Afgelopen zaterdag kwam ik Robin van David Gilmour Girls tegen op een ADE-feestje. En realiseerde ik me dat het MiniMail interview met deze gasten nog steeds niet op MonoBrow gedropt was. Slechte timing, aangezien hun verygoodnice album Vultures alweer 'n tijdje uit is. Ga anders even naar hun Myspace, zet die speler aan en lees die praatjes hieronder.

MonoBrow wist niet wie David Gilmour was. Is het dan nog wel mogelijk om naar jullie muziek te luisteren?
'Ja hoor, ik denk dat het pas echt een probleem wordt als je niet weet wie Bruce Springsteen is.'

Het duurde heel lang voordat jullie eerste album af was. Waarom in godsnaam?
'Toen we begonnen hadden we allebei nog amper een synth aangeraakt of met audioprogramma's gewerkt. Dus het duurde allemaal een tijdje voordat we dat onder de knie hadden. Verder zijn we redelijk perfectionistisch.'

Goeie eigenschap
'Maar het heeft vooral zo lang geduurd omdat we 80% van de tijd discussiëren of Seedorf in Oranje moet, hoe waardevol pocket Aas/Koning is in no limit hold 'em en hoe belachelijk het creationisme is (For the record - de uitkomst van deze discussies zijn respectievelijk Ja, erg waardevol en compleet belachelijk).'

Hoe groot zijn jullie in Japan? En hoe klein in Nederland?
'Ik heb geen idee hoe groot we zijn in Japan. Als ik soms (ok, dagelijks) Google op David Gilmour Girls kom ik wel eens wat sites tegen met Japanse karakters en dan onze naam ertussen, maar ik heb dan uiteraard geen idee wat de context daarvan is. Voor hetzelfde geld wordt er door militante Japanse Pink Floyd fans een fatwa uitgeroepen over ons.'

Haha
'We hebben wel een keer in Barcelona een Japanner ontmoet die alleen maar "CLACKHOUSEWALMING PALTY IS MY FAVOLITE TLACK EVEL!' naar ons schreeuwde. Dus we hebben in ieder geval één iemand uit dat land die ons waardeert. In Nederland zijn dat er iets meer denk ik - Mijn vader en moeder vonden de plaat leuk, dus dat is in ieder geval al twee keer zoveel.'

In de rapscene zit iedereen zo te zeuren over haten. Wordt er ook gehaat in jullie scene?
'Ja volop. Ik heb er ook weinig problemen mee - je kunt iedereen wel aardig gaan vinden... Als onze labelbaas Headman zou rappen bijvoorbeeld is er geen DJ, clubeigenaar of label meer veilig ben ik bang. Verder zijn wij ook geen hippies en haten we er vrolijk op los, maar tot een bloghouse equivalent van de Roxanne Wars is het helaas nog niet gekomen.'

Wat moet je nooit vergeten mee te nemen naar een DGG optreden/set?
'Salmiakkikossu'

Is uitgaan zonder drugs of drank leuk?
'Om nog maar eens een keer extra te spugen op ons straight edge graf: Niet echt nee.'

Klopt het dat jullie eigenlijk een product van Jan Douwe Kroeske zijn? Die nu lachend binnenloopt als Wessel van Diepen met de Venga Boys?
'Nee joh, als dat zo was zouden we getekend hebben op Excelsior, lauwe Nederlandstalige knutselpop maken en Christelijk zijn.'

Je wilt niet weten hoe gaaf ik de Street Fighter games vind. Daarom ben ik ook zo blij met deze trailer. Niet alleen omdat het artwork helemaal kapot gaat, maar ook omdat het betekent dat er een nieuw deel aankomt. Daar moet je alleen nog wel een jaar op wachten. Op zich niet erg. Kan ik mooi weer nadenken over een nieuwe Street Fighter tattoo.

Ok. In '84 was er een dude van 26 die een tijdje thuis zat omdat hij moest bijkomen van motorongeluk. In dat jaar verscheen de Transformers cartoon voor het eerst op de buis. Hij raakte hooked als die irritante gasten op de Nieuwmarkt en kocht niet veel later z'n eerste bot bij Toys r Us.

Dat hield hij vier jaar vol. Inmiddels had 'ie 275(ZIEK!) Transformers. Maar tijd om er van te genieten had 'ie dan weer niet. Hij ging in '88 dood aan AIDS. Omdat 'ie besmet bloed kreeg toegediend tijdens de operatie na dat motorongeluk.

Anyhoo. Z'n vrouw besloot een tijdje terug de boel te verkopen. Geen slecht plan. De opbrengst? Een milfuckingjoen dollar.

Beter ben je zuinig op je speelgoed.

Geforceerde woordgrappen in de kop FTW!

Beter boek je een romantisch weekend London met je schatje. Dan kun je naar het Barbican voor die expositie Art & Sex. Waar de Guardian zich dan weer over afvraagt: 'gaat het in de kunst eigenlijk ooit ergens anders over?'

Maar goed. Ze hebben daar meer dan 300 vieze plaatjes van gasten als Rembrandt, Jeff Koons, Warhol en meer. Sommige zijn zelfs tweeduizend jaar oud. (Hey, natte en harde dingen zijn van alle tijden.)

Hier kun je zelf alvast op die kinky dingen klikken.

't Kan aan mij liggen, maar de nieuwe video van New Young Pony Club had net zo goed gedirect kunnen zijn door de dame die hier verantwoordelijk voor is. Vooral aan het eind met die letters.

En MonoBrow voelde zich dan wel genaaid toen dat album van NYPC uitkwam omdat er maar twee of drie nieuwe tracks op stonden (de rest was al zeker een jaar online beschikbaar), Modular blijft gewoon een briljant label met gerse acts.

Zelfs John Williams, zittend op een scheetkussen produceert betere sounds dan deze trompettende tante. Maar tis wel genieten geblazen. Oh.

