M'n amis van het altijd scherpe Knotoryus hebben een boekwerkje gepubliceerd.

Face Everybody And Rule heet het.

Toekomstige Afrikaanse warlords, VMBO-schoolpleinbaasjes en dagdromers denken niet na maar zoeken contact met Toykyo in Gent om een exemplaar te bestellen.

En jij mailt MonoBrow om te zeggen waarom je een exemplaar van Face Everybody And Rule wilt winnen.

(Oh en houd MonoBrow in de gaten voor een Knotoryus x MonoBrow shirtlijn.)

Wat ik je gister niet vertelde:
In de mix van Feel The Noise zit Hold Me Down, een liedje van Primary 1, geremixed door The Shoes (wat een keiharde Franse gasten zijn dat ook!).

Die track blijkt al maanden oud te zijn (hey ik kan niet alles weten).
Maar elke keer als ik die C+C Music Factory




cowbells hoor word ik helemaal crazy.

Primary 1 - Hold Me Down (The Shoes remix)

Via Schitz Popinov.

Het komt wel eens voor dat je op maandag een liedje via MonoBrow download en je speakers vervolgens klappen als nietsvermoedende patrouilles in Afghanistan. Pijnlijk.

Dus niets van dit alles vandaag. Gewoon een mix met meezing-trackies. Om al je foute acties van afgelopen weekend rustig bij te overdenken.

En dan vooral die move van afgelopen vrijdag bij dat meisje, toen je bij wijze van compliment zei dat haar felgroene Wayfarer-lookalike goed bij haar huidskleur paste. Dat was echt dom van je.


Feel The Noise - Vol. 3

Jaja, stop nou maar even met het lezen in de laatste WAD. En denk nou niet dat Juxtapoz en kunst iets met elkaar te maken hebben.

Dit is dat echte ding: mooie woorden van Damien Hirst over Francis Bacon.

"I saw him a few times in the Colony but I avoided him, because he was my hero. And I saw him be cruel and abusive to people around him. He was a bad drunk. He was wrestling with the darkness all the time. The idea of putting yourself into your art is a weird one. It makes for a hard life. The fears, the dread, the hopes even; you have to stand naked."


Damien over Francis

Gister dus lekker naar Eindhoven. Daar was de lancering van Ontour's FW/08 collectie. Remco was er, Gee was er: iedereen was er.

En Amsterdam deed het rustig aan qua anonieme parkeerplaatssex.

Die jeugd van tegenwoordig draagt ook maar velours huispakken alsof het niks is.

Bijna net zo fijn als die Shortama's van ze.

Dat woord gebruikte ik dus op de middelbare school.

Nu weet ik ook wel dat er hier vaak genoeg geroepen wordt dat designer toys crap zijn. Maar ik ben een sucker voor poep- en piesgrappen, die kun je nooit genoeg maken.

Vandaar de liefde voor deze stinkende jongens.

Je schijnt ze hier te kunnen scoren.

Via Toysrevil.

Fotograaf Lyle Owerko heeft een aardige fotoserie gemaakt van classic ghettoblasters.

The Boombox Project.

Zin om er eentje te shoppen?
Ik vind deze vrij hard.

Deeltje II van de MiniMail met Ontour's Remco. Hier pak je het eerste deel.

Is je druk maken om de kleren die je draagt niet onwijs zinloos?
'Als je het grotere plaatje bekijkt en nadenkt over waar we ons beter druk over zouden moeten maken, zou het antwoord ja moeten zijn. Maar aan de andere kant leven wij in een maatschappij waarin je al behoorlijk gek wordt als je batterij van je telefoon leeg is en je geen oplader bij je hebt.'

Haha.
'Kleding kan mensen echt gelukkig maken of in ieder geval vrolijk en bepaalt voor een groot gedeelte de identiteit van een persoon. Het effect dat kleding op jezelf en op anderen kan hebben is groot.'

Welke kant gaat het de komende twaalf maanden op, fashion wise?
'Wij zijn niet erg met trends enzo bezig en ontwerpen voornamelijk gewoon wat we zelf vet vinden. Maar natuurlijk word je altijd beïnvloed door de dingen die je om je heen ziet.'

Wat dan?
'Er komen veel vernieuwende dingen uit Japan en Scandinavïe momenteel, waarbij de details en afwerking de kledingstukken echt maken. Ook Ontour zal een stuk volwassener worden de komende collecties, met meer uitgewerkte stukken. Dus naast onze tees met bold prints ook veel items zonder prints, waarbij juist het design van het item zelf het speciaal maakt.'

Hoe erg haat je de eighties en nineties?
'Daar ben ik in opgegroeid, goede jeugd gehad man. Dus ik kijk er met veel liefde op terug. Veel Amerikaanse invloeden die op mijn netvlies poppen als ik eraan terug denk. Maar de kleding stylo van die tijd kan me gestolen worden, behalve dan de baseball jackies en cappies waarmee mijn kamer volhing.'

