor Satanische boodschappen. Gewoon op die play-knop drukken, boxen open gooien en gaan! Merci Mick.

Bijna vergeten. MonoBrow is jarig. Vanavond dus een drankie. Of twee. Als je ook zin hebt.

Ik kan me de belevenissen van Kevin Arnold nog herinneren alsof ik het zelf allemaal heb meegemaakt. The Wonder Years was dan ook kapotgeniale televisie. En het is zo goed omdat het zo fucking herkenbaar is. Terwijl de serie zich toch echt in die Amerikaanse suburbs afspeelde in de jaren zestig en niet in het Naaldwijk van de jaren zeventig/tachtig waarin MonoBrow voor het eerst kennismaakte met eetpapier. Pré-pubertijd FTW!

En omfg, als die Winnie in beeld kwam hield ik het niet meer. Hoe onbereikbaar kun je als buurmeisje zijn! Hier vind je een overzicht met actuele foto's van de cast. En nee, Paul is dus niet uitgegroeid tot Marilyn Manson zoals veel mensen gillen.

MonoBrow draagt al jaren truien en vesten van Trainerspotter. Da's best raar. Want die gasten zijn vooral goed in jasjes. En daar ontbreekt het dus nog aan in de collectie van je op één na favoriete blogger. Hoog tijd om daar ook iets van in huis te halen. Bijvoorbeeld het resultaat van 'n exclusieve collabo met de mensen van Lijfstijl uit ik schaak slecht maar ik Rotterdam. Tijgerprintje d'r bij en hoppa! Super nice toch?

Jaaha, ik weet heus wel dat die robotdingen played out zijn. Maar het idee dat je met deze Gundam speakers de hele dag de bijbehorende theme tune kan blazen, da's gewoon mooi jongen. Ech woar. Hier nog wat meer info en plaatjes.

Boudewijn Bollmann is de man. MonoBrow houdt van mensen die talent hebben en hier vervolgens ook wat mee doen. Soms is hij alleen iets te enthousiast. Twee weken geleden nog, toen sprong hij met z'n racefiets over een ramp. En landde vervolgens met z'n kop op het asfalt.

Resultaat: vier voortanden kwijt, een gat in z'n hoofd tot aan z'n schedel, lichte hersenschudding en een gekneusde neus en bovenlip. Gelukkig gaat het nu weer. En kan hij zich weer richten op z'n werk. En die MiniMail met MonoBrow.

Ziet er pijnlijk uit...
'Ik moet nog wel platliggen, maar ik kan in ieder geval weer typen. Kan ook niet wachten totdat ik weer kan fotograferen.'

Anderhalf jaar geleden pakte je voor het eerst een camera op. Wat zou er gebeurd zijn als je toen iets anders, ('n grillpan?) in je handen kreeg?
'Dan was ik dezelfde freak geworden als nu, geobserdeerd door de oneindige mogelijkheden van het desbetreffende attribuut. En dan ook een beetje rondkijken en rondhangen, een doel kiezen en keihard toeslaan. Gelukkig hoef je met een fototoestel niet letterlijk te slaan om iets vets te krijgen.'

Was je daar dan mad goed in geworden?
'Always in it to win it. Zelfs als ik goed zou willen worden in sporten en dergelijke zaken, moet dat wel lukken denk ik.'

Wat was de meest creepy situatie waarin je je tijdens het fotograferen bevond?
'Tilburg CS, half 6 in den ochtend, twee Marokaanse homo’s op de foto gezet in een donker steegje. Dat vonden ze niet zo leuk. Gelukkig was ik op dat moment samen met een dakloze die mij gered heeft (met zijn imposante bos dreads) Anders was ik nu een fototoestel armer geweest (in dat geval liever een grillpan armer).'

Ok.
'Fotograferen tijdens een gothicfeestje ervaarde ik echter ook als redelijk angstaanjagend.'

Nooit de behoefte gehad om een oproep in een krantje te plaatsen waarin je zegt dat je een professionele modelfotograaf bent met eigen studio? En dat je dan allemaal domme meisjes over de vloer krijgt die into naaktfotografie zijn omdat ze denken dat ze daarmee doorbreken?
'Gedaan, maar toen kwamen er allemaal vieze mannen met haar mee.'

Wat zul je nooit mooi kunnen vastleggen?
'Vogeltjes, watervallen, zonsondergangen en al die andere vreselijk kekke zaken des levens. Of zoals ATCQ rapt the birds and the bees and all those groovy things.'