Eindelijk snappen ze het in Frankrijk ook. En dan bedoel ik niet Edje Banger en Kitsuné. Nee, ze begrijpen in Parijs dat Amsterdam 'm ook vat. Voel je?

Drie woorden: Baguette Frappant.

In de Franse hoofdstad wordt elke twee maanden een feest gegeven door Pain O choKolat en Parra Soundsystem (ooit ontstaan uit een afterparty van één van Parra's exposities). En die fromage du chèvre-lovers schijnen het nogal te diggen. Terecht natuurlijk, want wat had je nou als Parra, Wix en Trago in het gebouw zijn? Precies.

Het is trouwens ook met Pilooski, die gast die al die ouwe hits in de remix gooit en je de afgelopen zomer heeft laten hossen op Beggin'.

Omdat je o.v. niet verder dan Rozendaal gaat en het wel erg lullig is om de BOB te zijn als je op en neer naar Parijs moet, komt Baguette Frapant voor één keertje naar Amsterdam.

MonoBrow geeft twee kaarten weg voor deze toestand op 20 oktober waar je geen tickets voor kunt kopen. (Tenzij je een ADE-passe partout hebt.) Kwestie van me mailen via dat gmail-ding onderaan de pagina.

Oh en als je wint, dan moet je deze dame maar een zoen geven. Zij heeft het gefixed.

Vandaag gewoon een paar frisse liedjes voor je dagelijkse dosis beuken. Moet ook gebeuren. En dat ik bij deze posting een plaatje van Corey Feldman en Corey Haim heb geplakt, slaat inderdaad nergens op.

James Braun - James Brown Is Dead

En dit is ook frisser dan de trouwfoto van je moeder:

Steed Lord ft. Krummi - Bucket Of Blood

Echt gaaf.

Nog meer Humobisten. Jaja, hoeveel genialiteit kun je op een blog verdragen?
(Hier pak je deeltje I van die MiniMail.)

Wat zijn de drie belangrijkste dingen in het leven voor echte Humobisten?
Rufus: '1. seks. 2. god. 3. alles wat via de zintuigen binnenkomt.'

Dragen jullie Nike's? Waarom wel/niet?
Gyz: 'Ja heb laast weer 2 paar gekocht. Heb zelfs een eigen ‘signature’ model, de Fret Click Nike, gaat helemaal te ver! Ooit hebben we nog een werk ‘everyone can Stop A Riot’ gemaakt voor in het Hard Pop boek in 2001, waarin we zegmaar ook beschreven wat de keerzijde van die Euro inhoud.'

Wat dan?
'Dat ik door kinderarbeid fatte patta's kan hebben. En dat is best triest. Maar goed ik wil niet bij Greenpeace en/of bij Milieudefensie werken. Wij willen met ons werk juist telkens laten zien dat de wereld juist zo koekieloekie in elkaar steekt. Je moet er je wel bewust van zijn, maar ik voel me niet geroepen om daar heel belerend over te zijn naar anderen.'

Nooit?
'In ons ‘oudere’ werk deden we dat wel vaker, denk ik. Toen wij als HuMobisten de release party hadden georganiseerd voor de Fret Click schoen, hadden wij het idee dat op een gegeven moment een stuk of zes (vuil geschminkte) kinderen, met een groot geluid en licht-spektakel de schoen kwamen binnen brengen. Dat vond Nike natuurlijk niet goed. Maar dat is wél jammer.'

Nogal
'Anderzijds is het ook van de zotten dat je vroeger echt ergens echt in uit moest blinken zoals Michael Jordan voordat je een ‘signature’ schoen kreeg. Met de Fret Click schoen laat de tijd zich zien in een heel ander hoekje, namelijk hou maar net zo lang vol - als bijvoorbeeld een stelletje belhamels van De Rebellenclub - en voor je het weet word je ook gesponsord. Dat zegt veel over onze tijd en over hoever de commercie is binnen gedrongen, in zgn. underground coolness. We genieten allemaal in schaamte. Ik denk dat dát onze prophecy is.'

Wat staat er de komende tijd op het programma?
Rufus: 'Het Programma? Weten wij het?!? Wij werken niet met een programma. Als je ons morgen belt over iets dat twee, drie maanden later plaats moet vinden, dan regelen we dat gewoon. Onze lange, lange, L.A.N.G.E. termijn planning zegt tot nu toe alleen: Sonic Spocht IV, The Movie. Een film, loosely based upon een geniale audiocollage die we eerder hebben gemaakt (die op zijn beurt weer over anarchitect Lebeus Woods, audiocollages, favoriet geluid en geluid in het algemeen ging).'

Ik word een beetje moe van die collabo's for the sake of samenwerken. Als twee mensen of merken samen een product maken, moet daar wel een goeie reden voor zijn. Of dat nu dezelfde state of mind is, of omdat de merken elkaar functioneel aanvullen: whatever.

Nu begint het er steeds meer op te lijken dat het gebeurt omdat het 'n slimme manier is van exposure genereren. Puur voor die doeks dus.

Hey, maar als die bazen van Alife dan besluiten om met die shoplegende Barneys een dingetje te gaan doen, dan kan het me opeens niet veel meer schelen. Want het gebeurt maar zelden dat MonoBrow gympen ziet waar geen Swoosh of Vans label op zit, die toch gewoon absuuuurd zijn. Wat jij?

Eindelijk. Gasten van de kunst en de grappen. Een zeldzame combinatie. Toch bewijzen Rufus Ketting en Gyz la Rivière met Humobisten dat dit mogelijk is. En ze hebben nog wat te vertellen ook. Heel veel zelfs.
(Sorry James, maar jouw MiniMail is niet meer de langste ever.)

