Zike! MonoBrow is verhuisd.

Je wordt nu doorgezapt naar mijn nieuwe site. Zo niet, check
www.mymonobrow.nl
en update je bookmarks.

28 December, 2007

Lekker inflitsen met Isabella part II

Deeltje twee van de MiniMail met Isabella Rozendaal. Hier de eerste posting.

Heb je ooit foto's van mensen niet gebruikt om ze tegen zichzelf in bescherming te nemen?
'Jawel. Maar dat was dan ofwel omdat het iemand was die ik kende, of omdat het gewoon te plat was. Een foto van een kwijlende gehandicapte is voor mij bijvoorbeeld niet zo interessant. Ik schep er veel meer genoegen in te laten zie hoe mensen ervoor kiezen zich te presenteren.'

Van welke onderwerpen krijg jij rode koontjes tijdens het fotograferen?
'Dieren! En jagers, op dit moment. Ook oude vrouwen die er nog heel goed uitzien. Of daar in ieder geval heel erg hun best voor doen.'

Wat is het mooist om vast te leggen?
'Een foto is voor mij geslaagd als hij gemengde gevoelens oproept. Lelijk maar toch mooi, belachelijk maar toch vertederend, gruwelijk maar toch lief, zoiets.'

Lees je wel eens een roman? Nog een tip?
'Bij vlagen, als ik tijd heb. Ik vond de boeken van Houellebecq heel goed.'

Vind jij World Press Photo ook zo stom? Met die voorspelbare foto's van rampen en oorlogssituaties?
'Ik vind de World Press Photo ontzettend stom. Maar dat is misschien wel omdat ik schandalig weinig interesse in politiek heb. Ik begrijp dat nieuwsfotografie belangrijk is, en er zijn persfotografen die echt hun vak verstaan. Maar toch denk ik dat mensen inmiddels teveel oorlogsfotografie hebben gezien om er nog echt van onder de indruk te zijn.'

Ja
'Beelden van jongens met geweren en sjaals om hun hoofd, die achter een tank aanlopen in een stofwolk, of een huilende moeder met een bloedend kind in haar armen, daar lig ik niet wakker van. Ik ben een paar keer op de World Press exposities geweest en ik vond er weinig aan. Ik was wel onder de indruk van het boek van Geert van Kesteren, Why Mister Why. Daarin wordt, ook omdat het zoveel foto's zijn, meer een verhaal vertelt waarin je je kunt laten meeslepen.´

Wat doe je de komende tijd?
´Mijn boek On Loving Animals wordt net uitgegeven, dus dat gaan we vieren! Ik hoop dat veel mensen het leuk vinden en kopen.´

Haha
´We moeten nog een releasefeestje organiseren (ergens in januari). Verder wil ik nou ook wel heel graag nieuwe dingen fotograferen. Ik ben net begonnen met een serie over jagers (zie mijn site), die wordt heel hard.´

Met je bek vol konten staan


Bottom Biting Bug is een behoorlijke hit in Japan. Niet verwonderlijk. Want waar anders slaat een tekenfilm over een insect dat in billen bijt aan? Precies.

Idee erachter is dat mensen te individualistisch zijn en zich totaal niet meer interesseren in anderen. Dat doet de Bottom Biting Bug wel. Hij stimuleert kinderen om socialer te worden.

Ik vraag me alleen af of je tanden in de billen van een vreemde zetten de manier is om dit te bereiken.

Hoe dan ook: de game voor je Nintendo DS komt volgend jaar uit. Dus voorlopig nog even op een stokje bijten.

27 December, 2007

Lekker inflitsen met Isabella


Isabella rekt het begrip MiniMail tot absurrrrde lengtes. Maar vooruit, als je wat te vertellen hebt, dan heb je wat te vertellen.

Mensen worden steeds mediabewuster. Willen ze nog wel zomaar door jou op de foto gezet worden? Gaan ze niet zeuren over geld of privacy?
'Dat wisselt heel erg. Zo heb ik laatst door heel Nederland dierenartsen opgebeld voor patiënten met extreem overgewicht en de reacties wisselden sterk per regio.'

Hoe dan?
'In Limburg waren ze vreselijk wantrouwig: ik moest overschakelen op een Limburgs accent om iets gedaan te krijgen. Ik heb mezelf zelden zo hard uitgelachen.'