Hoe was Bread & Butter?
'We hadden dit keer geen eigen stand. Maar was ik er voor meetings met
distributeurs, producenten en klanten. En daarnaast natuurlijk om iedereen uit de scene weer te ontmoeten en flink te party'en. Samen met de boys van Frisco, Re-Issue en Freshcotton hadden we een klein feestje georganiseerd.'

Nog tips van opkomende merken die MonoBrow'ers in de gaten moeten houden?
'Ik heb twee gasten ontmoet die de moeite waard zijn: Suburban Bliss uit London en YeahBoy uit Hamburg. Beide supercoole gasten met fuckin veel talent.'

Heel tof
'Niet meer echt opkomend maar wel vet is Tonite van Fergadelic, VNGRD, PAM, Vibskov en Woodwoodje. Daarnaast onze Europese vrienden van Sixpack, Wemoto, Second Son, Man on the Moon, The Comp en nog een berg anderen. Hoppa.'

Hoppa!

Deze killers van Kyosho geven alles wat je als echte jongen nodig hebt: snelheid, kracht, onafhankelijke wielophanging en meer tuning mogelijkheden dan zes seizoenen Pimp My Ride.

Fuck wat heb ik zin om zo'n bak te bestellen.
Die Bit Char G Subaru van me is namelijk niet snel genoeg meer.

Nee, dan de tech in deze Mini Z Monsters. Carrrramba:

Ontour gaat harder dan flitspalen. Logisch. Want die boykes hebben een plan. Neem alleen al die nieuwe collectie, een samenwerking met de altijd gezellige Cosmic Crack.

Ook leuk dat ze een plekje op één of ander fashion siteje hebben, maar nu wordt het echt menens: MiniMail met Ontour's Remco op MonoBrow. H.O.P.P.A.

Wat is dat toch met Nederlandse merken en figuren uit de scene die het goed doen in het buitenland?
'Kweenie man, op zich vind ik dit allemaal wel meevallen. Natuurlijk heb je een aantal mensen die al lang bezig zijn en internationaal met hun kunst of noem het streetart faam hebben gemaakt, zoals Delta. Daarnaast heb je natuurlijk Parra die de nieuwe Vincent van Gogh aan het worden is qua bekendheid voor Nederland in het wereldje.'

Haha.
'En een aantal shops die inmiddels wereldwijd aanzien hebben omdat ze gewoon vette dingen doen, zoals een Patta ofzo. Hoeveel gasten ik op Bread and Butter met hun logo tee heb rond zien sjouwen is echt bizar.'

Netjes.
'Maar terug naar het punt: als je het over independent Nederlandse merken hebt die het al enkele collecties goed doen in het buitenland, ipv een paar tees verkopen net over de grens, valt dat toch wel vies tegen. De scene is juist erg klein en de meeste mensen kennen mekaar wel en supporten elkaar, maar 2 of 4 keer per jaar met een complete lijn komen die wereldwijd opgepikt wordt, is een ander verhaal.'

Ontour gaat dat gewoon even doen.
'De potentie is er wel. Maar dat is ook hard werken, heel hard. Daarnaast moet je genoeg onderscheidend en niet een copy van iets zijn wat in elk land te vinden is. Wat dat betreft is Nederland wel een land waar men in staat is om ook echt creatief te innoveren. We zijn vaak tegendraads, nuchter, humoristisch en iconisch.'

Zoals?
'De Stijl, DroogDesign, Kesselskramer, Experimental Jetset, Rem Koolhaas, Viktor en Rolf, Parra... Allemaal totaal andere disciplines en werk, maar toch kun je zeggen: typisch Hollands.'

Wat gebeurt er met je darmstelsel wanneer ik de woorden 'street' en 'fashion' opschrijf?
'Op zich helemaal niks. Vaak zijn het de mensen die woorden als 'streetfashion' of 'streetcouture' of 'hautecouturestreetwearfashion' verzonnen hebben degenen die zeggen dat ze het niet meer kunnen horen. Verzin het dan niet!'

Jullie profiteren wel van de populariteit van die term toch?
'In ons geval is er nooit sprake geweest van meeliften op een hype of een label starten omdat we dan op de gastenlijst van parties komen te staan. Etienne
en ik hebben vanaf het moment dat we vrienden werden op de academie een noodzaak gevoeld om samen iets op te zetten.'

Waarom?
'We deelden dezelfde interesses in bepaalde kunststromingen, grafische ontwerpers, muziek, mode, architectuur, magazines en straatcultuur in het algemeen. Het was al snel duidelijk dat die creatieve uitlaatklep er zou komen waarin we onze eigen beelden neer konden zetten. Dat gebeurde dus in de vorm van Ontour.'

