Door de volgende woorden in te tikken verlies ik het kleine beetje street cred dat ik de afgelopen drie jaar heb opgebouwd. Maar fuck it.

Magic nnnnggghhhhgg. The mmmbbwwggffff. Gathering.
-----------------------------------------------

Still with me? Mooi.
MTG dus. Net zo jaren negentig als Kurt Cobain op een Citta Gilera. Toch is deze collectable cardgame nog steeds populair. Anders zou producent Wizards Of The Coast tot nu toe nooit 10.000(!) verschillende kaarten uitgebracht hebben. Ik snap dat wel:

Het spel
Magic spelen is als schaken met je Gandalf muts op. Het werkt alleen als je geen braakneigingen krijgt bij het zien van een draak, orc of vliegend tapijt. En wanneer je glimlacht als je terugdenkt aan The Never Ending Story, je beduimelde exemplaar van Lord Of The Rings (of elke willekeurige avonturenroman van Querido en Lemniscaat) of je verzameling Storm stripboeken.

Maar dan werkt het ook goed. Het spelprincipe zit namelijk fucking strak in elkaar. De basis is simpel en om ervaren spelers te blijven uitdagen komen er voortdurend nieuwe kaartseries met nieuwe regels uit. Omdat je alle kaarten door elkaar kunt gebruiken is geen enkel potje hetzelfde. Exta bonus: je verzameloksel wordt gekieteld als een gek.

/ziet bezoekersaantallen instorten


Nadeel is dat al die nieuwe kaarten met hun regels nogal overweldigend zijn. Gelukkig kun je altijd met een basisset beginnen.

Het artwork
Zo sick. Werkelijk alle fantasy clichés komen voorbij. Van Frank Frazetta- tot Rien Poortvliet-invloeden. Dat maakt dit kaartspel exta goed, in plaats van abstracte getallen of symbolen zie je met wat voor legertje je speelt en wordt je fantasie getriggered. NICE.

De scene
Hier wordt het tricky. Nerds zijn natuurlijk leuk en belangrijk voor de samenleving. Maar niet per se van dichtbij. Ik ken een ervaren speler die gestopt is met het meedoen aan toernooien omdat hij het zat was om tegen superfanatieke arelaxte gasten zonder zelfrelativering te spelen.

Maar ja, toernooi schmoernooi. Eerst maar eens beginnen:
Deze Amsterdammer verkoopt alles wat je nodig hebt.

That's so rad, dude.

Liza en Tomas van OntFront zijn net terug uit Shanghizle. Ze bezochten die stad voor een onbegrijpelijke Engrish sessie serieus gesprek met een kledingproducent die de 2010 S/S Tonight is the Knight gaat maken. (Check 'm tijdens de AIFW.)

Dat moet een redelijke high roller ervaring geweest zijn. De fabriek waar de OntFront-collectie geproduceerd wordt levert ook aan Hilfiger, Burberry, Calvin Klein en Dior.

----------------------------------------------

Liza, hoe dan op de straten van Shanghai?

"China loopt iets achter vergeleken met bijvoorbeeld Japan. De schoolgirl look is nog steeds in bij meisjes en de polo is hot bij mannen. Winkels zoals I.T. (waar o.a. Comme des garçons, McQueen, Raf Simmons en Victor en Rolf wordt verkocht) zijn erg hot. Chinezen geilen op dure merken."



"Shanghai is een bruisende stad. Er gebeurt veel op het gebied van mode, kunst en uitgaansleven. Zeer inspirerend."

Oh, en voordat je in de comments losgaat over kinderarbeid: volgens de OntFront ontwerpster heeft Hilfiger himself een overeenkomst met de fabriek die zulke praktijken uitsluit.

Plus OntFront is aangesloten bij ASIFF (Amsterdam Sustainability Institute for Fashion and Fabrics). Dat wil zeggen dat OntFront op een duurzame manier produceert. Lief voor het milieu en de kindertjes dus.

