MonoBrow werd getipt door Karen. Ene Anthony Franklin (grafisch ontwerper uit Zwitserland die nu lekker bezig is in Brussel) had iets tofs gedaan met winkelwagentjes. Op zich verygoodnice. Maar klik even door. Dan kom je hier. En dan valt je mondje open. Tis werk van een andere Zwitser: fotograaf Olivier Pasqual. Terrring. Nice!

De zomer moet hier nog beginnen. Maar de gympen geniuses van Nike weten al wat we dit najaar willen. Check de 411 van de nieuwe collectie op deze plek. Enne, shit wordt alleen geleverd aan kleine shops. Fuck Footlocker dus.

Dit wordt het nieuwe horloge van MonoBrow. Die huidige pocketcalculator die hij nu draagt is natuurlijk niet verkeerd. Maar al die mensen die denken dat het ironisch is om zo'n ding te sporten, dat wel. Beter, tijd voor zwaar geschut. Maak kennis met de G-Shock T.D.P. (Tokyo Design Project) #4. Dit ding is een ode aan dit model. Maar dan een stuk groter, een kilo zwaarder en nog veel mooier. Hoe je die brick om je pols pompt? Gewoon zo, of zo. Maar dan moet je wel even die gebruiningscrèmede pols wegdenken. Smerig man.

Superhelden met 'n cape zijn sukkels. Batman, Superman, Spawn: hoe kunnen die gasten nou heldhaftig zijn met zo'n stuk textiel dat tegen je assje klappert, als je met 200 kilometer per uur door de lucht vliegt. Eh, nu kletst MonoBrow zichzelf klem. Want die crew uit Battle Of The Planets lukt het wel.

Ze zien eruit als Pino aan de crack, met die snavelhelm en outfits waar je tijdens het Brabantse carnaval in Oeteldonk voor op de brandstapel gegooid wordt. Met cape dus. Check die action poppetjes die MonoBrow heeft. Deze tekenfilm was eind jaren zeventig, begin tachtig heet in het Westen. Raar, aangezien het origineel uit Japan onwijs gewelddadig was. De Noord-Amerikaanse versie is dan ook behoorlijk aangepast voordat het geschikt werd geacht voor die vette Happy Mealers. Zelf zien? Check. Luisteren? Kan ook.

Foto's maken op een hete clubavond met vodka in je klauwen is a) ideaal tegen trillende handen, b) vragen om moeilijkheden of c) kunst waar je goedemiddag, heeft u misschien een vuurtje voor me? tegen zegt. Oordeel zelf en check hier.

Gewoon kenkergeil.

MonoBrow is even murwgebeukt door al dat electrogeweld. Tijd voor meisjesmuziek. Hey, moet je ons niet lullig aankijken. Zo omschrijft Rick, de leadzanger van Ponoka z'n eigen ding. Bovendien: lieve meisjes ftw.

Wat de hel betekent die naam?
'Als ik het goed heb eland in het Blackfoot-Indiaans. Maar het is ook de naam van het Canadese plaatsje waar ik ben opgegroeid. En een bandnaam waar in ieder geval niemand anders op komt.'

Waar moeten we jullie van kennen?
'Misschien van onze single September die de laatste tijd 's avonds wel eens op 3FM wordt gedraaid. Verder hebben we dus net een plaat uit: Hindsight. Op onze site kun je wat dingen downloaden.'

Wat is de hardste cd in je collectie?
'Dat moet het liedje Tales Of A Scorched Earth van de Smashing Pumpkins zijn. Of misschien zo'n gilnummer van de Pixies. Ik ben niet zo van de harde muziek eigenlijk. Zeker geen metal. Heb ook nooit een Metallica-periode gehad of zo. De Pumpkins zijn altijd het hardste geweest wat ik heb geluisterd. Mijn eigen liedjes zijn dan ook waarschijnlijk te categoriseren als meisjesmuziek.'

Wat moeten bezoekers die voor het podium gaan staan meenemen naar jullie concert?
'Vijftien euro om na afloop een cd'tje te kopen.'

Maak de volgende zin af:
Ik luister altijd naar Sieb van de Kast als ik... 'niet snel genoeg bij de radio ben om 'm uit te draaien.'

Rennen! Tis de vallende ziekte! En een mooie serie foto's van ene Dennis Darzacq. We missen alleen die skateboards die uit beeld vliegen.

