Masta P en consorten zweren tegenwoordig bij vloekvrij rappen en zetten zelfs een scheldlooslabel op, om zo eindelijk verantwoordelijkheid te nemen voor al die jaren van geweldsverheerlijking. (Nee, MonoBrow wordt niet oud, maar heeft gewoon een herpeshekel aan talentloze sukkels die met pistolen zwaaien terwijl ze hun eigen naam niet eens kunnen spellen.) Oh wacht, dat doen ze natuurlijk alleen maar omdat dat neppe gangstergekneus geen geld meer oplevert. Ach, niks nieuws onder de zon. Herinner je je deze movement nog, dat was tenminste oprecht:

Maar even terug naar dat kleine dorkje uit het eerste filmpje dat een rap van Lil Bow Wow nadoet. Die stoere bekje en dat kruisgrijpen! Pfff, als dat later geen arrogante date raper wordt....

Kee dan. Wacht nog even met het klikken op die link onderdaan dit stukje. Zorg eerst dat je Shockwave geïnstalleerd hebt. Met dat programma krijg je namelijk toegang tot de absurd abstracte, maar vooral mooie dingen die computernerd/kunstenaar Andreas Gysin heeft gemaakt. Tis allemaal erg trippy. Maar dan zonder de kans op hersenbeschadiging die je normaal loopt bij je jaarlijkse portie LSD. Zo. Nu mag je klikken. Vooral Sky en Another Dragon zijn nice.

Bijna vergeten: Miranda July is vanavond in town. Hotel Arena is de locatie waar deze zwaar getalenteerde mevrouw gaat voordragen uit haar verhalenbundel. Ze regisseerde Me, You And Everyone We Know (en speelde een hoofdrol), performt, eh, performances en schrijft ook hele mooie korte verhalen. Dus dat moet prrrima te doen zijn voor je, gezien de aandachtsspanne die nodig is voor de stukkies op MonoBrow. Maar kom alleen als je van gevoelige vogeltjes houdt. Als crackhoeren meer je ding zijn, blijf dan vooral uit de buurt van Miranda. Dat wordt niks.
Kaarten fix je hopelijk hier. En anders via de organisatie van het event.

Nadat MonoBrow die laatste trailer van Transformers The Movie voor de zesenveertigste keer had bekeken, moest hij opeens aan M.A.S.K. denken. Je weet wel, die cartoon uit de jaren tachtig met bijbehorende merchandise. Oh wacht, het is natuurlijk andersom: Mattel of zo'n andere club bedenkt een nieuwe speelgoedlijn, en laat er dan een tekenfilmserie bij maken in Japan, met veel te weinig beeldjes per seconde. Waardoor het lijkt alsof je naar een getekende soap aan het kijken bent. Zo tèrrring traag!

Vooral Dragonball Z heeft daar last van. Die karakters kijken elkaar soms langer aan dan Arnie en Roosje of hoe heten die gasten uit GTST. En dit alles om wat speelgoedpoppetjes te verkopen.

Ok. Er wordt nu wat afgedwaald. M.A.S.K. dus. Daarin zit een vrachtwagen die ook een beetje kan transformeren. Bijna net zo goed als Optimus Prime. Vandaar de associatie aan het begin van dit stukkie. Behoorlijk lang verhaal om gewoon een dik logo te laten zien. Daar heb jij dan weer gelijk in.

James Ellis Ford en James Anthony Shaw zijn de mannen achter Simian Mobile Disco. SMD maakt die plaatjes voor je naatje. Stevige bangers zijn het. Dat doen ze niet alleen voor zichzelf op het label Kitsuné, ze remixen ook anderen. (Ja ja, kom maar door met die namen: Klaxons, Muse, The GO! Team, blah blah.) En James Ford heeft het tweede album van de Arctic Monkeys geproduceerd. Lekker bezig zogezegd.

MonoBrow sprak meneer Ford voor een MiniMail interview dat je één dezer dagen in je mik krijgt. Vandaag eerst iets over die nieuwe SMD clip bij I Believe. Tsja. Hij ziet er mooi uit. Maar sinds Borat is het alleen wat lastig om dit soort locaties en figuranten te zien zonder dat je als kijker verwacht dat er elk moment een besnorde houthakvrouw in beeld springt, een koe op de achtergrond spontaan begint te schijten en Borat himself de eerste de beste voorbijganger vol op de bek pakt.

Tis tijd voor die vrijbuiters van toen. Je favoriete A-team lid is namelijk weer vollop in beeld. Niet alleen in die Snickers commercial die je natuurlijk al gezien hebt. Maar ook in San Fransico. Daar is nu in de RX Gallery een expo van 175 handgemaakte vintage mr T. poppen te zien. Door lieve omaatjes en moeders in elkaar genaaid. En door ene Greg Rivera netjes verzameld. Hier gluur je nog wat plaatjes.

