Gister wilde ik van mr Ben-G horen hoe het met hem ging en alles. Maar op een meter of honderdvijftig van z'n shop bleef ik staan, aan de grond genageld.

Kijk, ik blog dan wel vooral over Amsterdam, <3 van die stad en woon er sinds '94. Maar ik ben en blijf een Zuid-Hollander. Dus dat hele Ajax is natuurlijk niet te doen. Regi Blinker for Life!

Ik heb snel een paar foto's genomen en ben 'm gepeerd. Mocht ik meer horen, dan hoor jij het ook.



Lil 'Wat Jari Litmanen Met Een Bal Kan, Lukt Mij Met Twee Draaitafels' Vic

Oef, die shorts. Was alleen zeker weten niet in 1980, maar een paar jaar later.

Appelsap09 heb ik gemist. Maar ik zag en las dat het goed was.

Op dezelfde tip: deze week dat bbq-gevoel even doorpakken. De soundtrack heb ik alvast voor je

-----------------------------------------
Chillin' Illin' & Grillin' is een mixtape van de Moustache Men.
-----------------------------------------

Dat zijn aardige gasten. Misschien niet een relevante eigenschap voor dj's. Maar wel handig wanneer je zoals ik voor de verandering weer eens wat geld in de muziekindustrie stopt door een fysiek exemplaar van die mix te bestellen. En je vervolgens anderhalve maand niks hoort.

Uiteindelijk kreeg ik een vriendelijke excuusmail van de snorremannen: er ging iets mis (no shit Sherlock) met de bestelling.



Als goedmaker stuurden ze me niet alleen die Chillin' mix maar ook Hypercolor, een nieuwe soundtrack van de dj's en samenwerking tussen Adidas Skateboarding x Color magazine. Jeweetwel, Adidas, van die skatevideo waar ik zo cynisch over deed op Twitter.

All good!

Nieuwe merchandise bij Huf, die skateshop in San Francisco.

50/50 handrails zijn insane.

Wieger Van Wageningen is een goede skateboarder. Dat vindt Nike SB ook. Dat bedrijf betaalt het hele jaar door z'n rekeningen, zoals die van z'n iPhone.

Wieger vertelde me vrijdag dat de krasjes op z'n huidige exemplaar het resultaat van een iets te enthousiast genomen verkeersdrempel zijn. Z'n telefoon vloog uit z'n borstzak en kwam onder de banden van een auto terecht.

Kccchgggrrrrk.

Maar een nieuwe kopen op kosten van Nike SB, daar moet Wieger niks van weten.

'Hij doet het nog prima. Ik zou 'm voor geen goud wegdoen'

Oh boy oh boy oh boy dit wordt zo mooi! Deathbow to Downton is een documentaire over de opkomst van skateboarden in New York. Eindelijk een East Coast perspectief op een van oorsprong West Coast verschijnsel.

Laat de crappy flyer je niet afschrikken: Chloë Sevigny doet de voice over, dus that sits moustache. En als je zo'n blogger bent neem je je Macbook mee. Dan kun je je hip hop video Engels oefenen met het stellen van vragen aan de makers Coan Nichols en Rick Char. En de antwoorden rechtstreeks op je site gooien.

Zaterdag om acht kijk je kratis in K-Space.

Deathbowl to Downtown Trailer

Er is een groot verschil tussen skateboarden (ramp/street/freestyle/downhil/pool whatever) en long(barf)boarden.

Jeuk krijg ik van gasten die op zo'n lomp lang ding rijden en zichzelf skateboarder noemen. Ik leg het nog één keer uit:

- Een skateboard is geen vervoermiddel.
- Een skateboard gebruik je als uitlaadklep voor je adhd en agressie.
- Je skate terwijl je moeder liever wil dat je op volleybal gaat, net zoals die aardige zoon van Anneke en Herman.
- Je skate om je creativiteit te stoppen in het bedenken van truucjes
en lines.
- Je skate omdat je op een andere manier naar je omgeving kijkt.
- Je skate omdat je weet hoe goed het voelt.

Wanneer je een 34-jarige, bij een groot internetbedrijf werkende, op een Gsus bike fietsende, geruite broek met kettingportemonnee dragende, door een xxl koptelefoon naar Eric Prydz luisterende man met verzorgde nagels bent, dan, alléén dan mag je op een longboard door de Leidsestraat rollen.

/neemt maagzweerremmer

/geniet van de promofilm van fashionbaasje Adam Kimmel

Echt jongen,hoe vaak ik vroeger niet ben uitgelachen omdat ik Airwalk's droeg met flappen over m'n veters.

Die zaten er zodat je veters langer goedbleven en niet beschadigden door het griptape op je board. Best handig. Zeker toen de ollie impossible het nieuwste truukje op het blok was.