Humobisten, dat klinkt als de titel van een legendarische Koot & Bie sketch...
Rufus: 'We hadden het tijdens onze oprichting wel vaker dan eens over het Simplisties Verbond, ja. En vooral de allereerste akties/programma’s waren natuurlijk legendarisch. Ook toen we ons HuMobisties ‘ha-ha-ha-ha’-logo maakten, streefden we naar een logo dat minstens zo goed was als hun mattenklopper. Daarnaast hebben Koos Koets, Memien Holboog of Oosteuropa-deskundige Klavan ook nog eens de beste TV-namen sinds Sesamstraat natuurlijk. Dat is altijd goed.'

Waar moeten we jullie van kennen?
Gyz: 'Onze bekendste werken zijn de ‘everyone can-series’, die een heel erg hoog D.I.Y. gehalte in zich hadden en waarmee we kunst op een heel democratische manier benaderden. Tegelijkertijd was het destijds één grote forecast over ons latere werk. En ‘Kunst Is Arrogant En Dat Willen We Graag Zo Houden’ een stickered statement op de ramen van Showroom MAMA, dat ging over de heersende inhoudelijke bemoeienis van de gemeentelijke politiek t.o.v. kunst. Tegelijkertijd was dat ook een landelijke tendens, wat zeg ik, een globale trend! Verder van allerlei grafische vormgeving, performances, T-shirts, filmpjes, ons weblog en ons early years boekje ‘Een Dure Grap’.'

Waar zijn jullie heel slecht in?
Rufus: 'We zijn heel erg goed in het intuïtief voorspellen van interessante maatschappelijke tendensen en het menselijke handelen/denken dat daar dan bijhoort. Tegelijkertijd is dat ook altijd onze zwakte. We houden nooit vast aan wat we weten, maar duiken altijd weer te snel in het volgende. In het volgende vraagstuk, in de volgende chaotische waarheid, de volgende ontrafelbare kluwen van menselijkheid, om dat weer lekker te ontrafelen.'

Aha
'Hierom doen en maken we altijd dingen die pas veel later helemaal worden ‘begrepen’ door opdrachtgevers, een publiek, de omgeving, het gedoe achter de zwarte gordijnen zeg maar. (Alhoewel er altijd wel een soort van intuïtief besef van waar het ongeveer over gaat is natuurlijk.) Het kwartje valt altijd pas later. Dat horen we ook vaak: ‘later begreep ik het beter’. Dan voel je je natuurlijk vaak gevleid in je rol van kunst-sjamaan of zoiets, maar het is ook stom van ons dat we niet even ergens blijven wachten en werk iets langer laten sudderen in het discours.'

Lachen jullie vaak om maar niet te hoeven huilen?
Gyz: 'Deze is persoonlijk van aard. Ik huil sowieso niet veel, maar ben wel vaak neerslachtig. Ik heb geleerd me minder van de wereld aan te trekken. Ik trek tegenwoordig een ander shirt aan zeg maar. Happyness is een state of mind. En is more powerfull than the sword.

Zo is het
'Het kost tijd om daar achter te komen. Natuurlijk is humor een vlucht van de werkelijkheid. Maar dat betekent niet dat Humor niet serieus is of kan zijn. En daarnaast is er natuurlijk zoveel waar je om kan lachen in de wereld. Cynisme leidt alleen maar af van waar je je eigenlijk mee bezig moet houden, namelijk ‘optimistisch zijn!’. Echt leven is altijd beter dan destructief zijn. De romantiek van lijden is fucking bullshit, daarmee kom je de dag amper door. Dus kijk veel Chevy Chase, eet een bakje cruesli en neem jezelf niet al te serieus...'

Morgen meer wijze wijsheden van de Humobisten. Zeg het voort.

LEW is leuk. Ze maken gewoon mooie spullen voor op je lijf. En deze vrijdag kun je dat zelf in het echt zien in Tommyz Toko. Wordt vast gezellig.

Want de Boogie Down Baarsjes is nog steeds het nieuwe centrum. En daarna door in Club 8 met een feessie waar Flexican onder andere allemaal technische dingen met cd-spelers en draaitafels gaat doen waardoor je gaat dansen.

Oh, en dan natuurlijk snel op je fiets naar 11. Voor je jaarlijkse Erol Alkan op Rauw-live set. (Ook al barst het daar tegenwoordig van de filiaalmanagers van c1000 en mensen met blauwe overhemden.)

EDIT: Dat krijg je ervan als je vooruit werkt: Nalden was me met deze filmtip voor. En een grap maken over het aanblijven van Henk ten Cate, da's ook vragen om problemen. Anyhoo. 't Blijft een leuke trailer.

Films gebaseerd op musicals, dat zijn lastige dingen. Maar heuh, als de zieke geest van Tim Burton verantwoordelijk is en Johnny Depp een hoofdrol speelt, dan geef je het dat voordeel van de twijfel als Henk Ten Cate.

Het is het verhaal van een gast wiens leven op z'n kop wordt gezet door een andere dude en dan wraak neemt in de vorm van een nieuw persoon: een zieke kapper.

Sweeney Todd: The Demon Barber of Fleet Street - Trailer

Volgend jaar (eind januari) in de bios. Dat dan weer wel.

Geniaal. (Thanks Nalden.)

Begrijp er niks van. Welke deo ik ook smeer, spray of plamuur: na een paar keer dragen krijg ik altijd van die smerige gele vlekken in m'n witte shirts, ter hoogte van m'n oksels.

En geloof me: ik douche op zeker elke dag, poets m'n tanden en spreek vreemden met u aan. Ben dus echt niet één of andere dakloze stinkmongool. (Sorry mam.)

Best irritant, aangezien 2007 het definitieve doorbraakjaar van het witte shirt met print is/was.

Tips? Anyone? Please? En ja, ik heb die Ossegal gerockt, en uit pure wanhoop zelfs die okselbush geschoren. Of zoals Geoffrey zou zeggen: siiiiiiiick.

