Ondanks m'n legendarische miskoop blijft Durkl een MonoBrow favoriet. Nog wel even afwachten wat er overblijft als ze de jaren tachtig en negentig uitgewoond hebben. Maar so far so swell.

Wat zeg je? Jij hebt ergens gelezen dat all over prints niet meer kunnen? Ook best. Dan ga je toch lekker moeilijk doen met dit exemplaar:



Allemaal via die vernieuwde site van Krudmart.

En omdat je net als ik een slime shirt op waarde weet te schatten krijg je een gratis mixtape van me:

Durkl - Mixtape

(Tracklist niet in de comments want die heb ik niet. Ik kan natuurlijk wel een fictief lijstje voor je maken met artiesten als Gloria Estefan en een remix van VOF De Kunst, maar dat klinkt toch anders. Oh wacht, m'n mediaspeler zegt dat het door ene Deep Sang gemixed is. Een gast uit Washington DC die zo te horen lekker gaat op disco.)

Nog even, dan is zelfs je kleurenblinde oma die in een emmer Glorix gedoopte Pantone waaier-mode zat. Hoeveel felgekleurde kleding kan je als grootsteeds modeslachtoffer nog verdragen?

Maar tot die tijd hard genieten van deze mooie broekies van Durkl! Haha.

Subtiele details en een redelijk relaxte pasvorm, zo te zien. En je hoeft geen Dries van Noten te zijn om te snappen dat goed zittende pants zo'n beetje het moeilijkst zijn om te ontwerpen. Lekker bezig dus.

Die huispakbroeken komen trouwens ook als de clou van een Road Runner cartoon: snoeihard.

Het schijnt dat er nog steeds mensen zijn die op zaterdagmiddag naar de Kalverstraat gaan om kleren te kopen. MonoBrow niet. Die haalt alles online binnen. Dat gaat alleen wel eens mis. Vooral als Amerikaanse merken opeens Europese maten gaan voeren. WAT NOU MEDIUM IS TE KLEIN VOOR ME! Durkl flikt het gerust.

Ik zag dat Hulk Hogan-logo via Krudmart. En medium, dat is dus prima te dragen. Niet dus. Kijk dan hoe krap die crap zit.

Dan snapt Eriffs het beter. Dat Nintendo Wrecking Crew-shirt zat ook in de zending. Maatje medium. Maar dan goed.