Dit is een stukkie hype voor alle meisjes die gek zijn op goud, robots en sleutelhangers. Deze versie van Gundam MOET JE HEBBEN. Hou je niet van goud of van robots? Maar bevinden sleutelhangers zich bij jou zwaar in die ok-sfeer? Check dan deze variant. Dat is Mei, een karakter uit My Neighbour Totoro, van die tekenfilm-masters van Ghibli. Een lievelings van MonoBrow. Of, zoals Slim Thug het de vorige zomer al zei: Like the chief of the police I got the keys to the streets. Nu nog die sleutelhanger.

Penis in Vagina. Dat zouden we allemaal wel willen. Toch kan het maar een paar keer per jaar. Morgen! In Club 8! Deze keer live 64 revolt. Vergeet alleen die quasi-intellectuele Sartre-look. It's all about pijn aan je ogen. Ondertussen maakt MonoBrow je alvast warm met Fredje, organisator van die gekkigheid.

Vind je het niet jammer dat je ouders alle contact met je verbroken hebben toen je ze vertelde over Penis In Vagina?
'Zolang ik het heb over ‘dat feestje dat ik organiseer in Mokum’, in plaats van het P en V-woord uit te spreken, vinden ze alles prima hoor. Mijn zus is zelfs heel enthousiast begonnen aan een plakboek voor PiV.'

Wat is de meest geziene dansmove tijdens PIV?
'Dansmove… Is ongegeneerd zoenen en met je voeten een poging doen tot het op en neer hupsen van je onderlichaam een dansmove? Zoja, dan is dat ‘m.'

Het schijnt dat Tiësto fan is maar niet van zijn vriendin mag langskomen. Wat zou je tegen haar willen zeggen?
'Alaaf, blijf maar lekker met zijn tweetjes thuis voor de buis naar Stars On Ice kijken.'

Wat is dé track van PIV?
'In den beginne was dat Klaxons’ Atlantis To Interzone, vorige PiV was het zeker een Slayer-track die keihard insloeg. Maar eigenlijk is alles van de Ed Banger stal, The Teenagers, en alles van Modular helemaal PiV. En natuurlijk alle nummers van 2unlimited. En altern8. En Justin. Voldoet dat?'

Wat moeten de mensen meenemen?
'Zo weinig mogelijk, want je raakt toch alles kwijt in alle hysterie. Ikzelf draag daarom nu altijd een fannypack, een heuptasje dus.'

Word. Fuck die stiften en spuitbussen. Live met een laserpen taggen. Dat is waar het gebeurt. Door die gasten van Graffiti Research Lab. Ze hebben een projector getuned en een 60 mw groene laser gebruikt (die onwijs illegaal en link schijnt te zijn.). Op een gebouw in Rotterdam. Bique! Zegt MonoBrow. GRL is sowieso echt heel lekker bezig....

Holy crap! Dus dit zijn de muzen van Parra.

Sjaak Hullekes en Sebastiaan Kramer. Twee namen die je als goedgeklede man moet onthouden. Klik dan op de kleren van die modetalenten. En lees gelijk het MiniMail interview met Sebastiaan. Want dat doet MonoBrow allemaal voor jou.

Waarom zijn jullie samen zo goed met die fashion?
'Wij hebben beide dezelfde manier van werken: we beginnen met een persoon die we zelf vormgeven, van z'n leefomgeving tot vrienden. Daar vanuit gaan we ontwerpen. Sjaak Hullekes is een label dat zich altijd bezighoudt met de in zichzelf gekeerde man terwijl de jongen van Sebastic zich graag in de grote steden begeeft, en een sociaal maar toch onafhankelijk karakter heeft.'

Met wat voor dingen zijn jullie nu bezig?
'Druk met de voorbereidingen voor de expositie in galerie Emmy Miltenburg, in Schiedam. Tijdens deze expositie (25 maart t/m 21 april) laten wij onze labels samen zien, en kun je kleding kopen. We zijn ook druk bezig met de nieuwe collecties en op zoek naar sponsors, investeerders en producenten.'

Naaien jullie ook je eigen knopen aan broeken en jassen?
'We moeten al meer dan genoeg naaien en knopen aanzetten voor
onze labels. In onze vrije tijd, niet dat we die echt hebben, liever niet, haha.'

Stel, je wint de Robijn Fashion Awards, zou je je kleren dan ook met die rommel wassen?
'Het is dat wij al Robijn gebruiken voor onze was, feit is alleen dat de Robijn Fashion Awards niet meer bestaan....'