Gister kreeg MonoBrow een mail van Ben van Miami Horror. Of we als enige niet Engelstalige blog een link wilden voor een nieuwe remix. EXCLUSIEF als die diamanten skull van Damien Schurft of hoe heet die gast.

MH is een dj/producer uit Melbourne. En toevallig vernoemd naar de plaats waar MonoBrow's favoriete tv-serie ever is opgenomen. Miami heeft al wat lekkere dingen geremixed van Soft Tigers en Midnight Juggernauts.

Binnenkort komt dat album Bravado en die samenwerking met Curtis Vodka. Ben je toch weer helemaal op de hoogte. Als je tenminste deze MiniMail met Ben ook nog effe leest. En vergeet niet die remix te pakken, onderaan dit verhaal.

Of all the horrible places you've been to, was Miami really that bad?
'Yes, it was the worst by far. I lost some of my best friends in Miami in the mid '80s, I was only young but the bullets were flying everywhere. 3 of my friends were hit by bullets at school from a shootup 600m down the street. My house was shotup, it was terrible. My family was very rich due to my father being a detective in the police force, he used to hustle so much confiscated coke.'

You're being hyped all over the blogosphere. Feeling famous and arrogant yet?
'I wouldnt really say being hyped on blogs means you have made it anywhere, Im definitely excited and being blogged is a good start to but I think it's more about Myspace, the first day you get 10,000 plays...Thats the winnerr.. hahaha.'

What would you do if it wasn't for Miami Horror?
'I would actually be doing the work I am meant to being doing for uni, which is making films. Although I love making films as well, the process, stress and costs are massive compared to with what I can do by myself at my own house with music. SO in a way I'm quite glad I have an alternative. I'd also be spending more time getting good music to dj which is slowly becoming my full time job.'

At what concert did you actually cry?
'Boys Don't Cry World Tour.'

What city has the best musical climate? Would you move there?
'I love the fact I could make music almost anywhere as long as I have most of my setup with me. Location and surroundings play a part in what I make and the style of music I am currently enjoying, so somewhere summery and upbeat (Miami) would be good. Paris in summer sounds fun. But Melbourne is sooo full of talent. I'm more than happy here surrounded by it sitting in my yellow and purple room.'

Why is it grrrreat being Miami Horror?
'Because I get to meet and/or hang with my idols: Vanshe, Midnight Juggernauts and Cut Copy.'

Could you give MonoBrow readers something new?
'Yes. Here is a remix for

Exiled (We Don't Need No) - Codebreaker.'

Het gebeurt niet zo vaak dat MonoBrow alle shirts uit een nieuwe collectie mooi vindt. Maar in het geval van die nieuwe Us vs Them dingen... Sweet!

Remember this one? Zo maken ze ze niet meer tegenwoordig. Een tv quiz waarin je in een Lazyboy zat en van het podium werd geschoten als je teveel verkeerde antwoorden gaf op bullshitvragen over tv-cultuur. En kijk vooral even goed naar die kandidaten. Scott is God! Trouwens, over een periode gesproken waarin MTV nog wel lekker bezig was: wat is er in godsnaam met Ray Cokes gebeurd?

Ok. Eigenlijk gebruiken Fujiy & Miyagi in hun clip bij Ankle Injury dobbelstenen. Maar een titelreferentie naar Doughboy (Ice Cube) in die classic Boyz N The Hood komt gewoon een stuk harder. Hoe dan ook. Regisseur Wade Shotter van Factory Films heeft een mooi visueel werkje afgeleverd. En Tirk, het label van F&M is ook niet verkeerd. Beter ga je 14 juni naar Barcelona voor die labelparty. Check Myspace. Kom je MonoBrow ook tegen. En in the meantime kijk je die clip gewoon.

Fuyija & Miyagi's Ankle Injury

Minz is die knoppenkoning die dieper gaat dan een reuzenoctopus. Michel maakt dan ook al jaren géén electronische muziek voor gabbers. Wel voor mensen die denken en dansen tegelijk. Ofzo. Nou ja, doe nou niet zo lullig, wat kan MonoBrow er aan doen dat de beats van Minz in de Arcade Cd Bak onder het kopje Intelligent Dance staan? Precies. Dan krijg je dus van die moeilijke grappen. (Alhoewel de term hypnotech tegenwoordig ook toepasbaar schijnt te zijn.) Lees gewoon die MiniMailtje. Kun je daarna mooi un/mute checken, dat is z'n nieuwe ep.