Hey, maar er is dus een jongen drie jaar bezig geweest met het verzamelen van foto's van ouwe Airwalks.

Op Airwalk Prototypes vind je al die gympies. Sweet. Welke zou jij nu nog dragen?

Geen paniek. Je kleine neefje heeft geen adhd. Hij doet sinds kort aan Wushu, de wedstrijdvariant van Kung Fu.

Indrukwekkend. Maar kunnen die gasten ook dit:

Die jongens hebben echt mooi werk geleverd. Dus kom vooral kijken....

Thys noemt me af en toe dudethefuckster. Dat vind ik erg mooi. Ik ben dan ook een gast. Een kerel. Een vent. En jongens zoals ik die van tijdschriften houden zitten goed. Die worden bediend met blaadjes over videogames, jagen, gitaren, of samplers en sequencers.

Maar wat als je nu zoals ik ook wel eens iets over kunst en shit wil ontdekken? Dan kom je al snel bij van die navelstaarderige toestanden als Mr Motley terecht. Of blaadjes met alleen maar typografie en namen op de cover die je niets zeggen.

In de boekhandel van Palais de Tokyo kwam ik The Journal tegen. En ja, ook zij hebben namen op de voorkant. Maar whatevéur, zoals ze dat in Parijs zeggen. Plus Miranda July en Beirut staan erbij.

Zo hebben ze een aardig modestukkie waarbij de dragers iets vertellen over het bijzondere moment waarop ze de outfit aanhadden:

En staat er in dit nummer een repo van Kenneth Cappollo: die skatefoto's zijn echt wonderschoon.

Ga anders langs bij z'n blog en doe 'm de groeten.

En neem een abo op The Journal. Doe ik dat ook.

Dit kwam ik tegen op Humobisten: de trailer van The Man Who Souled The World, een docu over Steve Rocco. De skater die zakenman werd en met z'n World Industries alles op z'n kop zette.

Ik heb eigenlijk nooit gereden op een World Industries board, maar deze advertentie hing wel een jaar of wat bij mij aan de muur:

Oef! Deze dude spaart ouwe boards. En dat doet hij goed:

tsjonge jonge wat een collectie.

M'n goeie friend J. had ze net binnen: de drie varianten van DC's Manteca RGB Pack.

Tof dat alle onderdelen van de schoen dezelfde kleur hebben, maar ik blijf het teveel een model vinden uit een tijd waarin de woorden lomp en skateschoen inwisselbaar waren. Maar hey, hoe gaaf dat je gewoon drie paar schoenen in één keer koopt.

Guust Flater Van Zant is een baas. Hij maakt stinkers als Psycho (een robotachtige en totaal overbodige remake van Hitchcock's origineel.) En indrukwekkende dingen als Elephant.

Z'n nieuwste had over jouw jeugd kunnen gaan (onzekerheid! skateboarden! verantwoordelijkheid nemen!), behalve dat jij waarschijnlijk nooit getuige van een moord bent geweest:

Paranoid Park - Trailer

Kijk 'm anders vandaag of woensdag in Rotterdam tijdens het filmfestival. Gezellig.

Vandaag gaat Nothing But The Truth in première in Los Angeles. En MonoBrow heeft zomaar het vermoeden dat dit misschien wel de meest absurde skatefilm in jaren gaat worden. (Kijk die trailer!)

Beetje jammer alleen dat het tourschema niks zegt over Amsterdam. Helemaal omdat ons eigen Wieger van Wageningen in die film zit.

Then again, tourschema tourschmema: ik hoorde namelijk via via dat er ook een Nederlandse viewing komt in Het Ketelhuis. Als die datum bekend is, dan hoor jij het ook.

Haha. Check die rail op de cover van Dirt Ollies. A Skateboard Trip To Mongolia. Het is het verslag van een paar gasten die in 2004 naar Mongolië gingen om te skaten. Dankzij die stinkcommunisten vind je daar van die lekkere gare nieuwbouw. Waar de betonrot je tegemoet brokkelt. Niet echt ideaal om te rollen. Hoewel het daar met skaten juist om gaat: je creativiteit en doorzettingsvermogen gebruiken om van de meest crappy spot iets skatebaars te maken. Maar dat hoeft MonoBrow je natuurlijk niet te vertellen.

Carhartt zag wel wat in dit avontuur en maakte er een boek en docu van. Een soort van trailer staat op Youtube. Het boekwerk inclusief d to the v to the d bestel je hierrrr.

Toch jammer dat die gast geen kickflip maakt.

Andrew Reynolds is één van de meest stijlvolle skaters ever. En in deze aflevering van Epicly Later'd, een verygoodnice rubriek op vbs.tv, kun je zien dat hij misschien wel in staat is tot bovennatuurlijke tricks, maar uiteindelijk ook gewoon een dude is. Met onwijze dwangneuroses. Sjiet.