Wiegertje zit in New York. Terecht. Want New York is als je moeder die je vraagt gehaktballen te maken wanneer je op vrijdagmiddag dronken thuiskomt. Meedogenlozer worden steden niet gemaakt.

Effe die update:

Hoe hard is New York?
'New York is knetterhard. Ik heb nog nooit iets harders meegemaakt. (En ja, dat zei je moeder ook vannacht etc.)'

Wat doe je daar eigenlijk?
'Voornamelijk uit het raam turen, en zien dat het goed is. Maar ik schrijf ook veel dingen, ik lees, ik schuim de nachtelijke straten af, winkel en kijk Keeping up with the Kardashians-marathons.'

Hoe hard lachen de mensen om je accent?
'Niet superhard! Iedereen hier is nog in de veronderstelling dat Nederlanders acht verschillende talen spreken. Ik laat er lekker een ongegeneerd Amerikaans accent uitrollen, maar ben eigenlijk geschoold met een Britse tongval en dat is ook wel een groot succes. Aan mijn Queens-accent werk ik nog. Het is een proces.'

Hehe
'Mijn naam krijgt hier trouwens een minder daverend applaus. Vrijwel niemand kan er iets mee, en 'Wiegertje' wordt voor het gemak maar afgekort tot V (spreek uit: vie). Dat is wel wennen, met een naam van drie lettergrepen waar geen 'v' in zit. Eén nieuwe beste vriendin kan het wel vlekkeloos uitspreken, en wordt daar dan ook alom om geroemd. Overigens stelde ze me toen ze een keer dronken was per ongeluk aan haar vrienden voor als This is Wiegertje. She doesn't speak any English. Ik hou van haar.'


Vertel: waar gaat je toekomstige roman over die zich in NYC afspeelt?
'Nee! Want ik denk niet dat een toekomstige roman zich in NYC gaat afspelen. Ik geloof niet dat een verhaal er relevanter van wordt als het zich hier afspeelt. (Zie: Giphart, Ronald. Phileine Zegt Sorry. Amsterdam: Balans, 1996.)'

Hoe lopen al die hipsters erbij?
'New Yorkse Hipsters zijn uiterst gestudeerd nonchalant. Ik ben nog niet richting Williamsburg gegaan, maar in de Village is het skinnyjeans, morsig effen shirtje en opa's zondagse schoenen wat de klok slaat. Ik hoopte op wat meer circus, maar isschien moet ik daarvoor dus naar Brooklyn.'

Wat is je meest classic New York foto?
Nog een bandje gezien dat wij pas over een half jaar snappen?
'Nog niet. Ik ben wel naar de Teenagers geweest, iets wat we in Nederland al enige tijd doorhebben, en dat begon bij het publiek in de Bowery Ballroom pas net te dagen, voor zover ik kon zien.'

Die gasten zijn live behoorlijk ruk heb ik gehoord.
'Verder heb ik tot dusver teveel mannen met gitaren en hartezeer meegemaakt. Mannen met hartezeer moeten uit de buurt van gitaren gehouden worden. Maar voor echte experimentele meuk moet je waarschijnlijk ook naar Brooklyn. Manhattan is te duur voor dat soort langharige onzin.'

Hoe zeg je in het New Yorks Dit was het weer. Tot de volgende keer?
'Get out of my way, bitch! Oh, cute shoes!'

Librarything is gewoon Last.fm. Maar dan voor boeken. En voorlopig alleen voor Engelstalig werk. Maar ja, alsof er behalve dit en dit soort uitzonderingen ooit nog iets geniaals in het Nederlands geschreven wordt. Ha! Dus hoppa, meld je aan bij dat ding en lees je gek.

MonoBrow is gek op Spunk. Wat een talent daaro. Neem Wiegertje Postma. Je kan geen slecht tijdschrift openslaan of goed radioprogramma aanzetten of je ziet en hoort Wiegertje. En terecht. Ze heeft die schrijfskills en ze is fucking aardig. Daar kunnen sommige types nog wat van leren. Hoor ik daar iemand MiniMail interview gillen?

Jij bent natuurlijk een stuk gevatter en slimmer dan je vriendjes. Worden ze daar crazy van?
'Klopt, klopt. Je kunt er lang of kort over wezen, maar een gevatte aard als de mijne schrikt nou eenmaal af. Ik beschik echter ook nog over een rijk palet aan kwaliteiten die wél in mijn voordeel werken. Zo let ik bijvoorbeeld nooit op de rommel, praat ik zelden teveel, ben ik een Zwarte Weduwe tussen de lakens, koop ik wel eens Fruit2Day voor de Missus etc. Dat scheelt meestal allemaal wel.'

Wanneer kunnen we de Great Dutch Novel van je verwachten?
'Enige tijd ná de Otterinvasie van medio maart '12.'

En waar gaat 'ie dan over?
'Weet ik nog niet helemaal zeker maar ik denk iets met otters.'

Waarom stoppen mensen jou in het veel te krappe en ordinaire hokje 'chick lit'?
'Ik vermoed dat dat aan mijn tieten ligt. Ik heb tieten, best goede nog, en ik heb een boek geschreven. Dan heb je dat wel eens. Maar! Dat was voor zover ik weet alleen in het NRC, in een bespreking van vier vermeende Chick Lit's/Chick Litten (samen met Sophie van der Stap, Merel Roze en Aaf Brandt Corstius ) en Aaf, ik en onze respectievelijke tieten kwamen er goed vanaf. Dus ach.'

Wat zou je nooit in een roman over jezelf schrijven?
'Nee, ho. Ik zou nooit een roman over mezelf schrijven omdat ik mezelf ken, en hallo. Dat gaat dus nergens over.'