Juist. Wanneer kunnen we jullie dragen?
'Nu! De collectie van Sjaak Hullekes is te koop bij Jones clothing in Arnhem. Sebastic wordt beschikbaar via de Blend Store.'

En jij dacht dat je met je vers gedownloade Myths Of The Near Future van de Klaxons weer helemaal bij was? Maak kennis met Hadouken! die raven, raggen en beuken alsof er de volgende dag geen kater komt. Nice. Hadoken!

Just a sale! Neem je spaarvarken mee. Beter laat je schatje thuis.
Check flyer.

Iedereen en z'n grootje zit tegenwoordig onder de lelijke tattoos. MonoBrow lust er zelf ook wel pap van. Gelukkig zijn er nog mensen als Paul Wasabi. Die man kun je wel met een naald en wat inkt op pad sturen. Hij heeft talent en werkt keihard. En had dan ook helemaal geen tijd voor een legendarisch MiniMail interview. Maar net voordat hij een plaatje van Popeye boven de pielemans van MonoBrow wilde zetten omdat hij gek werd van het gezeur voor dat interview, ging hij overstag. Oh ja, Paul is een man van weinig woorden.

Op welk lijf heb je het langst gewerkt? Wat was het?
'Een been van een grote Katwijker.'

Is het leuk om met een kater te tatoeëren?
'Nee.'

Waarom ben je goed in wat je doet?
'Omdat ik mijn hart en ziel er meestal in leg.'

Wat zeg je tegen meisjes die een aarsgewei willen?
'500 euro.'

Wanneer ga je weer werk exposeren?
'Als ik weer eens iets gemaakt hep.'

HAHAHAHAHA: Zandbakpaardenraces ftw!

Cowabunga! Het is tijd voor die maandagmorgenmeeting. Deze keer met Rutger Vos. Een grafisch ontwerper met die warme hartje voor typografie. Hij is ook warm voor Amsterdam. Zo erg dat hij kapte met 'n succesvolle studio in Arnhem en hier naar toe kwam. Nu doet hij toffe dingen voor 'n crazy duur kinderkledingmerk en werkt hij veel samen met Erik Wong. MiniMail interview? You know the drill.

Hoe snel werk je?
'Snel. Ik hou erg van tempo maken. Dingen uitproberen. Printje maken, kijken hoe het uitpakt: niet te lang ouwehoeren. Toch ben ik wel erg kritisch. Alleen is doortheoretiseren niks voor mij.'

Gast, je rolt in zo'n ouwe BMW waar de ex van MonoBrow ook in rijdt. Gwhy?
'Iets wat oud is vind ik vaak interessanter. Het is gewoon mooier wanneer iets een geschiedenis heeft.'

Is de grafisch ontwerp scene niet erg oppervlakkig?
'Dat ligt eraan. Er zijn ontwerpers die zich alleen als vormgevers profileren en alleen maar schuiven met typografie. Maar er zijn er ook die meer conceptmatig en redactioneel bezig zijn. Het is een breed vakgebied.'

Ok, die saaie vraag kost MonoBrow lezers. Dit dan: waarom rockt Amsterdam voor jou als grafische gozer?
'Hier gebeurt gewoon veel meer. Daarbij had ik niks met Arnhem. Ik wilde altijd al naar Amsterdam. Ben blij dat ik die stap genomen heb. Je hoeft niet elke avond naar een opening ofzo, maar het feit dat er wel altijd iets te doen is voelt gewoon goed. Ik zit nu op een studio op de Singel, dat is echt geweldig. Daar kan ik doen wat ik wil, alleen, of samen met de andere ontwerpers.'

Ok. Twee dingen. Ja, die Def Jam knokspellen zijn als oppervlakkig tijdverdrijf prima te doen. Lekker die rappers tegen elkaar laten beuken. Het voelt als een soort genoegdoening om met een echte master als Slick Rick tegen zo'n neppe bling boy als Warren G te matten. Diepgang heeft 't alleen niet. En het riekt wel heel erg naar blaxploitation. Maar nog stommer belooft dit laatste deel te worden. Je kunt namelijk op het ritme van de muziek je tegenstander meerpuilen. Check. Hoe vergezocht wil je het hebben?

Everything Bad Is Good For You is een tof boek van Steven Johnson waarin hij beweert dat het kijken naar soaps, gamen en andere manieren van populaire cultuur tot je nemen helemaal niet dommer maakt. Check de review. Eh, maar goed. Drugs zijn dus wél slecht. Mmmkay? Wat een bullshit intro. Klik gewoon voor die toffe Top Tien drugsdealers in films.