OntFront x Shanghai

(foto: Lukas Wassmann)

LES COMMERÇANTS is een serie videoportretten van mensen die hun lichaam gebruiken om geld te verdienen. We zien een vrouwelijke boxer, een circusacrobaat en een professionele pornoacteur. Elk portret duurt 7 minuten en bestaat uit een gedanste solo en een interview.

Blam!

Nog te checken tot en met zaterdag (behalve vandaag) om 18.00 uur.

Les Commerçants - Melkweg

De eerste keer dat je die witte dino in Artis zag. Of met je vader bij een of andere opgraving stond te kijken. Maar ook je Dino Rider die je op vakantie bij je had en er zo realistisch uitzag tussen het lange gras en de rotsen op de Franse camping. Dat gevoel dus.

Ontwerp door het Franse collectief Ill Studio.

Dat het een project was voor de Duitse band Can en het Franse kledinglabel Christophe Lemaire kan je natuurlijk weer helemaal niks schelen.

Als ik nu 15 was zou ik zeker weten zijn opgegroeid met White Denim. Zo gaaf vind ik deze Texanen. Tenzij ik een Benjamin Button pull, zie ik dat nu niet meer met me gebeuren.

Whatever, als verantwoordelijke volwassene is het ook prima hossen op hun muziek.

Deze zaterdag spelen ze tijdens RAWK in @Paradiso.

Ik geef 2x2 plekken op de lijst weg.
(Hiermee mag je de hele avond blijven hangen.)

Hebben? Eerst beloven dat je m'n MiniMail leest en antwoord geeft op de volgende vraag: wat is de meest vieze vlek die je ooit op een (witte) spijkerbroek gehad hebt?

White Denim - MiniMail

Gister was de laatste dag van de Gerry Strawfield eindexamen expo. Dat betekende genieten van in een brandwerend pak afgeschoten raketten, typografie zonder typografie, harige konten en Abu grhaib wandelstokken.

De pro met wie ik de tentoonstelling bezocht vond de kwaliteit niet al te best. Vooral Grafisch vond hij mager, want geen visie of groter idee. Ik vond dat wel meevallen. Eigenlijk was er binnen elke discipline wel iets te vinden wat me raakte.

De crazy video's van Matthias Tharang

De crazy wereld van Jacq van der Spek

De crazy hanglap van Jennifer de Jonge

@ random foto's - Gerrit Rietveld eindexamen expo 2009

@Lee_Stuart had het laatst over m'n lievelingsschoeisel waarvan ik was vergeten hoe veel ik er ook alweer van houd.

Espadrilles zijn als een IQ upgrade, fitness jaarprogramma en privé kookcursus door Ferran Adria ineen. Rock die batsen en alle lekkertjes vallen voor je.

Shit is stylish!

Dus ja. Dat wordt inslaan tijdens m'n Franse roadtrip binnenkort.

Precies vier weken geleden kleurden de straten van Den Haag rood. Maar niet omdat de Haagse crips een Kijkshop overvallen hadden en een multifunctionele messenset buit hadden gemaakt. Nee, het was een modeshow van Sara Vrugt.

Ondanks het succes en de opkomst is de kans groot dat jij er niet bij was. Daarom kun je volgende week een publicatie (ontwerp Suzanne Hartogs, Ontwerphaven) kopen over dit project, getiteld (ghe ghe, you said tiete) Een rode draad.

Beeldend kunstenaar Jeanne van Heeswijk is van de partij om dit manifest van saamhorigheid als eerste in ontvangst te nemen en het één en ander te vertellen over Sara en haar project.

Lieve mensen die mooie dingen maken. Daar kun je niet op haten pik.

Boekpresentatie Een rode draad
Liefhertje + De Grote Witte Reus
Vrijdag 10 juli
19.00 uur

Eerst sliep Knotoryus erop. Nu slaapt MonoBrow erop. Ach, zoals m'n neef uit Noorwegen altijd zegt:

Beter de bus gemist dan de boot gezonken

Vyle (spreek uit: vielie) komt uit Chicago en heeft één semi-legendarische mixtape op z'n naam staan. Sinds een paar weken kun je Hoodtronics vol. II downloaden:

Vyle - Hoodtronics vol. II

G.A.A.F.