Watsmetjou! Waarom zo lang gewacht met het uitbrengen van je tweede plaat?
'Er moesten eerst wat kronkels uit mijn kop voordat ik begreep dat ik gewoon muziek moet maken. 4 jaar geleden ben ik een opleiding aan het conservatorium gaan doen omdat ik dieper in de muziek wilde duiken. Na bijna te zijn verdronken ben ik vorig jaar weer bezig gegaan met wat ik voor mijn opleiding al deed. En dat voelt heel goed!'

Word je er crazy rijk van?
'Laten we zeggen dat ik nu een uurloon heb dat ongeveer een honderdste is van wat ik met mijn eerste baantje verdiende toen ik 13 was.'

Je muziek valt in de categorie intelligent dance. Ben je een beetje handig met hoofdrekenen?
'Gelukkig niet, anders zou ik na het lezen van mijn antwoord op de vorige vraag gelijk stoppen met muziek maken. Het is wel zo dat ik inderdaad af en toe behoorlijk aan het nerden ben tijdens het muziekmaken. Maar in het resultaat wil ik dat eigenlijk niet terughoren. Ik hou van dingen die heel goed in elkaar zitten en waarvan iedereen denkt: oh, dat kan ik ook.'

Je hebt nogal wat alter ego's (gehad) Noem ze op! En vertel wat er met ze gebeurd is.
'Naast Minz doe ik ook Roy Cordu en Modull. Roy Cordu is luistermuziek met een nog hogere priegelfactor dan Minz. Maar sinds ik ontdekt heb dat het ook heel leuk is om buiten te komen, heb ik dat op een laag pitje gezet. ik heb nog wat tracks op de plank liggen die zeker goed genoeg zijn om uit te brengen, Maar minz is waar ik me nu op richt. En daarnaast doe ik met een vriend van mij ook nog Modull. Dat zit tussen luister- en dansmuziek in en daar treden we ook mee op.'

Vind je ook dat uitgaan in Amsterdam weer leuk is?
'Absoluut! Door de hele dansmuziek waait sinds een jaar of 2-3 een frisse wind. Je merkt het overal: er wordt heel creatief geproduceerd, dj's worden inventiever en de mensen hebben zin om te feesten. Na een tijdje nauwelijks meer uit te zijn gegaan, raak ik nu ook af en toe weer de dansvloer en ben ik zelfs weer aan het draaien. Voor wie dat wil meemaken: 2 juni draai ik bij Versch in de Sugarfactory.'

Van welke collega zou je z'n platenhoezen willen schoonlikken?
'Binnen mijn genre zou ik dat eigelijk alleen willen doen met de plaat Achso van Ricardo Villalobos. Omdat de hoes er heel smaakvol uitziet en omdat ik iedere keer na het luisteren niet meer weet waar ik het moet zoeken.'

Waar kunnen mensen je plaat kopen?
'Als mp3 via Beatport en wie ouderwets vinyl wil, zal naar platenzaken moeten die gespecialiseerd zijn in dansmuziek.'

Haha. Check die rail op de cover van Dirt Ollies. A Skateboard Trip To Mongolia. Het is het verslag van een paar gasten die in 2004 naar Mongolië gingen om te skaten. Dankzij die stinkcommunisten vind je daar van die lekkere gare nieuwbouw. Waar de betonrot je tegemoet brokkelt. Niet echt ideaal om te rollen. Hoewel het daar met skaten juist om gaat: je creativiteit en doorzettingsvermogen gebruiken om van de meest crappy spot iets skatebaars te maken. Maar dat hoeft MonoBrow je natuurlijk niet te vertellen.

Carhartt zag wel wat in dit avontuur en maakte er een boek en docu van. Een soort van trailer staat op Youtube. Het boekwerk inclusief d to the v to the d bestel je hierrrr.

Ja sorry hoor. Maar of je nu een gast of meisje bent: deze billen wil je toch altijd in de buurt hebben? Dus eh, als MonoBrow je dag niet gemaakt heeft kun je net zo goed gelijk je mand weer induiken. Dan wordt het namelijk helemaal niks met joe vandaag.

En dat broekie is nu te koop bij American Apparel.

De Helvetica bestaat 50 jaar. Daarom vroeg Slate een aantal stinky ass goeie schrijvers wat hun favoriete lettertype is. Jonathan Lethem, die gast van Motherless Brooklyn (een soort Sopranos in boekvorm) doet het bijvoorbeeld het liefst met de Courier.

En over die boroughs gesproken, als je binnenkort in New York zit moet je zeker effe naar het MOMA gaan. Daar is nu een expo over de Helvetica. Tenminste, als je een letternerd bent natuurlijk. Anders moet je gewoon van die shops met toffe shirtjes opzoeken. Of hangen op plekken waar ze nog toffere muziek draaien. Tof hoor.

(Nieuwtje via de Papieren Man.)

