"Pap, mam, dit is m'n nieuwe vriend Bulkhead. Het is een Autobot en ik houd van hem. Het kan me niks schelen dat jullie dit niet goedkeuren omdat hij een andere culture achtergrond heeft. We hebben samen besloten dat ik een motorkapje ga dragen. En over een half jaar word ik bekeerd. Anders word ik niet door zijn ouders geaccepteerd."


Zo vet. Ik kwam de foto's van Kingkong21 op Flickr tegen en bleef maar klikken. Hij maakt onder andere kleine portretten van verschillende speelgoedseries. Zoals je weet ben ik daar ook niet vies van.

Zolang het maar toys zijn met een geschiedenis of gebaseerd zijn op een cartoon of film. Designer poppetjes met graffiti streepjes van over het paard getilde 'straatkunstenaars' can eat a big fat one.

En dan net zo makkelijk een Ocean Pacific shirt rocken.

Bliss.

Dork Yearbook

(Waarschuwing: bestes site ooit.)

Soms ben ik zo NIET on point dat het pijnlijk wordt. Een paar dagen geleden was ik bij Concrete en kocht ik deze twee issues van Super 7, het Japanse Toy Collector Lifestyle Mag & Shop gebeuren.

Ik ging specifiek voor deze twee jongens omdat ze op een andere manier gedrukt waren dan de rest van de issues. En ik er daarom vanuit ging dat het om de nieuwste exemplaren ging. Eenmaal thuis kom ik erachter dat het om onwijs oude nummers gaat.

/Doet Homer Simpson



Oh, mocht je dit kicken vinden, bij The American Book Center hebben ze een Super 7 boek met heel veel sexy poppetjes erin.

MonoBrow is nog steeds niet naar Spiderman 3 geweest. Terwijl het toch echt z'n favoriete superheld is. Maar ja, mensen schrijven blèrgh. Het zal er nu wel niet van komen ook. Ach, lachen met de merchandise kan altijd. Hoewel dat jaren zeventig poppetje uit de commercial hierboven too much is. Spidey met een fucking zaklamp?! Wat de hel. En wat is het verhaal met dat langzame webschieten. Is dit soms de glazenwasser editie? Zo kan die Peter Parker natuurlijk nooit de bad guys beuken. Nope. Wat dat betreft hebben kinderen het nu een stuk beter.