Sesamstraat brengt mooi dingen voor de (kleine) mensen en ah fuck it IK WIL HET GEWOON OVER MONSTERS HEBBEN.

RealxHead maakt poppetjes aka vinyl toys in kleine oplages. Ze zitten in dezelfde scene als Gargamel en Secret Base. Wat ze vaak doen is dezelfde karakters in verschillende handgeverfde versies uitbrengen.

En aangezien Japanse popcultuur het liefst elk weekend met Amerikaanse popcultuur in bed springt voor die nasty dingen krijg je dit:



Bestaande Kaiju poppetjes die de Jim Henson doen en als Sesamstraatfiguren figureren. I is like, cool!

Vooral Koekiemonster is gers. Die ziet eruit alsof hij iets teveel kunstmatige kleurstoffen naar binnen gehapt heeft.

Beetje jammer dat het een exclusieve uitgave is. Maar daar moet ik dan op het forum van Kidrobot maar over door bitchen.

Soms ben ik zo NIET on point dat het pijnlijk wordt. Een paar dagen geleden was ik bij Concrete en kocht ik deze twee issues van Super 7, het Japanse Toy Collector Lifestyle Mag & Shop gebeuren.

Ik ging specifiek voor deze twee jongens omdat ze op een andere manier gedrukt waren dan de rest van de issues. En ik er daarom vanuit ging dat het om de nieuwste exemplaren ging. Eenmaal thuis kom ik erachter dat het om onwijs oude nummers gaat.

/Doet Homer Simpson



Oh, mocht je dit kicken vinden, bij The American Book Center hebben ze een Super 7 boek met heel veel sexy poppetjes erin.

Misschien kwam het door deze geniale post. Gister moest ik in ieder geval opeens erg nodig naar Henk op de Zeedijk.

Daar hadden ze namelijk Yoshi en dat vliegende kogeltje:

Mmm. Misschien toch maar een keer die remake van Yoshi's Island voor m'n Nintendo DS scoren.


Then again, ik zit nog steeds vast in een level van de GBA-versie.

Mensen met smaak gaan elke maand naar de IJ-Hallen in Noord. Daar scoor je namelijk 2e hands kleren en andere mooie crap zonder de prijs te betalen die je er binnen de ring kwijt voor zou zijn geweest.

Ik was er een tijdje terug en liep daar rechtstreeks naar een kraampie met speelgoed. Echt bergen van dat spul. Hoogtepunt was een A-team poppetje van B.A. Baracus, maar de vorige eigenaar had het hoofd van Murdock erop geschroefd. Gaaf man.

Toch kocht ik wat anders: een Power Ranger baas!

En eenmaal thuis werd ik nog vrolijker, want er bleek een geheim laadje in te zitten met nog wat extra action figures:

Jaja mensen, wat een plezier voor drie euro.

Fotoboeken. Gotta love 'em, ook al kijk je er maar één keer in en grijp je er daarna alleen naar wanneer je indruk wilt maken op die betweterige neef van je.

Geheid dat hij een keer niet die casual gebrachte feiten laat vallen tijdens het bladeren door Super #1 Robot.

Dat is namelijk een fraai werkje met info en foto's (d'oh!) over Japans robotspeelgoed tussen '72-'82. Lekker obscuur dus, maar dik in die ok-sfeer.

Oh en nu we toch bezig zijn, er is ook een netjes plaatjesboek uit met het artwork van studio Udon voor gamesontwikkelaar Capcom. Allemaal van die stoere poppetjes in wapperende Hans Klok-poses.

Kweenie wat het is. Maar slijmerige, veel te lelijke monsters, in kleuren waar zelfs een ervaren American Apparel winkelbediende van zou schrikken, dat is het gewoon helemaal. De poppetjesmakers van Gargamel begrijpen dat. En nu hebben ze een samenwerking met Circus Punks. Die laten deze poppen bedrukken met prints van verschillende designers. Beter! Koop je zo'n mean actie figuurtje voor jezelf en dat zachte schattige beest voor je schatje. Stopt ze gelijk met zeuren dat je je geld aan die onzin uitgeeft. Link via Toybot studios

Nederland kent een hoop goeie documentairemakers. Maar de kans dat een gast als Michiel van Erp iets moois vastlegt over action figures en designer toys, is kleiner dan bepaalde lichaamsdelen uit de oudheid. Dank je grootje dank ook voor Toypunks. Deze gasten zijn druk in de weer met het afronden van een docu over eh, die coole poppetjes en de mensen die ze maken en kopen. Het gaat vooral over Japan, maar ook Amerika komt aan bod. Op deze blog zie je waar ze op dit moment mee bezig zijn. Die film check je eind dit jaar. Sweet!