Met een gedateerd Myspace- en Facebookprofiel is z'n online game is niet zo up to date als bijvoorbeeld Theophilus, maar goed: Vyle doet ook 'n beetje Twitteren.

Fuck die zogenaamde internet fame. Je hebt het pas echt gemaakt als er van je naam een werkwoord is gemaakt.

Ontmoet Shawn Elliott. Een welbespraakte ex videogamejournalist/rapfan die nu voor computerspelletjes company 2K Boston werkt als producer.

Deze guy snapt het. Vooral z'n Twitter-fratsen zijn legendarisch. Hij post op één dag meer potentiële memes dan de meeste mensen in een maand. En dat werkt, want hij is steady op weg naar tienduizend followers.

Shawn Elliott - Twitter

Beste meneer Lee,

U mag dan wel een mooi verhaal gehouden hebben over Michael Jackson en mijn lievelingsregisseur zijn, maar dat is toch geen reden je zo makkelijk af te maken van de samenwerking met Casio?

Die riekt namelijk aan alle kanten naar quick cashen. Zonde, want de DW 5000 SL-1 biedt genoeg ruimte om iets moois te doen met uw legacy.

Daarmee bedoel ik niet een crappy 40 Acres & A Mule-logo als backlight en uw handtekening op de binnenkant.

Spike Lee x G-shock

Openlucht filmfest Pluk De Nacht heeft smaak. Check het voorlopige programma. Wat ze niet hebben is een gastblogger. Interesse? Als ik je moet uitleggen waarom dit een kans is hoef je niet te reageren.

Mail vóór 15 juli een link van je blog of voorbeelden van jouw schrijfwerk o.v.v. ‘webstrijd’ naar loes@plukdenacht.nl

Dan wordt je werk beoordeeld door Hans 'Boss' Beerekamp en Merel Roze. Gewoon lekker connecten toch?

Hele verhaal op Pluk De Nacht

Ik mis de dikke Missy Elliot. Alles was toen dik beter. D'r muziek, d'r stijl (ok, die eerste colab met Adidas heeft wel een paar toffe items opgeleverd, maar verder) en haar interieur (Ferrari-bed!).

Nu is ze dun en doet ze duetjes met generieke grietjes. Onbegrijpelijk.

En precies op het moment dat ik shirts met prints die nog het meest lijken op een te lang doorgedragen onderbroek van Clown Bassie lijken, mailt Remco van Ontour me deze foto. Een teaser van de nieuwe F/W09-collectie dus.

GOED DAT JULLIE DIE KANT OP GAAN MENSEN VAN ONTOUR.

Ik draag dat wel hoor. Jij?

Eigenlijk keek ik altijd op tegen Bud Bundy. Hij had een grote mond tegen z'n ouders, maakte vieze grappen ten koste van z'n zus en rotzooide wat af met de ladies.

Dat hij aan het einde van heel veel afleveringen Married With Children vaak zelf de lul was, maakte Bud en mijzelf niet veel uit: there's always another episode to get even.

David Faustino is inmmiddels 35 en er achter dat het echte leven minder scheutig is als het op herkansingen aankomt. Zoals veel kindsterren kost het hem moeite z'n acteercarrière te blijven ontwikkelen.

Je moet je als Hollywood c-lister echt zorgen maken wanneer je vooral telefoontjes van reality celeb shows krijgt:

"They just offered me ‘Celebrity Rehab. ...The money is decent but I don’t want to go on TV and spill my guts."

Maar hey, jezelf o.d'en in een kledingkast kan altijd nog. David zoekt het sinds kort online. Net zoals Doogie Howser die nu Dr. Horrible heet, speelt hij in z'n eigen webserie.

En Star-ving is behoorlijk hilarisch. Heel plat, vol met cameo's en nog meer blote billen. Een scenarioschrijver van Seinfeld is samen David en co-star Corin Nemec verantwoordelijk voor het script. Sorta like Flight Of The Conchords voor bro's.

