Ik kwam deze foto van een videogame arcade in Noord Korea tegen.

Stukje gaarheid voor de mensen. Nee, dan een paar honderd kilometer verderop in Japan. Daar snappen ze beter hoe dat brood en spelen-ding werkt.

In het land van de stijle kapseltjes worden arcades met electronisch entertainment nog steeds redelijk drukbezocht en maken ze actief onderdeel uit van de videogamecultuur. (Hoewel dat ook steeds minder wordt.)

Bij ons zijn de laatste kasten met computerspellen bijna overal vervangen door fruitmachines, bediend door eenzame bejaarden die hun AOW er in één avond doorjassen.

Kleine kans dat zij net zo lekker kunnnen reminiscen als ik: weet je nog, met een paar gulden op zak je vergapen aan de graphics van Space Harrier, locals uitdagen met een potje Daytona of MK1 en de dag afsluiten met een Big Mac en twee Cheese burgers de man?

Ja toch? Daarom dus dit werkje over de Japanse arcade scene:



Arcade Mania

Afgelopen zaterdag kreeg ik een cadeautje van Jak. Roxy en de house revolutie is geschreven door Job de Wit, toevallig één van de weinige gasten die op een intelligente manier over house (en rap) schrijft.

Het is dat ik bang was geen zin had om geweigerd te worden en daardoor de laatste paar jaar van de Roxy niet heb meegekregen. Maar als er binnenkort een boek over de Seymour Likely verschijnt, hey, dan mogen ze mij interviewen.

Die club was een soort Bitterzoet avant la lettre en dan met stijlvol interieur.
Hoe dan? Nou gewoon, precies zoals ik het zeg.
(Ingericht door Ronald Hooft, die je ook kent van Brasserie Harkema, het mooiste restaurant van Amsterdam.)

Boekie haal je hier:

Roxy En De House Revolutie - Job de Wit

Internet Hall of Fame.

Marketingmannetjes opgelet: Meme's zijn het nieuwe viral.