Laatst keek ik Do The Right Thing weer eens. Kippevel. Elke keer. Spike Lee is natuurlijk die best. Met een goeie neus voor classic soundtracks (of hij heeft 'n muziekmedewerker met smaak). Want dat album bij z'n Clockers is ook verygoodnice. Ken je deze banger nog? Met Chubb Rock, OC en Jeru op een beat van Dj Premier. Voor die melancholieke bui, dat dan weer wel.

Die fall/winter textielletjes van Phenomenon zouden LL circa '97 trots maken. Net zo hysterisch. Net zo slick, slick. Ha. Kijk High Snobiety voor de rest.

Sorry hoor. Maar ik ben een beetje van slag na het zien van deze foto van Sarah McSweeney. (Kan ook komen doordat ik al een week op m'n meisje wacht.)

Behalve dat ze gek is op alles wat in de zee zwemt, vindt ze het ook lachen om af en toe te poseren voor merken als Married to the MOB. Ze is dus een model. Maar wel een geinige. Want modellen die dit soort dingen roepen, daar moet MonoBrow om gniffelen:

Do you know and get along with other models?
'Yeah, I know a few models, but I’m not good friends with any though. To tell you the truth most models are super retarded and I can’t really relate to them. I don’t get anyone who wants to make modeling their complete life.'

Klik voor meer grappige uitspraken van dit hotte mevrouwtje op Worship Worthy.

Het optreden van Micachu tijdens Sonar in Barcelona maakte indruk op MonoBrow en friends. Het was zoet en stoer tegelijk. Een beetje zoals de zangeres zelf ook is.

Eh, ok. Sonar was echt eeuwen geleden, maar hey, soms vergeet je gewoon dingen. En probeer jij anders een site tight te runnen met al die booze die voorbijkomt: drank maakt meer blogs kapot dan je lief is.

You're confusing: you make the most dreamlike music. But you have a tough look about you. Like you fight a lot. With broken beerbottles.
'Thanks sir? Was that a question? I was an angry child, nothing dangerous.'

How does it feel as an artist to have your music described as mildly amusing and unchallenging?
'It makes me sound like a joke. A boring joke! My girl Ally did that review.'

I you could only say one thing about your ukelele what would it be?
'It's a guitar.'

Do you ever feel stupid after crying?
'Always. It makes me shiver.'

What keeps you going?
'Kinder eggs.'

What are you going to do after finishing these questions?
'Pay the internet cafe man and smoke a cigaret.'

What should people say more often to you?
'Stop smoking.'

Luister luister. Ik weet dat ik eerder zat te miepen over die straatmerken die alleen maar met slappe varianten op classic dingen uit onze jeugd komen. Maar holy crap met extra stroop: als je dan op de site van The Hundreds hangt en je ziet opeens die foto met dat rode shirt, dan moet je wel een hele zure en blinde Air Jordan-fan zijn wil je niet gelijk van je stoel op de grond vallen en spasten van genot. Je twee jeugdhelden! In één graphic! Petje op petje af hoor.

Waar haal ik dat!? Of is het gewoon The Hundreds fall/winter 07?

Astro Boy ziet er nog behoorlijk basisschool uit. Toch stamt het stripmenneke al uit 1963.

Astro Boy is bedacht door Osamu Tezuka in een tijd dat die gasten in Japan niet echt bevriend met de Amerikanen waren. Wat best te snappen is als je bedenkt dat die hun land iets meer dan vijftien jaar ervoor genuked hadden.

Het is 'n robot met superkrachten die werd ontwikkeld door een professor die z'n zoon verloren had. De beste man hoopte de ontstane leegte met Astro Boy te vullen. Niet dus. Want dat androidje had net zoveel menselijke emoties in z'n lijf als een steeksleutel. Pas later begreep Astro B. waarom ze in GTST altijd zo moeilijk doen.

Gelukkig is er één ding dat hij altijd deed en doet: bad boys beuken.

Dat gaat ook weer gebeuren in z'n nieuwe animatiefilm (uiteraard met die slicke computer graphics.) De teaserposter hierboven is net openbaar gemaakt en het enige wat er nu qua beeld beschikbaar is. Sowieso moet je nog even wachten, want je kunt 'm pas in 2009 checken. Hier vind je een interview met de regisseur (even scrollen).

Oh en remember this one? De eerste keer dat ik die briefjes van hem las...

Eigenlijk zijn de rockende raggers van Aux Raus heel rustig en lief. Ze kunnen zelfs een paar uur stilstaan tijdens de shoot van hun nieuwe persfoto's. (Gemaakt door Mark Groeneveld.) Nou ja, een paar minuten dan.

Art direction en styling met dat geniale Muppetshow gevoel: Miggedy Maartje van Nimwegen.

Flauwe fatoes op z'n tijd, dat snap je. Net zoals dingen die tantu hard zijn. Maar wat weet je eigenlijk van Anansi? Als iets verbonden is met de verhalen die in Suriname en de Antillen verteld worden en dus met de taal die daar gesproken wordt, dan is het wel die trickster spin met z'n fratsen.

Oorspronkelijk komt Anansi de spinnegod uit Ghana. Maar ook in onze voormalige kolonies is hij dus populair. (Inderdaad, omdat slaven toen naar die gebieden verscheept werden en die verhalen meebrachten.) Gelukkig maar, want de belevenissen van deze luie en egocentrische spin zijn onwijs bijzonder. Dat kun je nu zelf ook zien en horen:

De Spin Anansi - Een Web van verhalen en Beelden is een tentoonstelling in het Tropenmuseum (checkbaar tot 13 januari dus: rustig!).

En behoorlijk gaaf, want er zijn kunstwerken van internationale dudes die zich lieten inspireren door Anasi en je kunt video's bekijken van Anansi-vertellingen. Tis een project in samenwerking met Anansi Masters, een organisatie die al die spinnetories verzamelt en bewaart. Meesterlijk.