Star-ving - Episode 1

Episode 2 ft Gilbert Gottfried

Episode 3 ft Coolio

Goed interview met David vind je hier.

MonoBrow. Fucking up fotoshoots door lekker in z'n neus te pulken sinds 2007.

Shirt scoor je via @JulesDavid.

Misschien niet zo smaakvol om het vandaag te hebben over een album met een titel als die van Major Lazer. Maar hey, life en iets met doorgaan. Slick Rick! Heeeeere we go.

Niet iedereen was even enthousiast over het optreden van Diplo en Switch tijdens de album launch, anderhalve week geleden. Of ze live echt zo ongeïnspireerd zijn kun je zien tijdens Valtifest.

Tot die tijd lekker pielen met een paar leuke wallpapers, gifjes en meer van het crazy artwork. Hierrrrr. En die luisterpaal natuurlijk:

Major Lazer - Guns Don't Kill People Lazers Do

Maar ik kan je ook gelijk vertellen dat je vandaag beter een liedje van MJ kan opzetten.

Het toeval wil dat ik van dichtbij heb ervaren wat het betekent wanneer iemand een einde aan z'n leven maakt. Het lijkt erop dat MJ zelfmoord heeft gepleegd.

Michael Jackson, dankjewel voor de geweldige muziek en fijne herinneringen.

You. Will. Be. Missed.

Pikmin x Lego Zag je wat ik daar net deed?

Nu we toch bezig zijn, de volgende zaken wil ik ook verlego'd zien

- Een setlocatie mét model van Rickard Kern
- Perez Hilton post bitch slap
- Obama tijdens een vlucht in Air Force One
- Vans Era Parra editie
- Alles van Studio Ghibli
- Christian Hosoi deckje met Slammers en roze Action trucks

(Via Kotaku.)

Bijna tien jaar jongen, zolang is het alweer geleden dat Talib Kweli en Hi-Tek een album uitbrachten onder de naam Reflection Eternal. Train Of Thought is alleen VOLLEDIG langs me heengegaan want ik was in die dagen meer into, eh...

/checkt last.FM

Oh, nou ja.. iets anders vermoed ik.

Maar voordat je wegklikt omdat je denkt: rap, dat was toch die innovatieve muziekstroming tussen 1988 - 1995, hoor & zie dit

Back Again - Video

Aka de eerste single van een nieuw album dat toch echt dit jaar moet uitkomen.

Boris ken je van Gamekings. MonoBrow ziet hem vooral als de Rupert Murdoch van Nederland. Een bonafide media mogul met meer macht dan goed voor hem is want een complete industrie is afhankelijk van zijn mening.

Gelukkig heeft Boris het beste met iedereen voor. Heus. Dat lees je in de MiniMail hieronder. Inclusief gedateerde info, schoonmoeders en een top 5 die uit 6 bestaat!

-----------------------------------------------

Je verdient je geld door videogames te spelen. Hoe awesome is dat?
"Ja dat is leuk. Al komt er tegenwoordig meer bij kijken dan alleen games spelen. Maar goed, je moet nooit vergeten waar je vandaan komt, toch?"

Word je niet gek van je schoonmoeder die vraagt wanneer je nu eindelijk een echte baan zoekt?
"Nee, de baan is okee. Ze zou alleen wel graag willen dat ik niet al die tattoo's had laten zetten. Maar daar ziet ze tegenwoordig ook de grap van in. Dat hoop ik tenminste."

Je bedrijf Blammo bereikt elke maand honderdduizenden mensen. Toch rijd je in een gare monster truck. Wat doe je verkeerd?
"Die gare monster truck was de liefde van mijn leven. Twee jaar geleden zijn we uit elkaar gegaan. Alles wat moois is moet blijkbaar ooit kapot. Maar geloof me. Het was niet de truck. Het lag aan mij."

Haha
"Nu rij ik een BMW 325i cabrio uit 1872. Maar goed. Om even op je vraag terug te komen: ik investeer m'n geld liever in plezier. Dat levert, vooral in deze economisch moeilijke tijden, veel meer rendement op. En zodra ik loaded ben, laat ik het je weten."