'88 was het jaar van de volgende classics:

EPMD - Strictly Business

Teenage Mutant Ninja Turtles - Donatello

Nike - Air Jordan III

Bruce Willis - Die Hard

H-Street - Shackle Me Not

Jack van Gelder - Tobbedansen

Plastic zakjes met snoep, stinkende bananenschillen, kauwgom in die klemmende asbakken en 'n chagrijnige chauf: busreisjes zijn beter. Helemaal als je tussen dat vrolijke Penis In Vagina-volk zit. Deze vrijdag dus.

Dan wordt er een feest in Arnhem gegeven. Iets met mode ofzo. Het gerucht gaat dat Galliano, Viktor & Rolf en Miss Cassete Playa ook hun gestylede koppen laten zien.

Hoe de PIV crew het voor elkaar krijgt is MonoBrow een raadsel. Maar ook voor vrijdag krijg je weer zwaar bang voor je buck met acts als die XX Teens en Sportsday Megaphone. Even snel naar de Zipper in de Huidenstraat dus. En vergeet je reispil niet.

Tsja. Als het nou Air Jordans waren. Maar goed. Toch nieuwsgierig? Hier vind je meer over die 1 gb usb stick in de vorm van een lelijke Nike gymp.

Begrijp jij het nog? MonoBrow lukt het gewoon elke keer om die talentvolle gasten voor MiniMails te strikken terwijl ze deze blog helemaal niet kennen. Maar als ze 'm checken, dan krijgen ze spontaan zin om dat stukje haar tussen de wenkbrauwen te laten groeien.

Net als jij natuurlijk. Want anders las je dit niet. En daarom houden we ook zo van je. Ho ho ho. Iets minder met dat bier. Back on track: Datarock komt uit Bergen, Noorwegen. Dat is een suffe stad. Maar er zit een hoop talent. Datarock ken je van het redelijk geniale Fa-Fa-Fa. Whatever. Lees gewoon wat Fredrik te zeggen heeft.

Is it hard to crossover from internet celebs to real world musicians and be taken seriously?
'We've already done more than 300 shows in 17 countries including Europe, Asia, Oceania and North America, so there's no real transition happening to be honest. Our shows have always been well received so the only thing new is the frequency of gigs and the crowds we play for.'

What is it with Bergen that it spawns this much musical talent?
'Too much time, too much cash, too much rain, too much indoor activity.'

Who's your favourite Transformer?
'Optimus Prime, cause he such a nice, manly guy.'

Do you think robots will rule the world one day?
'Yes. But it'll only be make believe. The ones who rule the world now always did and always will.'

Do you always perform in those tracksuits? Don't they smell really bad?
'We do, but robots known as washing machines make sure they always smell like Alabama in spring. We additionally spray them with a combination of testosterone and estrogen to make sure the boys and girls are happy. No negative reactions so far.'

What do you like about electronic music that you miss in regular analogue rock?
'The presence of robots. However, as digital processing seams more present in "analogue" rock than any electronic genre, I suppose mainstream pop rock could in fact just as well be played by robots. In other words, I miss the human presence of electronic music in analogue rock.'

What do you guys do when you're not Datarocking or running a recordlabel?
'We build robots and enter them into fun loving competitions. We recenly won a contest with our new robot, WOPR. Inspired by the movie WarGames it has the following features: Is not 'natural' / has been artificially created, Can sense its environment, Can manipulate things in its environment, Has some degree of intelligence, or ability to make choices based on the environment, or automatic control / preprogrammed sequence, Is programmable, Can move with one or more axes of rotation or translation, can make dexterous coordinated movements, Appears to have intent or agency (reification, anthropomorphisation or Pathetic fallacy).'

Ehrm, right. Cheers. Dit is een clippie van die mannen.

Er zijn maar weinig badasses die nog steeds geloofwaardig zijn als ze een ademhalingsprobleem hebben. En de evil overlords (effe scrollen) die stoer zijn terwijl ze rondlopen in een pak dat is geïnspireerd op Duitse Harley-rijders en leerdominatrixen, die kun je helemaal op de vingers van één hand tellen. Darth Vader is dan ook dé man.

Om te vieren dat deze slechterik en het Star Wars universum dat hij wilde rulen, in 2007 dertig jaar geleden op de mensheid werd losgelaten, is er een gruwelijke expo opgezet. The Vader Project. Een hele sloot kunstenaars kreeg een Darth Vader helm met de post thuisgestuurd en de opdracht 'm te bewerken. Het maakte niet uit met wat of waarom.

En boy wat gingen sommige gasten hard. Dit is de lijst met helmbewerkers. En op die Myspaceje heb je alvast wat voorbeelden. Net als op deze pagina. Voel je de Force nu wel erg hard door je lijf pompen? Op de site van Wired pak je nog meer interessante Star Wars artikelen.