Tuurlijk ben jij ook lekker bezig. Je hebt een paar mooie dingen in je portfolio, je clubavond verkoopt bijna elke keer uit en de samenwerkingen die je opzet voor de merken waar je voor werkt krijgen veel publiciteit. Daarnaast..

"Hey docu-, film- en clipregisseur/grafisch ontwerper Mike Mills!
Ja het gaat goed met me. MonoBrow trekt steeds meer bezoekers en.."

Wat zeg je? Is er een boek uitgekomen dat een overzicht geeft van je beste werk van de af-ge-lo-pen vijf-tien jaar?

"I grew up being in bands, like a typical, southern-Californian, punk rock teenager. All the bands and all the music I was listening to really shaped the emotions I was having; shaped my self identity on a really deep, mysterious level. I think I've always been interested in how pop culture, art, bands, or something like skate culture, shape your innermost feelings about yourself, your innermost identity. And I've always been interested in how media affect the really mysterious inner life of a person."

---------------------------------------------
Hier m'n MiniMail met z'n vriendin Miranda July

Thys noemt me af en toe dudethefuckster. Dat vind ik erg mooi. Ik ben dan ook een gast. Een kerel. Een vent. En jongens zoals ik die van tijdschriften houden zitten goed. Die worden bediend met blaadjes over videogames, jagen, gitaren, of samplers en sequencers.

Maar wat als je nu zoals ik ook wel eens iets over kunst en shit wil ontdekken? Dan kom je al snel bij van die navelstaarderige toestanden als Mr Motley terecht. Of blaadjes met alleen maar typografie en namen op de cover die je niets zeggen.

In de boekhandel van Palais de Tokyo kwam ik The Journal tegen. En ja, ook zij hebben namen op de voorkant. Maar whatevéur, zoals ze dat in Parijs zeggen. Plus Miranda July en Beirut staan erbij.

Zo hebben ze een aardig modestukkie waarbij de dragers iets vertellen over het bijzondere moment waarop ze de outfit aanhadden:

En staat er in dit nummer een repo van Kenneth Cappollo: die skatefoto's zijn echt wonderschoon.

Ga anders langs bij z'n blog en doe 'm de groeten.

En neem een abo op The Journal. Doe ik dat ook.

Learning To Love You More is de naam van een project van Miranda July en Harrell Fletcher. Waarbij deze twee kunstenaars steeds met een geweldige opdracht komen die jij als gewone sterveling van de straat vervolgens kunt uitvoeren.

WANT JIJ BENT OOK BIJZONDER! EN JE KUNT ALLES BEREIKEN ALS JE MAAR WILT! SUCCES IS EEN KEUZE! GELD MAAKT MEER GELD EN UITKERINGSTREKKERS MOETEN HET LAND UITGEZET WORDEN EN DE BELASTINGDIENST BESTAAT UIT RATTEN EN DIE GEERT WILDERS ZEGT TENMINSTE WAAR HET OP STAAT!

Hooold up. Echt, de volgende keer in Berlijn toch maar wat minder braadworsten en halve liters van in de Hel gebrouwen bier drinken.

Die opdracht dus: het resultaat stuur je op en dat wordt dan misschien (hey, het moet wel tof zijn natuurlijk) online geplaatst. De dingen die ze vragen zijn soms absurd, maar altijd die best.

Leuk en aardig. Maar wat MonoBrow wil is dat je deze vrijdag gezellig even langskomt op de opening van de Europese expositie die bij LTLYM hoort. Locatie: MU in Eindhoven. Vanaf acht uur 's avonds gaat het los.

Daarna kun je tot en met 30 september een bezoek brengen. Gedoe? Jongen: er rijden van die gele dingen de stad uit. Daarmee kun je je horizon verbreden wat meer mensen zouden moeten doen.

Bijna vergeten: Miranda July is vanavond in town. Hotel Arena is de locatie waar deze zwaar getalenteerde mevrouw gaat voordragen uit haar verhalenbundel. Ze regisseerde Me, You And Everyone We Know (en speelde een hoofdrol), performt, eh, performances en schrijft ook hele mooie korte verhalen. Dus dat moet prrrima te doen zijn voor je, gezien de aandachtsspanne die nodig is voor de stukkies op MonoBrow. Maar kom alleen als je van gevoelige vogeltjes houdt. Als crackhoeren meer je ding zijn, blijf dan vooral uit de buurt van Miranda. Dat wordt niks.
Kaarten fix je hopelijk hier. En anders via de organisatie van het event.

Zonnetje d'r bij, blote lijven op straat: het voorjaar > winter.
Want heter is beter! MonoBrow snapt dat je in dit jaargetijde niet de concentratie kunt opbrengen voor romans van bijbelse proporties. Beter ga je voor die korte verhalen van Miranda July. Zij is een vriendin van Dave Eggers dus dan weet je het wel. Tering grappig en gevoelig 'n shit. En meer talent dan de familie Kazan tijdens een goochelworkshop. Ze heeft namelijk ook deze fantastischen kino gemacht. Maar goed. Check gewoon haar site. En blijf klikken. You like? Dan kun je daarna d'r boek kopen.