Je bent klant bij Rob Admiraal, heb je een tattoo van een videogame?
"Natuurlijk niet. Leuk die games maar je moet het niet overdrijven. Overigens ben ik al jaren niet meer door Rob getattoeëerd. Misschien moet ik weer eens langs gaan. Ik zit er aan te denken om mijn driekwart mouwtjes te laten verlengen."

De soundtracks van veel games zijn crap. Generieke gitaren, kansloze trance.... Hoe ziet jouw game song top 5 eruit?
"Er zou wel wat meer aandacht mogen zijn voor het levenslied. De Amsterdamse game studio Guerrilla Games heeft een kans laten liggen door bijvoorbeeld André Hazes of Johnny Jordaan niet te featuren in Killzone 2."

Eh, ja.
"Maar okee, een top 5: De Vlieger (Hazes), op 4: Kleine Jongen (Hazes) , op 3: Heimwee naar Mokum (Gert en Hermien), op 3 Ze loog tegen mij (Drukwerk), op 2: Bloed zweet en tranen (Hazes) en op 1: Babylon Falling van The Twinkle Brothers. gewoon omdat dit interview over 100 jaar misschien nog online is terug te vinden."

Wat zeg je tegen mensen die geld willen verdienen met schrijven over videogames in Nederland?
"Ik denk dat er in Nederland niet meer dan 10 journalisten zijn die kunnen leven van het schrijven over videogames. Dus veel succes! en vooral zorgen dat je ook een vak leert, zodat je tenminste een gezonde relatie met je schoonmoeder kunt opbouwen."

Eigenlijk is Ratatat gewoon verschrikkelijk goed. Kun je nu wel een beetje slap protesteren (waar zijn de bangers, ik hoor alleen maar van die pielliedjes) maar dan snap je het niet.

Terwijl de band van Mike Stroud en Evan Mast wél snapt hoe je bijvoorbeeld zonder budget mooie clippies maakt, weet dat je op een podium niet alleen maar anderhalf uur moet turen naar mogelijke bierspetters op je schoenen en het maken van fijne tunetjes al helemaal doorheeft.

Vind jij dit ook? Dan heb ik goed nieuws. Ratatat staat volgende week woensdag (01/07/09) in de Melkweg. En ik heb:

2x2 plekken op de lijst

Mail me je favoriete actiefilm waarin flink geratatat wordt met machinegeweren en ik doe m'n best voor je.

Bars & Bytes, dat is allemaal about education jongen. In Rooms Of Redbull ontmoet je muzikale pro's als Dim (hoe abstract had je je beats gehad willen hebben?) lite en Misel (ik maak als beats verpakte videogame soundtracks) Quitno.

Zij beantwoorden je vragen en gaan daarna zelf aan de slag met Nederlandse producers. Zodat het geld bij hun mond gestopt wordt. En jij mooi de tijd hebt om een mixje bij de bar te scoren.

Meemaken? MonoBrow heeft 2x2 plekken op de lijst.

Mail me de titel van je favoriete nummer ever en als ik vind dat je geen smaak hebt ben je erbij.

Donderdag 25 juni: Bars & Bytes feat. Dimlite & Misel Quitno
Rooms of Red Bull
18.00 tot 21.00

Een uitnodiging in de bus: het is dit jaar de vijftigste keer dat een vakjury (wat doe jij voor werk? ik zit in een vakjury, beetje de hele dag wat is dit voor crap! Volgende! roepen, betaalt goed hoor) de mooiste boeken uitkiest.

Het gaat om 33 boekontwerpen. En er zijn daarnaast nog eens 33 exemplaren geselecteerd uit vijf eeuwen pdf'jes maken boekdrukkunst.

Of jij het eens bent met de selectie, daar kom je achter vanaf 1 juli. En meneer Mellegers, jouw ontwerp doet toch ook mee?

De Best Verzorgde Boeken - Expositie
Oude Turfmarkt 129 (Rokin)

In m'n queeste naar de ultieme baan kwam ik Ben Burtt (pardon, er zat iets teveel paprika in de saus) tegen. Hij was de sound designer voor Star Wars en verantwoordelijk voor het geluid van light sabers, r2-d2 en de klassieke astmatische bronchitis baas Vader.