Mocht je geen last hebben van 'n arachnafobie, haal dan ook Anansi Boys van Neil Gaiman in huis. Da's dan weer een coole roman over 'n jongen die de zoon van Anansi blijkt te zijn. Magisch realistische shit!

1989 was een meesterlijk jaar. En deze Air Flight 89 kun je als het goed is binnenkort halen bij je gympengrutter. (Via Kick Fiend.) Rond verhaal, lijkt me zo.

Misschien wordt het tijd om die saaie pik van een oom van je eens te vragen wat voor tools je nodig hebt om een modeltreinbaan te maken. Vergeet alleen die Duitse stationnetjes met suffe alpenweide op de achtergrond. Hou het liever straat als Slim Thug. En bouw je favoriete probleemwijk na. Zoals deze gast. Supernice.

Het gebeurt niet vaak dat mensen nee zeggen tegen een stukje gezelligheid op MonoBrow. Van Busy P tot Geoff McFetridge en Aux Raus: mensen snappen het. Totdat je dus de persdude van het Amsterdam Dance Event vraagt of hij op kleine schaal wil uphooken met je favoriete blog. Kaartjes weggeven, cd samplertje verloten, hell, geef me 'n perskaart zodat ik dj's kan interviewen en optredens kan bespreken.

Maar domme ik: de gast had het interweb al gecovered. All of it:

Beste Jan,

Dank voor je interesse en informatie! Helaas zijn wij al voorzien in alle online promotie omtrent ADE.

Vriendelijke groet,

R*** G****

PR / Communication Events
Buma Cultuur

Zucht. Geloof dat ik die week maar even niet uitga.

Op zich heeft Dove wel een punt. Maar het blijft nogal hypocriet dat een fabrikant van schoonheidsproducten gaat mekkeren over andere fabrikanten en reclamemakers van schoondheidsshit. Kom op nou. En wats met die lelijke art direction en editing?

Dan is dat clippie hieronder tenminste lekker on point en praktisch. Vooral op 2:50 is het gaaf!



Ben ik nu een seksist?

Joost is live. Maar is het tof? Tuurlijk haal je al je favoriete shows binnen met bit torrents enzo, maar het idee van een site waar je alles streamend kan checken is ook niet gek.

Moeten ze alleen wel dat aanbod hebben waardoor je allememachies zegt. Downloaden en checken die hap dus.

Vandaag gaat Nothing But The Truth in première in Los Angeles. En MonoBrow heeft zomaar het vermoeden dat dit misschien wel de meest absurde skatefilm in jaren gaat worden. (Kijk die trailer!)

Beetje jammer alleen dat het tourschema niks zegt over Amsterdam. Helemaal omdat ons eigen Wieger van Wageningen in die film zit.

Then again, tourschema tourschmema: ik hoorde namelijk via via dat er ook een Nederlandse viewing komt in Het Ketelhuis. Als die datum bekend is, dan hoor jij het ook.

Er zijn zat goeie filmregisseurs die voor keiharde cash commercials schieten. Niks mis mee. Maar doe het dan wel goed. Ofzo. David Lynch is gewoon redelijk saai bezig voor Gucci. Zelfs de making of is boeiender.

Harrell Fletcher maakt mooie dingen. Wat best handig is als je kunstenaar bent. Hij is de laatste tijd vooral in de weer met mensen van de straat zoals jij en ik. Die laat hij dan op een indrukwekkende manier terugkomen in z'n werk.

Maar hij is ook de partner in crime van Miranda July. Zijn project met haar was tot gister te bezichtigen in Eindhoven. Dat heb je waarschijnlijk gemist. Maak ik het toch goed met deze MiniMail.


Isn't it belittling when art critics mention that you like to use regular people in your work? What's so regular about regular people?
'I think the term regular people in this sense just means people who are not celebrities, and maybe to some degree means people who don't think of themselves as artists. Of course everyone is unique in their own ways and that is partly what LTLYM is attempting to make known. But I don't think being regular is a bad thing either, I'm pretty regular myself.'

For who are you doing what you're doing?
'I would say that it is primarily for the participants and their friends and family, and then for the general public, and then for the art public--in that order of importance. But then again probably the most important audience for myself is myself. I am interested in seeing the results of the assignments we put out there. I guess the best answer is that it is for everyone who is interested.'

What's the latest mp3 you downloaded?
'I downloaded the entire Rolling Stone's album Tattoo You, which is something I listened to in high school. Certain songs stayed in my head all of this time and I assumed the whole album was one of their good ones, but it turned out that I really only like the songs on side two--Heaven, and No Use In Crying are particularly nice.'

What artist deserves more attention and success?
'The one doing the most interesting work. But there are problems in the world and art world that cause some groups of people to have a greater likelihood of making interesting art and getting it seen and appreciated. I want to level the playing field so that everyone has the same opportunities, and that way the work which is truly the most interesting can become available for appreciation and support. In general I am opposed to the art star system, I think that is a device of capitalism. I would like to see a broader range of people being able to be supported in their artistic endeavors. Maybe that is already something that exists in the Netherlands, but it isn't that way here in the US.'

Bizar. Back in the days moest je naar legendarische surf- en skateshops in Scheveningen voor die Half cabs of Sk8 Hi's. Nu scoor je ze in de Kalverstraat. Of kom je hun campagnes tegen in Sp!ts.

Andere tijden pappie.

Robin & Jasper zijn David Gilmour Girls. En alweer drie jaar bezig met het maken van een album. (En het geven van toffe feesten.) Dat is nu eindelijk af en wordt uitgebracht op Relish. Nu is Vultures misschien niet de meest uplifting titel, maar geloof MonoBrow: deze boys weten hoe ze je moeten laten schudden als Shatania op een aarbevingencongres.

