Karen is verantwoordelijk voor de nieuwe look van GlamCult. Aan dit uiterlijk moet ik nog wel wat wennen. Gelukkig maakt de cover mevrouw met het Patti Smith-shirt dat een stuk makkelijker. Bonjour!

De oude GlamCult was zwartwittig, nu is het full color met alleen z/w typografie. But why?
"Dit heeft 2 redenen. Ten eerste is het onderdeel van het concept en ontwerp dat daaruit is ontstaan. Het beeld is altijd het belangrijkste en ligt dus op de voorgrond. Het duwt als het ware de tekst, koppen en bodyteksten weg. Hierdoor ontstaan er elke keer nieuwe lay-outs, afhankelijk van het formaat en de hoeveelheid van de fotografie."

En het logo?
"Dat is ontstaan uit 2 lagen van het woord GLAMCULT. Door 1 laag te verschuiven krijg je een schaduweffect. Dit gedeelte wordt op de cover altijd uit de foto gesneden en is dus wit. In het binnenwerk is dit bij grote artikelen ook gebruikt, zonder beeld bij CULT en bij reportages en kleine interviews zonder laag-op-laag effect."

Wat is er tof aan werken op krantenpapier?
"De uitkomst is nooit 100% zoals je verwacht, dus er zijn altijd dingen die je van tevoren niet had kunnen bedenken, en misschien niet zo had gewild qua vormgeving en gevoel."

Aha
"Ook is een krant iets tijdelijks, iets wat mensen na een tijdje weggooien. Het wordt geel, en dat voegt naarmate de tijd vordert iets extra's toe. Het tabloid-formaat geeft ook veel vrijheid; we hebben de mogelijkheid om veel beeld groot weer te geven."

Heb je nog ontwerp easter eggs in het design gestopt?
"NOPE, deze x niet."

Dan toch vast wel iets gejat van een ander modeblad?
"Hahaha, nee NATUURLIJK niet. We wilden vanaf het begin iets nieuws ontwerpen wat past bij de filosofie van GLAMCULT. Ik denk dat dit goed gelukt is."

Nog een paar jaar, dan wordt er bijna geen print meer gemaakt. Word je dan verdrietig?
"Dan word ik heel verdrietig, maar ik denk dat dat nog héééééééééél lang gaat duren hoor! Er zal altijd drukwerk blijven bestaan, op wat voor een manier dan ook. Het heeft meer gevoel en materialiteit in zich dan internet."

Karen komt alweer bijna terug uit New York. Hier liep de grafische gast ik bedoel griet stage bij 2x4. MiniMail! MiniMail MiniMail!

Hoe beroemd is die club ook alweer waar je stageloopt ?
'2x4 is een ontwerpbureau. Even copy pasten:"Recent 2x4 collaborators include MTV, Lincoln Center for the Performing Arts, Yale University, Gehry Partners, Chanel, The Museum of Modern Art, Nike, and the Guggenheim Museum.'

Ok
'...Current 2x4 projects include branding and architectural design for Clo, a wine bar launching in New York; a wayfinding and information system master plan for the new Chinese Central Television Headquarters in Beijing; several projects on the Novartis campus in Basel, Switzerland; and new brand identities for the Harvard University Art Museums and the Los Angeles County Museum of Art.'

Wat vinden ze van je? Eerlijk zeggen.
'Haha, op een beoordelingsformulier stond bij alles het meest linker vakje 'excellent' aangekruist. Dus ik neem aan dat ze erg blij zijn met me!'

Heel goed
'Ze hebben me zelfs gevraagd langer te blijven, maar helaas is de stagevergoeding te miniem om dat te kunnen doen.'

Heb je grafische goden ontmoet?
'Ik zie alle ontwerpers bij 2x4 als goden, maar Michael Rock, 1 van de partners van 2x4 is een legende. Dat ik de mogelijkheid heb om met hem werk te bespreken is geweldig. 2x4 is een redelijk groot bureau, dus zit je 10 uur per dag in deze clique van ontwerpers en architecten. Veel anderen ontmoet je niet.'

Bummer
'Oh en tijdens een bezoek aan Columbia University gaf Massimo Vignelli een lezing over de historie van z'n bedrijf. Hij heeft een paar wereldberoemde logo's ontworpen, zoals dat van American Airlines, Benetton, Ducati en Knoll. Maar hij is helaas in zijn eigen stijltje blijven hangen en hij vindt ook nog dat iedereen zou moeten ontwerpen zoals hij! Belachelijk natuurlijk.'

Bij welke celeb ben je het dichtst in de buurt geweest en hoe rook 'ie?
'Famke Jansen, ze was haar hondje aan het uitlaten terwijl ik lunch haalde. Mariah Carey was net iets te ver weg om te kunnen ruiken en Jake Gyllenhaal was ook te ver weg.'

In welke shop heb je je stagevergoeding in één keer uitgegeven?
'Overal uitverkocht en toch nog tegengekomen bij Barney's:
De MARC by Marc Jacobs 'huge hillier hobo'. Tijdloos en te gebruiken tot aan mijn dood. En de Alife PUMP van Reebok in fluor roze. Ze zijn gemaakt van tennisbal materiaal!'

Welke fout maak je maar één keer in New York?
'1. Deuren van winkels proberen open te duwen, hier is alles PULL vanaf de straatkant.
2. Te weinig TIP geven.
3. praten over een beamer terwijl dat woord hier helemaal niet bestaat.'

Wat als ze je vragen om terug te komen voor een full time baan?
'Moet ik goed over nadenken, maar aangezien ik verslaafd ben aan NYC, is de kans groot dat ik JA zeg!'

Ok. Ik zit liever zélf in Parijs of New York. Maar als dat niet kan is er nog niks aan de hand. Ik ben namelijk connected als de nekband van een Wasteland-bezoeker.

Dus zorg ik ervoor dat V. op die Reebok-toestand het vuile werk opknapte.

En houdt grafisch ontwerpster Karen me op de hoogte van de gezellige dingen die in New York gebeuren.

Daar werkt ze namelijk voor 2x4. Een ontwerpbureau dat onwijs lekker bezig is. En ondertussen maakt ze gewoon foto's zodat jij er ook nog wat aan hebt:

Plee in New Museum

Posterontwerp door medestudent Jeff Ramsey op de Werkplaats Typografie.


Brasserie Seagram House

Moma, Color Chart


Moma, Design and the Elastic Mind