Lekker bezig Ben.

Ok. Al dat muzikale eighties jatwerk is natuurlijk inspiratieloos, kansloos en Van Gend & Loos. Want hoe makkelijk is het om iets wat door anderen ontwikkeld is na te maken zonder er zelf iets nieuws of eigens aan toe te voegen.

Dat dacht ik bij het luisteren naar Tesla Boy.

Totdat ik een slowjam van deze Moskovieten hoorde. Neon Love zit gelukkig niet zo easy in elkaar. Het klinkt als iets wat heel goed ging bij je liefdesverdriet van vroeger, maar dan met 'n 2009 troostende schouderklop van je oudere broer er aan toegevoegd. Awesome.


Tesla Boy - Neon Love

De monsieurkes achter The Blog Parties ken je wel. Van de Plan West-feestjes in Club 8 en Dans Le Rock.

The Blog Parties is een maandelijks iets waar je op host in de Ekko en Winston. Omdat ze snappen dat jij niet zomaar langskomt beloven ze je elke keer te verrassen met een live act en gast-dj die op dat moment in de lauwwarme fase zitten en gegarandeerd binnen een maand of wat heet worden.

Voor de thuisblijvers: op hun site leuke nieuwe clippies en tracks die op dit moment lekker gaan op plekken als Hate Machine The Hype Machine en Elbows.

The Blog Parties

Raaaarrrrr.

Gelukkig heb ik een strippenkaart voor de nachtbus....

Het goede van NY Perspectives is dat je niet alleen een Dude Dit Is Awesome-erlebnis krijgt bij het zien van de in Amsterdam geschoten foto's van New Yorkse fotografen.

Het opgeknapte Stadsarchief waar de expositie in gehouden wordt is die paar euro alleen al meer dan waard. Kom maar door met die cosmopolitische vibe: natuurstenen vloer, zwarte vlakken, glas, staal, strakke witte muren en dit alles in combinatie met oorspronkelijke elementen van het voormalige bankgebouw.

Oh en dan is er ook nog een cute boekhandeltje dat gespecialiseerd is in het onderwerp Amsterdam. De enige bummer is het café, daar is het eten niet echt lekker en hun interpretatie van het begrip overpriced valt geen speld tussen te krijgen.

Maar dat is een kwestie van het gebouw uitlopen en schuin oversteken naar die bagel joint op de hoek.

MonoBrow. Making you culturally relevant since 07.

1. Illegal



Deze gastjes schelden als havenarbeiders uit The Wire. Ik dacht altijd dat ze hun eigen lyrics schreven maar dat was niet zo. Dallas Austin was de mastermind achter de groep. Hij zorgde dat zware jongens als Lord Finesse, Diamond D en Erick Sermon wat beats voor hun rekening namen. Lachen: Malik is een neefje van Snoop Dogg en noemt zichzelf tegenwoordig Hershey Locc.
-------------------------------------

2. Chi Ali



Gruwelijke stem. En herkenbaar want hij sloeg wel eens over zoals het iemand van veertien betaamt. Ik weet niet meer op welke track van Black Sheep hij voor het eerst meerapte, wel dat hij vrij snel daarna in '92 z'n (enige) solo album dropte. Hij leek me altijd zo onschuldig, als lid van de Native Tongue familie, totdat ik las dat hij veertien jaar moet zitten vanwege het doodschieten van de broer van z'n toenmalige vriendin. De reden? Hij kreeg nog driehonderd dollar en 60 cd's terug.
-------------------------------------

3. Da Youngstas



Illegal disste Da Youngstas, Da Youngstas disste Kriss Kross en zo was alles goed. Deze jonkies schreven hun eigen lyrics en hun tweede album had tracks van Dj Premier, Pietje Rock en de Beatnuts. Alleen vond ik dat ze op die plaat nogal schreeuwden en zo zijn we natuurlijk niet opgevoed. Geen idee wat ze nu uitspoken...