Morgen is de releaseparty vanaf 20.00 uur in Studio 80. (Iedereen is er.)
En MonoBrow maakt je blij. Ik mag namelijk leuke dingen weggeven:

2 x DGG-pakket (1x Vultures op cd, 1x t-shirt, 1x poster en gastenlijst +1)

3 x gastenlijst plus 1. Zodat jij en een gappie of gappinnetje naar binnen kunnen.

Stuur me een mail met wat grappigs en met een beetje geluk kom je kratis binnen. Met of zonder die goodies.

Geef die Gilmour's sowieso wat liefde en kom langs. Want je weet: gasten doen moeite!

MonoBrow likes die nerds die heel goed in zinloze dingen zijn. Zoals de arcade basketball dork. Maar de Tetris god uit het filmpje is toch net even zieker. Blijf vooral kijken....

MonoBrow geeft het op voor de Oostkant! En dan vooral de Weesperzijde en Wibautstraat. Sinds kort zit er namelijk een stichting in het voormalige Volkskrantgebouw die de boel verhuurt aan grappige types. Op elke etage zit gekkigheid. Maar beter is de club op de bovenste verdieping. Daar was ik laatst en ik zeg je: voel die Berlijnse sfeer.

Maar dan wel zonder de crusties en van die arelaxte drum 'n bass. Haha.

Zin in wat nieuws? Kwestie van je groene legerjas met Duitse vlag aantrekken en langskomen dit weekend.

Dit is een oproep aan alle geschiedenisleraren van Nederland: Laat posters drukken van de intel op de volgende sites met daarop alle ruimteschepen ever uit alle sf-series ever. Op schaal!

Plek 1 met al die Death cruisende ships en meer.

Plek 2 met nog meer van die ultrahete ruimteschepen.

Sooo dan. Lekker geeken en nerden vandaag.

Kom op nou. Sta nou effe stil en kijk om je heen naar je collega's, neven, schatje of familie. Hoe goed heb je het eigenlijk wel niet voor elkaar! Je weet. Tuurlijk kan het altijd beter en denk je aan die shit van morgen. Maar probeer wat vaker stil te staan bij wat je vandaag hebt.

En doe vooral als Devo: voel die satisfaction.

Devo - Satisfaction (live bij SNL '78)

Via Hesling, haha.

De Ed Lover dance is de move die ik het vaakst voor de spiegel geoefend heb. Ik herinner me nu ook opeens dat ik in die tijd niet veel succes had met shorties op de dansvloer. Voor iedereen die de Ed Lover dance kent, is dat geen verrassing.(Kan er geen filmpje op Youtube van vinden. Anyone?)

Maar whatever. Met dat laatste is het uiteindelijk wel goed gekomen. En met dat eerste nu ook want Ed Lover en Dr Dre van Yo! MTV Raps komen zaterdag naar Amsterdam! (Zonder die irritante Fab 5 Freddy!)

Yo! was de show waar ik uren voor spijbelde om het maar niet te hoeven missen. Thuis op de bank met een bak Kellog's Smacks en yoghurt op schoot, en dan meerappen met al die grootheden die langskwamen in de studio en lachen om de slechte grappen van Ed en de rare blikken van Dre. Jaja.

De jut en jul van hip hop komen trouwens naar onze hoofdstad voor de lancering van die MTV Raps-Puma lijn.

Nu wil MonoBrow nog niet dood gevonden worden met gympen van dat merk, maar feesten van Vice zijn hard. Via hun site kun je kaarten winnen. Zaterdag gaan we dus zien of er ook nog gebreakt gaat worden.

Of gekotst bij de garderobe. Weet je nog, haha?

Voor de flyer moet je deze kant op.

Beeldend kunstenaar Marieken Verheyen is deze week lekker bezig in De Balie. Daar hangen foto's die ze maakte in West-Afrika, Arabische landen en de voormalige Nederlandse koloniën. Allemaal spots waar onze immigranten vandaan komen. Heel dik is dat ze geen zielige koppen op de plaat zette, maar alleen foto's maakte vanuit de woningen van mensen. Met heel veel detail en shit. Echt nice.

Je kunt erbij zijn vanaf morgen tot 7 november. Hier meer.

Het schijnt dat er nog steeds mensen zijn die op zaterdagmiddag naar de Kalverstraat gaan om kleren te kopen. MonoBrow niet. Die haalt alles online binnen. Dat gaat alleen wel eens mis. Vooral als Amerikaanse merken opeens Europese maten gaan voeren. WAT NOU MEDIUM IS TE KLEIN VOOR ME! Durkl flikt het gerust.

Ik zag dat Hulk Hogan-logo via Krudmart. En medium, dat is dus prima te dragen. Niet dus. Kijk dan hoe krap die crap zit.

Dan snapt Eriffs het beter. Dat Nintendo Wrecking Crew-shirt zat ook in de zending. Maatje medium. Maar dan goed.

MonoBrow vindt die Patricia wel leuk. Met d'r grappige designtjes. En als je dan een blog hebt doe je twee dingen. Je maakt er een stukje over:

hiero


en je tikt die MiniMail:

Your designs are fresher than the lungs of a jodler from the Swiss mountains. Why are you so obsessed with that style?
'I was in Switzerland last year, it was awesome! I had a great time there. It's so beautiful, I met very nice people and I felt relaxed like I never felt before, so peaceful. I felt like I could live there forever. But I'm a big city girl so I came back. I never thought about it, but I guess my obsession with drawing the Swiss mountains is about trying to bring that feeling back.'

Does being a graphic designer help getting boyfriends?
'Yeah, totally! All the geeks fall in love too easily ;) .'