Hoe direct zijn je platen? Doe je veel nabewerking?
'Sowieso probeer ik zo min mogelijk achteraf te kadreren. Ik wil het kader uit mijn hoofd kennen, dat maakt alles veel sneller en je weet wat je krijgt. Daarom ook liever vaste lenzen dan zoom. Soms doe ik wat kleine kleurbewerkingen (.raw), maar nooit inhoudelijk gaan zitten klooien want dat is gewoon niet zoals de werkelijkheid is. En als je “aanstootgevende beeldelementen” als prachtig glimmende puisten gaat lopen retoucheren: dan moet je gewoon zelf keihard geretoucheerd worden.'

Hoe fotogeniek is een MonoBrow? En waarom?
'Asociaal fotogeniek. Foto’s die je doen fronsen doen het per definitie goed.'

Waar kom je binnenkort mee?
'Mannen, eenzaamheid en eten. En sowieso Twisted Streets #7.'

Eigenlijk heeft MonoBrow 't niet zo op van die overduidelijke parodieën. Beter lach je om oprecht slechte dingen. Maar deze twee zijn best goed. Voor de zaterdag. (Merci Riott.)

Het antwoord op die East Coast High Tea Partay (viral ding van Smirnoff).

Wacht op die break met z'n acting reel...


En hier hoef je ook niet bij Mary J. Blige voor aan te kloppen.
Obama love:

Patricia Colli is een schatje met een aangeboren neiging alles van Caran D'Ache vast te pakken. Tenminste, daar lijkt het op. Hoeveel kleuren kun je anders in je ontwerpen proppen! En gelukkig maar, want anders had MonoBrow het nu zonder t-shirtjes met van die behoorlijk zieke prints moeten doen. Ze zijn lief en creepy tegelijk. Net zoals dat Goth meisje dat nu al een half jaar bij jouw bushalte instapt waar je nog steeds niks tegen gezegd hebt omdat je niet durft.

Anyway. Op de Flickr van Patricia zie je waar ze toe in staat is. Stuur haar vooral een mailtje, want als je geen cash hebt om haar shirts te kopen, wil ze ook graag kleding ruilen. Voor Myspacers is dit ook best ok.

EDIT: Patries heeft wel zin in een MiniMail. Binnenkort dus op deze plekje!

Atomica en Andy Royd doen samen RobotRock. En sinds kort ook die totale losgeslagenheid in de kelder van Paradiso genaamd Totaal Los.

Oh en als je een clubnacht organiseert waar de kans groot is dat je opeens staat te kontschudden met de Terminator, C3PO of Jazz, dan is dat vragen om moeilijkheden. Bijvoorbeeld in de vorm van een MiniMail met vragen die beter tot hun recht zouden komen in Filosofie Magazine. Shit gaat diep joh.

Robots kunnen helemaal niet rocken. Dan vallen ze om. Hoe zit dat?
'Interessante vraag. Voor Chriet Titulaer! Ik weet dat niet precies. Maar wij hebben er geen problemen mee, het draagt juist bij aan de feestvreugde. Omvallen, opstaan en weer doorgaan!'

Hoe groot is de kans dat je tijdens een Robotrock de gast of meisje van je leven tegenkomt?
'De kans dat je hem/haar tegenkomt is groot, want er komen alleen maar leuke mensen. Maar de kans dat je ook op hem/haar valt die avond, valt te betwijfelen. Iedereen staat namelijk als een debiel te dansen (omvallen, opstaan en weer doorgaan!).'

Wat gaan jullie de komende edities doen om dat verwende uitgaanspubliek gek te maken?
'Zelf als debielen dansen achter onze draaitafels, om het voor te doen. (Omvallen, opstaan en weer doorgaan!)'

Wel eens met oordoppen uit je pan gerockt? Of is dat voor treurige dertigers?
'Een van ons rockt altijd met oordoppen uit d'r pan. De ander is een treurige dertiger.'

Geloof je in sex met oordoppen?
'Als je een heel kleintje hebt misschien.'

Blijft Robotrock een Amsterdams stukje gezelligheid?
'Zeker! Zelfs als we internationaal gaan!'

Wat wordt de banger van jullie volgende editie?
'Last Train To Trancentral van The KLF. Of That Boy That Girl van Hadouken!'

Morgen dus mensen. Dan staat Club 8 vanaf tien uur weer in het teken van de sidekick van Buck Rogers. Zie je daar.

Gaat het niet zo goed met jou en je meisie? Dan wordt het hoog tijd dat je een vleugellamme kraai in huis neemt. Of op z'n minst een blind hondje uit het asiel bevrijdt. Vrouwen zijn namelijk suckers voor zielige dieren. Dit verzin je anders toch niet?

Denk je nog steeds dat jouw vriendin anders in elkaar zit? Laat haar dan dit clippie zien. Echt jongen. Maar dan niet boos worden dat je haar de rest van de week moet troosten door hardop te fantaseren over het runnen van een invalide dierenboerderij.