--------------------------------------

Honourable Mention I: Another Bad Creation. Deze crew, gemanaged en geproduceerd door Michael Bivins (Bell Biv Devoe) was zooo stijlvol.

Honourable Mention II: Shyheim. Was vijftien toen z'n eerste album uitkwam en woonde als kleintje een tijd bij Ghostface Killah in Staten Island.

Wordt Femsa dan de Threadless voor unsigned mode- en accessoireontwerpers? Dat zou sick zijn.

Ja, Threadless verkoopt vooral hele nare shirtjes van Dick Bruna en Takashi Murakami biters. En is populair bij Power Puff girls-heuptassen dragende Viva-lezeressen. Maar het concept van die url staat als Hugh Laurie.



Ik sprak founder Femke: waarom moeten we ook alweer naar je online shop?

"Omdat er heel veel geweldige kleding en accessoires van heel veel talentvolle ontwerpers te vinden is. Bovendien kun je het werk direct bij de ontwerper bestellen. Ik zou graag online willen shoppen, maar de meeste ontwerpers die ik goed vind, hebben deze mogelijkheid niet. Dat is de reden waarom ik op dit idee gekomen ben."

Femsa gaat deze zaterdag live. Daar kun je bij zijn als je naar Rotterdam komt. Of je klikt die dag op deze link:

Femsa - Kleding & Accessoires van nieuwe ontwerpers

Michael Moore - Bailout
--------------------------------



Sneakersnstuff x Tretorn = T56 SNS GTX
--------------------------------



50 Cent bij Jimmy Kimmel
--------------------------------



Gecustomizede action figures via Toybot
--------------------------------



Large Professor - Intelligent Hoodlum Game
--------------------------------



Patta x Ontour sweater
--------------------------------

Kreeg een mail van my main Menno Kok. Hij was nogal opgewonden, die caps was locked:

ON THE 17TH. OF JUNE, PRE-GRADUATION STUDENTS FROM THE FOTO-ACADEMIE AMSTERDAM SHOW THEIR WORK FROM 19.30 @ THE MINIBAR. THE PRESENTATION IS THE RESULT OF A WORKSHOP GIVEN BY MENNO KOK

Morgen dus.

Tijdens het filmfestival in Cannes is House of Nether Horror opgericht. Dit is een productiemaatschappij die Nederlandstalige horrorfilms gaat maken (no shit Sherlock).

Excellent!

/leest persbericht door

Oh.

'Eind vorig jaar namen producenten Jan Doense en Herman Slagter (classic naam) het initiatief tot een rondetafelgesprek... Hieruit ontstond het plan om de handen ineen te slaan voor vier low-budget horrorfilms...'

Low-budget? Dit snap ik dus niet. De basis voor elke goede film is natuurlijk een kwalitatief script. Maar juist met horror kom je er niet door alleen gebruik te maken van suggestie.

KIJKERS WILLEN UITEINDELIJK BLOED/GEMUTEERDE GOLDEN RETRIEVERS ZIEN.

Case in point: Seventh Moon, een film door één van de gasten achter Blair Witch Project. Ook een project met weinig geld. Hierdoor konden de makers bijna niks laten zien van de monsters waar het in de film om ging en moest de kijker op een suggestieve manier bang gemaakt worden.

Maar ja, uiteindelijk raakte m'n geduld op bij de zoveelste Kiekeboe-hier-ben-ik-oh-nee-toch-weer-niet.-Zeg-schat-zag-jij-net-ook-een-kleine-kwaadkijkende-witgeschminkte-Japanner-scène.

-------------------------------------------------------------------

Als je ambitie is om iets zo cheap mogelijk te doen, hoe kun je dan ooit iets groots neerzetten? Goede scriptschrijvers en acteurs zijn duur, special effects zijn duur, mooie locaties zijn duur, de RED is duur.... Kom op jongens, zoek nog harder naar investeerders en leg de lat hoog!

House Of Nether Horror

De Komende En Gaande Man is een column van Boudewijn Bollmann over straatfotografie met zo veel mogelijk schaamteloze linkjes naar z'n eigen werk min mogelijk vaktermen. Maar waar mogelijk met humor en relativering.

------------------------------------------------------

Toen ik drie jaar geleden begon met fotograferen had ik geen idee dat ik ooit echte straatvrienden zou krijgen. Mannen en vrouwen met mooie verhalen en geschiedenissen die er toe doen. Zwervers, daklozen, junkies: allemaal levendiger dan de hangende man achter zijn televisietoestel.

Ik luisterde, keek aandachtig en maakte foto’s wanneer zowel de straatman als ik dat nodig achtte.

Met sommigen trok ik een tijdje op en leerde ik het vergankelijke leven liefhebben. Gruwelijk leerzaam. Tegenwoordig brengt de fotografie mij het brood op de plank. Helaas heb ik dus minder tijd om te hangen met deze wandelende avonturen. Maar goed, we hebben de foto's nog:

Cor



Dit is Cor Hoeks, de legende. Als je geen euro op zak had vroeg hij je te gaan pinnen. Klassieke zwerver zoals ze in films voorgesteld worden: krom, klein, en voorzien van vuige baard en paarse jas. Tot voor kort leefde Cor op straat. Daar heb ik hem vaak gefotografeerd. Een van de allereerste keren was in de kerk. Zijn oog was ontstoken. Nog steeds een van mijn beste zwart-wit foto’s.



Tegenwoordig staat Cor onder forensische behandeling. Je moet weten: hij is geen modelburger. Ongeveer twee keer per maand zoek ik hem op. Daar verheug ik mij altijd op. Cor is vrolijk en heeft simpele maar goede verhalen. Met niemand kun je zo goed over de kleine dingen praten als met Cor. Hij schildert ook graag. Zijn favoriete onderwerp is het hoofd van Ernie.

Raul





Raul is jonger dan ik maar heeft al een dochtertje. Zij woont samen met zijn vriendin in Suriname - waar hij oorspronkelijk vandaan komt. In Nederland leeft Raul bij zijn moeder en toen ik hem voor de eerste keer ontmoette (waar precies weet ik niet meer, maar in de bibliotheek zal het niet geweest zijn) was hij super high en gebruikte hij het ene bolletje na het andere.

Met zijn hoofd was hij er nooit echt bij. Toch was Raul een belangrijke dealer, een jonge ondernemer op straat. Trots en sterk binnen zijn eigen groep, maar kwetsbaar daarbuiten.

 Raul is nu afgekickt. Hij ziet er veel beter uit en zei laatst tegen me: een man moet werken, anders ben je geen man. Daar kan ik in komen. Volgens mij wil hij echt iets gaan maken van zijn leven.

Dirk


Dirk ontmoette ik op een verloren zondag in het park, toen ik voor Jan van Tienen’s Citysounds een fotoreportage maakte over de verrotte plekken van Tilburg. Geleund over het stuur van zijn fiets dronk Dirk blikken bier en genoot hij van het eindige leven als man.

We praatten aan één stuk door – onder andere over zijn werk op de scheepswerf en in de metaalsector - tot het bier op was en we besloten dat het leven goed was. In de supermarkt waren we redelijk dronken en op het eind van de dag heeft hij me de daklozenopvang binnengepraat.



------------------------------------------------

Hier zie je nog veel meer straatmannen die ik ontmoet heb. Veertien van deze portretten heb ik destijds opgehangen in het openbaar, maar die werden gestolen. Zelfs hun foto’s blijven niet plakken.

Straatmannen gaan altijd hun weegs. Als dakloze of junk heb je veel shit aan je hoofd, maar je bent tenminste vrij. Ze slijten hun dagen op geheel eigen wijze. Eindeloos veel dagen, die hen gegeven zijn onder de zon.



Voor als je een gevulde Bugaboo hebt.

Voor als je acht uur per nacht wil pakken.

Voor als je schoonouders morgenochtend op bezoek komen.

Voor als je je Mastino Napolitano om 7:30 uur moet uitlaten.

Voor als je zin hebt in wat anders.