MonoBrow is niet de enige die het soms een beetje warm krijgt van gympies, Chewbacca, en zieke shirts. RTHQ is die man die d'r al jaren bovenop zit. De laatste tijd was het alleen wat stil. Tijd voor een MiniMail interview!

You're an authority on toys and sneakers. How come you aren't as active anymore writing and reporting about it?
'I simply no longer have the time. The combination of work, family and study no longer make it feasable. Having said that I still contribute to Sneaker Freaker magazine and maintain the links and shop guides.'

What things are you most proud of?
'I would like to think that the site introduced and interested people in new things, and brought people with shared interests together. What has pleased me the most about the site is that it has allowed me to meet and make friends with some great people who I would never have met otherwise.'

what keeps you busy these days
'Work, my children and postgraduate study!'

Have you sold valuable items of your collection?
'Err, I don't buy collectables to speculate on their value increasing. I buy them because I collect them! Like many, I have been a keen eBayer for some seven years, but when it comes to selling it is more down to lack of space than a desire to cash in!'

What's messed up about the current state of designer toys and streetwear culture?
'On the whole I don't feel a great connection with the products that are currently being released under these banners. This may be more a reflection of me, getting older, tastes and interests changing, than any change or decline in toys or streetwear. I still remain committed to the output of those that have always innovated and have a heritage behind them; principally Supreme, Bounty Hunter and James Jarvis.'

What is your ultimate toy and sneaker?
'Toy: a tie between the Star Wars AT-AT and James Jarvis's Martin. Sneaker: the New Balance 576 and 860.'

Can you quote from an anime or crappy sf movie?
'I'm a nerd; what do you think?!'

Why are Jordan III's and V's the ultimate sneakers?
'Are they? They are certainly classics of sneaker design; as are many other models. I think people's connection to these shoes will vary with the culture they grew up in or connect to. I'm not from a basketball culture and apart from the aesthetics of these shoes, they have little resonance with me beyond an appreciation of their form and colourways. Having said that, I have both shoes in various colourways!'

MonoBrow heeft het al eerder gezegd en gilt het gewoon nog een keer: fuck die designer toys. Van die dork ass poppetjes die allemaal op Nijntje lijken. Maar dan bedrukt met een saaie graffiti of cute print. Nee, dan de ziekigheid van de foto hierboven. Ok, technisch gesproken zijn deze Burgerbuns designer toys. Want het is niet gebaseerd op een cartoon of comic. En geen speelgoed. Maar het is wel gewoon crazy goed. Gemaakt door Le Merde. En het valt in een categorie toys die MonoBrow dik in die ok-sfeer vindt zitten. De Japaners van Gargamel maken ook alleen maar van dat spul. Burgerbuns koop je hiero. En dit is de fotograaf van Burgerbun.

Even opletten nu: Peter Parker is een aardige vent die gaat voor z'n werk, lief probeert te zijn voor z'n schatje en ondertussen z'n spieren harder flext dan Hulk Hogan die een hap pasta neemt. En dat is geen projectie van MonoBrow. Dit wel. Not! Maar serieus. Spidey is gewoon de beste. Ook tijdens z'n slechtzittende pakken-periode, zo rond 1978. Uit die tijd stamt ook dit kolerekoele setje: een robot, Spidermobiel en Spiderman himself. Dus. Bedank ons later maar.

Dit is een stukkie hype voor alle meisjes die gek zijn op goud, robots en sleutelhangers. Deze versie van Gundam MOET JE HEBBEN. Hou je niet van goud of van robots? Maar bevinden sleutelhangers zich bij jou zwaar in die ok-sfeer? Check dan deze variant. Dat is Mei, een karakter uit My Neighbour Totoro, van die tekenfilm-masters van Ghibli. Een lievelings van MonoBrow. Of, zoals Slim Thug het de vorige zomer al zei: Like the chief of the police I got the keys to the streets. Nu nog die sleutelhanger.