Ik ben zelf erg blij met m'n huisbroek:


Maar een Lele liedje over skinny jeans, daar word ik pas echt een vrolijke Lange Frans van:


Cancer wat mooi allemaal. Plus petje af voor de stylist die dan zo casual een oud exemplaar van The Face op de grond heeft neergelegd.

En wat is het verhaal met dat lekkere ding?

Eindelijk snappen ze het in Frankrijk ook. En dan bedoel ik niet Edje Banger en Kitsuné. Nee, ze begrijpen in Parijs dat Amsterdam 'm ook vat. Voel je?

Drie woorden: Baguette Frappant.

In de Franse hoofdstad wordt elke twee maanden een feest gegeven door Pain O choKolat en Parra Soundsystem (ooit ontstaan uit een afterparty van één van Parra's exposities). En die fromage du chèvre-lovers schijnen het nogal te diggen. Terecht natuurlijk, want wat had je nou als Parra, Wix en Trago in het gebouw zijn? Precies.

Het is trouwens ook met Pilooski, die gast die al die ouwe hits in de remix gooit en je de afgelopen zomer heeft laten hossen op Beggin'.

Omdat je o.v. niet verder dan Rozendaal gaat en het wel erg lullig is om de BOB te zijn als je op en neer naar Parijs moet, komt Baguette Frapant voor één keertje naar Amsterdam.

MonoBrow geeft twee kaarten weg voor deze toestand op 20 oktober waar je geen tickets voor kunt kopen. (Tenzij je een ADE-passe partout hebt.) Kwestie van me mailen via dat gmail-ding onderaan de pagina.

Oh en als je wint, dan moet je deze dame maar een zoen geven. Zij heeft het gefixed.

MonoBrow moet z'n eerste espresso nog naar binnen tikken. Maar die glaasjes Stoli zoals ze in Studio 80 geschonken worden lonken hard als vrouwen uit Purmerend. Daar is namelijk een collabo tussen twee supergoeie feesten voor dat supergoeiste effect. Sexy eclectisch dankzij My Little Soundsystem, en die euforische en meedogenloze bangers van RFH Delfos. Wat wil je nog meer? Naar Flexbar voor Kavinsky? Ook lachen. Wat je ook doet, doe het.

Losers dus. Iets anders kan MonoBrow niet maken van die gasten van MSTRKRFT en hun collabo met Puma. Welke gek trekt er nu kicksen van dat merk aan? Parra verwoordde het mooi. (Rechtershirt.) Echt man, die ontwerpers hebben het zo niet begrepen.

Dit monster lijkt nog het meest op een veel te lang doorgedragen bowlingschoen, stijf van het zweet van generaties frikadellen etende vetkleppen. Of op een hockeyschoen van een zuur kakkind met teveel zakgeld. Ook al zo'n cracksport. Mocht je het toch willen weten: de sneaker is gebaseerd op het model voor het atletiekonderdeel 5000 meter. En binnenin is een afbeelding gedrukt uit de clip van Easy Love. Verder is de naam van de groep op de hak gestikt. Zo. En nu een paar Jordans kopen. Hup.

Holy crap! Dus dit zijn de muzen van Parra.