What's your biggest commercial project so far?
'Well, I don't know. I'm working for a brand of clothes called 2nd Floor. But it's not my personal project. I'm always much more interested in indie alternative stuff than commercial projects. I never worked as a designer, I used to be a tv producer for MTV and other companies. But I think it's fun to draw and getting payed for it!'

What music should MonoBrow listen to when he's wearing one of your shirts or looking at one of your designs?
'I love The Magnetic Fields. Stephin Merritt is a genius, I love his sense of humor. Many of my drawings relate to his music. And also Dump, Yo La Tengo, Kimya Dawson and of course Jonathan Richman and the Modern Lovers.'

You've been mentioned on Krudmart. Did this help?
'Really? What did they say? Was it good? I didn't know until now. I always receive nice emails from people all around, they're all sweet.'

Is that your tattooed elbow on flickr? Do you have one with your own design? Would you do that? If not, why?
'Yes, it's my elbow. I never really considered tattooing any of my designs. I have a Daniel Clowes character tattooed on my right leg though. I like tattooing things I know I'm gonna love forever, like a pink flamingo and a demented forever sacred heart, 'cause i love John Waters forever!

Ok.
'Maybe I could tattoo that happy house i like to doodle.... but i think my friend's designs are much nicer than mine.'

What are you up to next?
'I'm putting some doodles together for a publication soon, and I'd love to do something for the Magnetic Fields. Also, once a month I organize a party to sell my t-shirts and invite friends over to my apartment. There's always a pocket concert from some nice band. You can see some pics at my flickr page.

That's it? 'I'm also working on my website, it's gonna be fun to visit! And I'm still printing my tee's at home...'

Geloof het of niet, maar toen de Tamagotchi op de markt kwam was MonoBrow hooked. Het gevolg: een aardige collectie Japanse varianten. (Alleen om naar te kijken!) Van die exclusives die nooit in ons land zijn uitgekomen.

Tjsa. Je hebt een latente kinderwens of niet natuurlijk. Ik bedoel, waarom zou je anders in godsnaam de helft van je dag besteden aan het gelukkig maken van een paar cute vormgegeven pixels?

Nee, dan Pleo. Dat is effe die next level op het gebied van kunstmatige intelligentie en toy design. Echt. Hij schijnt te kunnen zien en reageren op wat je doet. En nog veel meer. Maar dat moet je anders zelf maar even klikken.

Hoorde alleen wel dat de introductie is uitgesteld naar eind dit jaar. Iets met de batterijduur ofzo...

Morgen staat Vicarious Bliss in de Flexbar. Das ist ja wieder Fightclub. Dus hupsakee, doe eens gek en laat die Ed Banger-gasten zien dat we ook in Amsterdam weten hoe je 't dak eraf moet rrrrrocken. Beter hang je vanavond gewoon lekker thuis met je friends en ga je vroeg naar bed.

En binnenkort leuke weggeef goodies en MiniMail met David Gilmour Girls op MonoBrow...

Op de site waar ik het werk van Brian Dettmer ontdekte hadden ze het over boek autopsie. Prima omschrijving lijkt me zo.

Want die gast snijdt alle teksten rondom illustraties uit ouwe boeken weg. En dat levert iets heel moois op. Sorry Apple heads en Indesign gappies, maar analoog zag er nog nooit zo lekker uit.

Hier nog meer voorbeelden van gesneden koek ik bedoel boek.

Gerd Rothmann schijnt een behoorlijk beroemde sieradenontwerper te zijn. Dat wist ik niet toen ik deze ring (18k!) met vingerafdrukken zag. Terwijl deze blogboy heus wel mooi vormgegeven shit kan waarderen.

Je kunt 'm laten maken met je eigen afdruk en bijvoorbeeld die van je oma en broertje. Gruwelijk idee. De gallery waar je 'm haalt zegt alleen niet wat het kost. Dus dan weet je het wel.

De Black Ghosts zitten in dat momentum als Rita Verdonk. Eind oktober komt de single Some Way Through This uit, maar hier alvast dat clippie. Met lego, en da's op zich niet zo origineel. Maar als het zo mooi gedaan wordt als in deze variant zeg je gewoon wha evah en blijf je lekker kijken.

Klaar? Dan hier nog een MiniMail met die gasten.

Sjawel. Die ultrahightechnoseamwaterdustproofaswornbynycmessengers tassen zijn binnen. Ok. Tis gewoon zo'n katoenen vodje. Maar je wilt er wel gezien mee worden. (Welke kleur zou je krijgen Maartje?)

Want de ontwerper is gaaf. En Claire van People Are Germs is ook gaaf (die weten wie ze op hun feestjes moeten vragen) en kan wel wat support gebruiken.

Duz. Je koopt die krengen via hun Myspaceje. Is maar zes pond ofzo.

Sjawel! MonoBrow's op één na favoriete cartoon heeft een Emmy gewonnen. Make Love, Not Warcraft heet 'ie. En het is een behoorlijk geniale episode (dat weet je natuurlijk al omdat hij eind vorig jaar is uitgezonden).

Al was het maar omdat de moeder van Cartman op een gegeven ogenblik een bordje onder de kont van die dikke houdt, zodat hij z'n diarree kan laten gaan zonder z'n gamesessie te moeten onderbreken.

Ja, eh. We hebben het hier wel over South Park. Da's niet bepaald Daktari.

Make Love, Not Warcraft via Joox.

Sta je op zich wel open voor die fantasy dingen, maar wordt je poep dun bij het lezen van het werk van Robert Jordan, Raymond Feist en al die andere Tolkien herkauwers met hun kromme, in waterige inkt gedoopte ganzeveren? En trek je die religieuze ondertoon van C.S. Lewis, die vent van Narnia niet?

Dan moet je de His Dark Materials-trilogie een kans geven. Deze drie boeken van Philip Pullman lezen namelijk als het favoriete wapentuig van Shaka Zulu. Niet normaal. Effe kort dan: het is een soort coming of age vertelling over een meisje dat er behoorlijk alleen voor staat.