Morgen deel II van de Ontour MiniMail.

Neeeeeeeeee!

Hell yes. Ik heb een herdruk bemachtigd van dat classic J. Mascis-shirt, gemaakt door Julesdavid.




Zoals je ziet heeft hij er nog wel een paar. Wie weet wat er gebeurt als je 'm lief mailt. Hier nog even het verhaal achter het shirt.

G.I. Joe poppetjes vond ik nooit zo boeiend, het waren saaie karakters. Geen monsters met far out kleuren en ledematen of brute barbaren. Maar gewoon suffe soldaatachtige mennekes. Plus al die scharnierpunten zorgden ervoor dat ze steeds omvielen.

Maar dat doet er nu even niet toe. De videoclip bij Driving This Road Until Death Sets You Free van (het overigens totaal overbodige) Zombie Zombie, gebruikt het Amerikaanse propaganda speelgoed heel scherp.

De G.I. Joe's spelen namelijk John Carpenter's The Thing na. Inclusief hak- en zaagmomenten, haha.

En als je zombies gaaf vindt: ......

Als je Miktor of Molf tegenkomt: gelijk om een handtekening vragen, op eBay pleuren en cashen met die handel. Tienermeisjes betalen grof geld voor dit soort onzin.

Grappig hoe het meest haatbare van Amsterdam opeens het meest begeerlijke wordt als je het uit z'n context haalt.

Nou ja, eigenlijk helemaal niet grappig: kloteduiven.

Meer ontwerpen en avonturen van Jeff Staple vind je hier.

Deze vond ik dit weekend tijdens het opruimen. Ik kreeg 'm bij Star Wars The Ride toen ik twaalf was en met de buurvrouw in Disney World, Florida zat. I fucking kid you not. Goeie tijden:

Nike vroeg kunstenaars om één van de iconen van het merk te interpreteren. Zo ook Olle Hemmendorff. Hij had alleen een lege maag toen hij aan de slag ging.

C.L.A.S.S.I.C.

Oh en ik bleek hem te kennen van deze casual zombie game. Goeie smaak, die Olle.

Sweet. Mail deze jongens maar om te vragen wanneer ze 'm binnenkrijgen.

Donnie, Sjakie of Vinnie op de mail (ik kan die jongens nooit uit elkaar houden): of ik een vers liedje van ze wil posten.

Sure. Maar alleen in ruil voor wat context:

Wie deed wat?
'We waren in Frankrijk, met Donnie en Carel Schopper. Pokke-eind rijden, om daar vervolgens in een chalet te zitten terwijl het buiten alleen maar regende. Je had daar twee disco's: eentje was kut, en de ander was altijd leeg.'

Hehe
'In de kut disco draaiden ze alleen maar Franse chansons, waarop wij naar de 43-jarige DJ/pizzabakker van het plaatselijke Italiaanse restaurant afliepen om te vragen of we de volgende avond mochten DJ'en. Toen dat was geregeld besloten we om de Fransen eens een goeie chanson te geven, een echte party chanson.'

Logisch
'Terug in het chalet hebben we in een paar takes onze vocals opgenomen op de laptop van Donnie, die vervolgens in Ableton een NICE! remix van 'Froiss 3' en onze vocals in elkaar heeft geknutseld. Ik geloof dat ik op dat moment in bad lag te genieten van de gouden magie die in ons chalet hing, en dat Carel Schopper op het balkon dingen kapot stond te gooien op de beat, je weet hoe dat gaat met die jongen. Sjakie was in gedachten aanwezig, hij kon zijn koffieronde op de markt niet overslaan.'

Moest je lang in raamloze ruimtes zonder verlichting met Joost van Bellen doorbrengen om deze track te pluggen?
'Lang heb ik gedacht dat de combinatie van 'raamloze ruimte zonder verlichting' en de naam 'Jöst van Billen' slechts gebezigd mochten worden op de set van een Duitse homo porno film.... En daarmee zullen we de kans om geplugd te worden door deze Joost van Bellen waar jij het over hebt wel kunnen vergeten, maar fuck dat, de hele Dappermarkt staat achter ons!'

Maar is het hipster?
'Nee, op de Dappermarkt wordt hard gewerkt, van 's ochtends 5 tot 's middags 5. We hebben geen tijd voor spelletjes, wij zijn aan de arbeit!'

Ben je al gebeld door DJ Jean?
'Sterker nog, sinds we die jongen hebben uitgenodigd om op ons laatste feestje te komen draaien houdt hij niet meer op met bellen: "Heej Vinnie, wat ben je aan het doen, ik zit in Alkmaar nu en ga zo de trein naar Amsterdam pakken, kan ik even bij jou langs komen, misschien kunnen we even een broodje gaan eten ofzo?"'

C'est Un Party Chanson - De Grote Vinnie, Donnie & Sjakie Show

Auw.