Wokkels, Biggekoppen van Katja, Dr Pepper, winegums, Bastogne koeken, gele M&M's, dry roasted pinda's van Duyvis, gele Fernandes, Bonbon Bloc: allemaal dingen waar ik van ga stuiteren. Die sugar rush jongen, dat is lekker.
Maar goed. Je kunt ook overdrijven:

The Half Ton Man

Een fascinerende documentaire over de man die elke dag een hoeveelheid calorieën naar binnen schoof die gelijk staat aan vijftien pizza's. Nice.

Hij heeft de grootste gedrochten op aarde ontworpen. Toch is Tinker Hatfield vooral de man achter de mooiste dingen voor je voeten.

Tijd dus, voor een praatje met Air Tinker.

Reportage over Tinker Hatfield

Nog even, dan is zelfs je kleurenblinde oma die in een emmer Glorix gedoopte Pantone waaier-mode zat. Hoeveel felgekleurde kleding kan je als grootsteeds modeslachtoffer nog verdragen?

Maar tot die tijd hard genieten van deze mooie broekies van Durkl! Haha.

Subtiele details en een redelijk relaxte pasvorm, zo te zien. En je hoeft geen Dries van Noten te zijn om te snappen dat goed zittende pants zo'n beetje het moeilijkst zijn om te ontwerpen. Lekker bezig dus.

Die huispakbroeken komen trouwens ook als de clou van een Road Runner cartoon: snoeihard.

Hij had de meest belachelijke moves sinds die keer dat je vader tijdens z'n bruiloft je moeder ten dans vroeg.

De vraag is alleen of je pa net zo'n toffe bril had als MC Hammer.

Maar whatever. Geloof het of niet: de beste man komt terug. Helemaal met die Web 6.2 gekkigheid.

Volgens Wired is het interweb straks een nieuwe social network site rijker die gericht is op alles wat met dansen te maken heeft. Dancejam is de naam van de game en het zit nu nog in de bèta-fase. Wat je er allemaal kunt doen lees je hierrrrrrr.

Het is een kwestie van tijd totdat de aarde definitief onleefbaar wordt. Maar ja. Het alternatief is ook niet alles. In outer space word je namelijk helemaal crazygek.

John Carpenter's Dark Star

Genieten.

Je hebt misschien al over Andy Rementer gelezen op MonoBrow. Hell, als je Freshcotton dwangmatig klikt, ken je de prints van deze supervriendelijke grafisch ontwerper wel. En net als Karl Malone deliver ik ook altijd. Dus hupsakee: die MiniMail.

Have you ever drawn something to impress a girl? What was it and did it work?
'Nothing specifically. Though in general, most artists are working to impress other people. Of course I'm always yearning for the approval of my girlfriend. She hasn't left me yet, so yeah, I guess it worked.'

What do you think of artists who complain unceasingly about the traditional art world/scene and read Juxtapoz all day?
'I can complain a lot about traditional art, especially modern art. A lot of it is baloney and gets me very worked up. The key is to recognize what you don't like and try to improve upon it the best you can. And if you can't do that, well then I assume you spend a lot of time spreading your frustration and negativity on the internet.'

What's your current obsession?
'I'm really mad for storing my cheeses in Tupperware containers at the moment. Besides that, I'm also learning to play the banjo, experimenting with watercolors, and hanging around coffee shops doodling and listening to other peoples conversations.'

You've worked at Fabrica in Italy for two years. What happens when I mention the word pesto?
'My leg stars shaking if you mention pesto, though my entire body goes into convulsions if you mention prosciutto.'

Haha
'Anyhoo, Fabrica was a great experience for me. It was extraordinary to meet loads of talented people from around the world, and discover the common thread which unites all of us...the need to be liked and getting wasted.'

What kind of clothing is best suited for your designs?
'Sweater-vests, slacks, english shoes, and a pipe.'

What will never stop to amaze you?
'The fact that people keep waking up everyday and doing creative stuff. That keeps me going.'

Imagine that the government forbids artists to work. What would you do instead and could you be happy doing just that?
'I've thought about this before, and believe I could be quite content as the local sign painter in a small town. Ok, it is related to creativity but it's also a job and I'd be damn good at it.'

Any future projects that you could give my readers a sneak peak of?
'Nothing visual, sorry. Instead I can tell you that I will be in a group show here. (From November 10th - December 1st, 2007).

Nice
'Also my work will be featured in Area 2, published by Phaidon, coming out sometime next year. And I'm desperately working to put out something in the form of a printed book, comic, etc. very soon.'

Gewoon, een paar van die lachen tv-commercials voor videogames. Van vroeger. En als je klaar bent met kijken mag je me vertellen dat het niet eerlijk is dat het ventje van de advertentie hierboven de mooiste outfit allertijden aanheeft.

Pole Position
(Heeey! You look like a real jerk!)

Ms, Pac-Man

E.T.
(Mooi geproduceerd filmpje voor de slechtste game ooit.)

Zelda
(Now you're playing with power!)

Misschien niet zo gepast, maar ik kan er niks aan doen dat ik vuurwapens gaaf vind. 'n Merk als Rogue Status snapt dat ook en flirt er harder mee dan een single tijdens een avondje speeddaten. Wat dan weer een lastige oneliner is om te gebruiken als bruggetje naar

DE TOFSTE DINGEN MET GUNS ERIN:

1.
Guns Don't Kill
Docu van VPRO-pappie Wim Schepens over de obsessie die Amerikanen met wapens hebben.

2.
Delfs Blauwe Uzi
Van pop art gast Charles Krafft.

3.
Schietsport vereniging Qua Libra
Biertje erbij en doorladen die handel.

4.
John Woo
Hij maakt al jaren geen mooie dingen meer. Maar John Woo is wel de man die Met Twee Pistolen In Je Hand In Slow Motion Op Boeven Knallen Ziet Er Goed Uit Op Het Witte Doek, heeft geperfectioneerd.

5.
Call of Duty 4
Het blijft bizar dat het leuk is om poppetjes neer te knallen op een spelcomputer. Maar terrring, als het er zo realistisch en spectaculair uitziet zoals in deze game, dan is het echt té gers.

6.
Wapens van Lego
En allemaal echte stukkies.

Nou ja. Gelukkig is het groene Bic.

HALLO! DIT IS VOOR JOU ALS JE DIE RIPPETIERAPPERTS-MIX MAAR NIKS VINDT!

STRIP STEVE (BOYS NOIZE) LAAT JE ALSNOG HAKKEN OP VROLIJKE OUWE LIEDJES! DUS WORD MAAR WEER LEKKER VERLIEFD DIT WEEKEND!

CAPS LOCK IN COMBINATIE MET UITROEPTEKENS IS HET NIEUWE RUSTIG!

Strip Steve - Good Ol Dummies
(DP nr 40)

X

MONOBROWSKI

(Via Disque Primeur.)

Hoogtepunten van Takashi's Castle, een Japanse gameshow uit je favoriete tijdperk.

De host? Hoe kan het ook anders:

Takeshi 'Acne is niet het einde van de wereld' Kitano.

Hot damn wat zou ik graag die gast willen zijn. Beetje in die melancholieke vibe hangen, sigaretjes roken en af en toe iemand op absurde wijze voor z'n kop rammen. Om je er vervolgens kut over te voelen.

Hey maar toe, klik dan op play. Je weet dat je het wilt zien. Vooral dat stukje met die paardepakken.

En vergeet niet dat Kitano ook regisseert. Laat me weten wat je bijvoorbeeld van Dolls vindt.

Bonjourtje. Het is vrijdag dus ook jij hebt recht op peper tussen die bleke billen van je. En wel in de vorm van een lompe mix van Sammy Bananas.

Down 'm (duurt even) en lach je rot om al die classics van Positive K, Black Sheep, Nice and Smooth, Brand Nubian en noem maar op. Allemaal dingen die je toen draaide en meerapte terwijl je werkelijk geen idee had dat je de meest dubbelzinnige shit uitkraamde. Gelukkig hadden je ouders dat ook niet door.

Sammy Bananas - High Top Fades mix

(Via Fader)

In de stemming gekomen? Dan vanavond vooral even naar Million Dollar Kids in Meander. Want dat is een soort Multisexi Light, met Delfos en Cleo achter de één en twee.

Vandaag een nieuwe rubriek op MonoBrow. En omdat het me al een week niet lukt American Gangster te downloaden en ik op de boeventip ben, krijg je dit van me: Why We Bang is een docu die door amateurs is geproduceerd en het echte verhaal van het bendeleven in LA wil laten zien.

De film is gemaakt als reactie op andere documentaires over de toestanden in die crappy buurten waar bendes de dienst uitmaken. Volgens de dudes achter Why We Bang geven die geen goed beeld van wat er echt speelt, omdat ze door buitenstaanders gemaakt zijn.

(Eeh, er is ook zoiets als gedegen research, een belangrijk onderdeel van elke goede documentaire.)

Dus wat doen ze: ze maken een film die slecht ge-edit is, met 'n lompe gangsterrap soundtrack, en 'interviews' met (ex)bangers die bijna allemaal stoned of dronken zijn.

Er wordt eigenlijk maar één vraag gesteld: waarom doe je wat je doet? Het geniale en inzichtgevende antwoord dat de makers van deze film presenteren?

'Hey cuz, just because weet je, dat is gewoon de straat weet je, my niggaz staan voor me klaar weet je.'

Haha. De voice over is ook legendarisch. Met meer dooddoeners dan een handleiding voor een hamer.

Zucht. Bedankt voor de nieuwe inzichten. Uiteraard krijgt de white man ook nog even de schuld van alles. (Ja ik weet heus wel dat racisme een grote rol speelt, maar de voorbeelden in deze film gaan echt té ver.)

Nope. Weet je wat dit gewoon is: exploitation baby. De makers geven die thugs een podium waarop ze kunnen laten zien hoe stoer en hard ze zijn.

Dan is dit veel eerlijker: allemaal hele nasty clips van bendegasten die elkaar kapotmaken.

Oordeel zelf:

Why We Bang

Een tattoo van een vliegend hert. Dat lijkt me dus wel wat. En dat is in ieder geval een stuk eenvoudiger om voor elkaar te krijgen dan zelf met papier zo'n beest origamiën. Zoals de Japanner Taketori. Die dude heeft vroeger echt iets te vaak A Bug's Life gekeken. Niet normaal zo goed als zijn gevouwen critters eruit zien.

En mocht ik binnenkort de vrouw van m'n dromen tegenkomen, dan krijgt ze 'n zilveren variant. Ontdekte een tijdje terug namelijk origami kettinkies en shit:

Mestkevers zijn de nieuwe gouden naamkettingen. Ik zweer.

Deeltje twee van de MiniMail met Rafael Rozendaal. Enjoy. Deel 1: ici.


Hoe zou je de geur van je sneakers aan het eind van een lange dag waarin je computer minstens zes keer is vastgelopen, beschrijven?
'Ik draag thuis altijd sloffen! die ruiken heerlijk.'

Als ik zeg street art dan zeg jij...
'Street art is eigenlijk net als internet art, iets wat buiten instituten gebeurt, en vaak door jonge mensen. Ik zie niet veel street art die ik heel erg cool vind. Oude graffiti vind ik wel erg tof, Dondi, Lee, Keith Haring. Ik vond een tijdje Espo heel tof, nu niet meer, raar altijd hoe smaak kan veranderen...'

Ja
'Ik vind het idee van een naam kiezen en dan je hele leven die naam zo veel mogelijk verspreiden echt fantastisch.'

Ooit iets in opdracht gemaakt waar je totaal niet achter stond?
'Ja soms help ik mensen met techniek, wat dingen dtp-en. Dan zeg ik: ik help je met de software maar verder niks aan me vragen.'

Met welke projecten ben je nu bezig?
'Een gelatine-animatie, een popcorn-animatie, nieuwe tekeningen, en heel veel musea bekijken.'

Je moet het wel heel goed brengen wil je mij die stinky ass seventies leuk laten vinden. Toch is dat precies wat Malkovich flikt met hun nieuwe clip bij de track 043. Maar eh, de volgende keer misschien wat minder lsd nuttigen tijdens de opnames?

Bandlid Thomas wilde het volgende kwijt over het concept achter de video:

'Laten we het er maar op houden dat we de mooie normen en waarden van weleer weer aan de man proberen te brengen.'

En zo is het.

Wat ook zo is: MonoBrow gaat dus niet alleen hard op de nieuwste remix van Punks Jump Up of ouwe bangers van A Tribe Called Quest. Gitaren zijn gaaf man.

Fotoboeken. Gotta love 'em, ook al kijk je er maar één keer in en grijp je er daarna alleen naar wanneer je indruk wilt maken op die betweterige neef van je.

Geheid dat hij een keer niet die casual gebrachte feiten laat vallen tijdens het bladeren door Super #1 Robot.

Dat is namelijk een fraai werkje met info en foto's (d'oh!) over Japans robotspeelgoed tussen '72-'82. Lekker obscuur dus, maar dik in die ok-sfeer.

Oh en nu we toch bezig zijn, er is ook een netjes plaatjesboek uit met het artwork van studio Udon voor gamesontwikkelaar Capcom. Allemaal van die stoere poppetjes in wapperende Hans Klok-poses.

Ik kocht laatst twee mooie shirts van Rafael Rozendaal. Hij maakt niet alleen toffe prints voor kleding, maar ook (online) kunst met een blockbuster k. Ben er dan ook nogal van onder de indruk. Dus who you gonna call?

Hoor je bij een school of stroming die ik had moeten kennen? Ik ken namelijk niemand die doet wat jij doet.
'Ja, ik hoor bij een stroming: Neen, een internationale kunstbeweging met manifest etc. Ik ben enige Nederlandse lid dus je spreekt ; t uit op zn Engels. Het woord Neen is gemaakt door een bedrijf dat woorden bedenkt: Lexicon. Zij hebben woorden als Pentium, Powerbook en Blackberry bedacht.'

Sweet
'Neen.org, onze homepage, is nu ff down, maar je kunt kijken naar sites van de belangrijkste leden: Manetas, Andreas Angelidakis, Tosic, Angelo Plessas en Maiueda.'

Aha
'Neen is echt een raar iets, het is moeilijk te verwoorden maar ik weet precies wat 't is. check deze site, 1000 gedichten van Nikola Tosic.

Ik krijg soms een spontane aanval van melancholie bij het zien van je werk. Ben ik nu een aansteller?
'Ik ben altijd wel benieuwd hoe mensen mijn werk zien. Als ik het maak heeft het allemaal associaties en gedachten die misschien niet eens naar buiten komen. Bij het publiek ontstaan er weer nieuwe ideeën die ik nooit had kunnen bedenken. Ik geloof dat Duchamp dat heel erg belangrijk vond, het publiek maakt het werk af.'

Right
'Ik vind het in ieder geval belangrijk dat ik iets maak waarvan de uitkomst niet te voorspellen is. Het werk is dus niet echt een symbool of rebus, eerder een zelfstandig voorwerp dat mag doen wat 'ie wil.'

Word je 'n beetje serieus genomen door mensen die je beroemd kunnen maken?
'Het is heel gek en abstract, de publieke opinie. Je wilt geaccepteerd worden door een wereld die eigenlijk heel saai en oud is (kunstmarkt etc). Ik weet niet of je wel 's kunsttijdschriften leest?'

Niet echt
'Die zijn echt belachelijk. Toch wil je er graag in vermeld worden, al is 't alleen maar om meer te verkopen. Er zijn een paar mensen waar ik tegen op kijk die ik wel graag zou ontmoeten, Werner Herzog, Jeff Koons, David Lynch, Jim Jarmusch. Ik ben wel benieuwd wat zij van m'n werk vinden.'

MORGEN MEER!

Vergeet dat Het Is Maandag Dus Ik Ben Zuur-gedoe.

Tijd voor die HaHa!
Tijd voor SNOK!

Instant classic.

Of waar het internet voor gemaakt is:

de remix.

Zelfs de grootste, het straathoudende macho's pikken het dat hun vrienden modebewuster zijn dan hun blauwe eyeliner smerende vriendinnen.

Sneakers in clownkleuren, t-shirts met moeilijke typografie, sieraden en andere accesoires waar Boy George voor zou bedanken: shoppen voor je vriend is het nieuwe verplicht shoppen met je vriendin.

Er is maar één fashionding dat gevoelig ligt. De man bag aka he purse.

Ten eerste: wat moet je als jongen met zoveel ruimte? Je hebt toch alleen een portemonnee en een telefoon bij je?

Niet dus. Want wat ben je zonder je mp3-speler, Nintendo DS, allergiepuffers, tandenstokers, een roman, de laatste issue van Tokion, een paar handschoenen, kauwgom, markers en je Canon Ixus 75?

Right. Volgende probleem, waar stop je dat in? Want met een ambachtelijk leren geval met gesp word je een Duitse leraar. En een designding met ronde hoeken is weer té 'kijk mij eens bij een slecht presterend architectenbureau werken'.

Je kunt natuurlijk als ironisch statement met een Tip de Bruin zakje tegen je rug geplakt over straat gaan, maar die touwtjes snijen in je schouders. Nee, dan maar een gewone backpack. Alleen wel eentje zonder die Scheve Cap Ben Down Met Rap Weetje-uitstraling.

Ik zit zelf aan deze exemplaren te denken:

Eastpak x Raf Simmons
(Die witte dan, wel te groot maar toch.)

Nike SB


Rebirth
(Rond de driehonderd euro)