Los van het feit dat het gewoon goed geschreven is (mooie zinnen, ronde karakters en een super spannende opbouw) zit het vol originele ideeën. Neem alleen al het ding dat je als kind geboren wordt met een daemon, een soort beestje dat in allemaal dieren kan veranderen en je ziel verbeeldt. Echt kenkervet.

En dus ook voor mensen die tijdschriften boekjes noemen en bij het concept lezen denken aan het scannen van koppen in de Sp!ts.

Extra gers: de trilogie wordt verfilmd. Te beginnen met The Golden Compass. Hier pak je die trailer.

Skate en Halo 3 voorpret:

teaser commercial Halo 3. Echt redelijk geniaal om een oorlogsveteraan uit de toekomst te gebruiken....

Intro van Skate, als je de game in je console gestopt hebt....

Ook lachen: LL Cool J. komt naar Amsterdam voor de lancering van Halo 3. Op 25 september gaat hij in Tuschinski spelen tegen Pharrel Williams die dan in Londen met zo'n lekker nerdy headsetje opzit.

DJ Sara (8 jaar) en DJ Ryusei (5 jaar).

/mond valt open.

Maandag is het nieuwe zaterdag. Beter kom je hard! Bijvoorbeeld door de allereerste MonoBrow x Swurdin mixtape te downloaden en je kantoor, studeerkamer of bijbaanspot te rocken alsof, eh, nou ja, alsof het gewoon nog weekend is. Je weet wel, die dagen waarin het draait om je vrienden (Thys! Aad! Dresling!), lekker eten (Julien!), nbf's (Alice!) en lepeltje lepeltje (M!).

MonoBrow x Swurdin = StereoBrow

Tracklisting
01 Bang Gang - It's allright (62 French Girls can't be wrong remix)
02 Tilly and the Wall - Song songs along (Hot Chip remix)
03 Justice feat. Uffie - The party (LA Riots remix)
04 Designer Drugs - FUCK YEAH!!!
05 Adam kesher - Modern Times (Goon & Kyoto remix)
06 Escort - All through the night (The Rapture remix)
06 Touch - Trash yourself
07 Rihanna - Umbrella (Vandalism remix)
08 Rick Ross vs. Gang of four - Hustlin' against poverty (Dj Morsy remix)
09 Soulja Boy - Juke dat Soulja Boy (Dj Ayres remix)
10 Crank dat Squad - Crank dat Spiderman

EDIT: De mix is dus gemaakt door Girls. Meer van die man:
ici

Blog incest is het nieuwe haten.

MonoBrow x Swurdin

Negenennegentig procent van de straatmodemerken is ongeïnspireerd en crappysaai. Hoe vermoeiend is het om een shirt of trui te zien met alweer een verwijzing naar de jaren tachtig of negentig? Ha, daar hebben we het Raiders logo weer. Maar dan met een gevatte knipoog naar het merk dat er de draak mee steekt. Pffff. Gaap.

Ok. Zoals Mick ooit zei: 'what's with drinking all that Hatorade?'

Dus geef ik toe dat ik die merken wel snap. Ik heb zelf ook een zwak voor dingen uit m'n jeugd. En werd daarom compleet crazy in de bol toen ik die Madballs designs tegenkwam! Veel mooier werd speelgoed in de jaren tachtig namelijk niet. Ik had er een paar waar ik eigenlijk alleen maar naar keek. Want ermee gooien, dat sloeg nergens op.

Deze poppetjes moeten ze echt opnieuw uitbrengen. Oh, dat doen ze ook! Tijdens de ComiCon in San Diego zijn de nieuwe versies van de monsterkoppen getoond. Sweet.

Klik Flickr voor meer van dat gerse character design. Terrring. Wat is het toch dat zo tof is aan slijmerige, felgekleurde freaks?

Was gister bij de opening van Calligraffiti. Gezellig hoor, nou nou.

Als je geen zin hebt of eerst wilt weten wat dan, klik gewoon op die Flickrtje voor een paar plaatjes.

Er hangt ook werk van Eric Haze. Toch wel de man die het EPMD logo ontwierp (Dank Julien, haha).

Vanavond weer een nieuwe Uptight in Club 8.

En zo kom je in de stemming:

Dizzee Rascal - Pussy'ole (Old Skool)

Comanechi - Death Of You (Passions Splatterhouse remix)

Timbaland - Miscommunication (The Bloody Beetroots remix)

En neem vooral een leuk iemand mee. Kejje lachen.

Zo. Vandaag is het tijd om een friend van MonoBrow in de spotlight te zetten. Niet alleen omdat hij 'n zieke ontwerper is. Maar vooral omdat hij jarig is. Gefeliciteerd ouwe. Blij dat we neven zijn en ik hoop dat we nog maar veel van die absurde avonturen mogen beleven.

En vanavond glazen klinken in 't Molentje. Haha. Nu weet heel het interweb het. Dat wordt extra bonnetjes fixen voor al die New Best Friends die langskomen!

De dude in deze clip is bewezen funny als een beduimeld werkje van Max Tailleur. Maak kennis met Zach Galifianakis. En wat is het verhaal met die rode minigraver? Coole bak!

Misschien wat laat, gezien het feit dat het over een tijdje alleen nog maar donker is overdag. Maar deze shades zijn té shady!

De Cazal 858 zag je rond 1987 op de koppen van types als Run DMC en MC Hammer. En nu dus misschien ook op die van joe. Maar dan moet je wel dat geld meebrengen.

Je koopt 'm op Vintage Sunglasses.

Of je probeert die re-issue te vinden die Cazal rond april dit jaar deed in samenwerking met Swagger. Hoe mooi wil je het hebben?

Hattori Hanzo had gelijk. Zijn Katana zwaarden zijn onoverwinnelijk: