De eerste keer dat ik over de Jerky Boys las was in het derde nummer ofzo dat in Nederland verkrijgbaar was van The Source. In die tijd ('91? '92?) was dat zo'n beetje de enige bron (sorry) voor m'n maandelijkse portie geschreven hip hop-cultuur.
De Jerky Boys zijn twee New Yorkse comedians wier act bestond uit het bellen en voor de gek houden van nietsvermoedende Amerikanen met onzingesprekken. Hiervoor kropen ze in de huid van verschillende stereotypische karakters zoals een grofgebekte arbeider.
Eerlijk gezegd hebben die gasten de tand des tijds niet overleefd. Shit is behoorlijk corny en lang niet zo absurdistisch als Jack Spijkerman's telefoongesprekken.
Toch mag je jezelf geen rapfan noemen als je de Egyptian Magician prank call niet woord voor woord na kunt bouwen.
Is dat nu Maurice Trouwborst die als Toneelgroep Amsterdam hooligan door het beeld schreeuwt? Jeweetwel, de regisseur van DJVT-, Aux Raus-, en Malkovich-clips. En heeft hij dit filmpje dan geregisseerd? Dit is wat hij MonoBrow vertelde:
"no man...just figurating! Jim Habbecrap heb m gemaakt."
Het is hoe dan ook een ingetogen video geworden. En het toeval wil dat ik afgelopen zaterdag voor het eerst naar een Toneelgroep Amsterdam-voorstelling ben geweest. Shit blew me away!
Opening Night heet het stuk. Het scenario vertelt over een groep acteurs die zich toewerkt naar de première-avond en een vrouwelijke hoofdrolspeler die worstelt met ouderdom.
Haha, dat klinkt saai en normaal komt er wat dunne nattigheid uit m'n derrière wanneer ik geconfronteerd word met romans/verhalen die gaan over schrijvers die moeite hebben met schrijven ofzo. Maar in dit geval werkt het als een gek en voegt het juist iets toe: als toeschouwer zie je wat er achter de schermen speelt waardoor de actie op het toneel extra lading krijgt. Meta toneel, etc., etc.
Posts