Altijd goed
'Het hangt ook van de situatie af. Ik ben er inmiddels achter dat er massa's mensen zijn die het prachtig vinden om op de foto te gaan, dus als iemand er geen zin in heeft doe ik daar niet moeilijk over. Als mensen dronken zijn, op een feest ofzo, willen de meesten niets liever.'

Herkenbaar
'Over geld heb ik eigenlijk nooit iemand gehoord, hoogstens willen ze een foto toegestuurd krijgen. Maar ik geef toe dat ik weleens foto's heb gebruikt van mensen die er niet zo gecharmeerd van waren, als een foto te goed is en ik heb hem al gemaakt, kan ik hem niet laten liggen. Je komt trouwens bijna overal mee weg als je zegt dat het voor school is. Als ik een foto niet specifiek voor een blad of opdracht schiet gebruik ik die smoes nog weleens.'

Je portretten lijken tegelijkertijd volledig geënsceneerd en snapshot'erig.
'Mijn foto's zijn eigenlijk zelden geënsceneerd, hoogstens geregisseerd. Een paar jaar geleden op de academie heb ik wel wat mode- en reclamefotografie gedaan, dus daar is het denk ik een overblijfsel van. Meestal zoek ik bestaande situaties op omdat je nooit weet wat je te wachten staat. Mensen hebben fantastische huizen en kleren, die hebben jaren aan hun interieur en hun image gewerkt, daar kan geen stylist tegenop.'

Aha
'Door de goede situaties op te zoeken lijkt het soms bijna alsof je alles geënsceneerd hebt. De omgeving en aankleding van je foto's is heel erg belangrijk, ook in een documentaire. De meeste mensen die ik fotografeer hebben niet zoveel met fotografie, dus die vraag ik ook niet om dingen te doen die ver van hun bed zijn.´

Wat dan?
'Ik laat me leiden door de dingen die ze zelf leuk vinden. Als ik bijvoorbeeld bij een poedelfokster thuis ben zal ik misschien vragen of ze haar hond een jurkje aan wil trekken, maar alleen als dat iets is wat ze zelf ook zou doen. Je leert jezelf al gauw bescheiden en open op te stellen, ideeën die je ergens vooraf over had blijken vaak veel minder interessant dan waar de mensen zelf mee komen. Dat maakt je foto's gelijk een stuk minder voorspelbaar.'

Morgen deeltje twee!

Wetenschappelijke game

Dit is zeker gers en anders gewoon bique: allemaal rapgrafieken. Beter ben je niet van de straat, anders snap je het echt niet. En blijven scrollen, haha.

24 December, 2007

Zeg eens Aawtf!?


Tandartsen in opleiding krijgen in Japan een Real doll voor hun kiezen.
Maar dan eentje die altijd hoofdpijn ik bedoel tandpijn heeft.

Klappen voor crap

Als je wel eens in Amsterdam naar een ruimte gaat waar je moet betalen om binnen te komen en dan plotseling in een slechtverlichte space staat, met enorme muziekproducerende zwarte dozen, hard zwetende mensen, 'n sneakerverneukende derrie op de vloer en kwaadkijkende gasten in zwarte pakken met zo'n zilver v'tje op de borst, dan is de kans groot dat je weet wie David en Luigi van Beesmunt Soundsystem zijn.

En weet je waarschijnlijk dat ze niet alleen onwijs aardig zijn. Maar ook nog eens een aardig moppie kunnen draaien. Of maken. Zoals deze die ik van ze gemaild kreeg:

Beesmunt Soundsystem - Crap Clap Club

Doe ze de groeten op hun Myspace.

21 December, 2007

Wat seriemoordenaars in hun vrije tijd doen


Classic! Allemaal idiots gehesen in zelfgemaakte kostuums.

Kijk mam: zonder handen!

Oh boy.

Tijd voor een witte kerst

M'n buurman was een tijdje terug zo vriendelijk me te wijzen op deze dingen. En of ik er ook niet één wilde.

Nu weten trouwe MonoBrowers dat ik redelijk strak ga op Casio G-Shockerigheid. Dus natuurlijk maakte ik die zeventien euro over voor DIT LACHEN EXEMPLAAR. Wat een samenwerking is tussen de ontwerpers van Furni en de site Coolhunting. We're on the hunt. We're after you:



Cheers piley!

20 December, 2007

We zeggen niet wat we gaan doen maar neem 'n handdoek mee



Lekker dansen! Het is een kinderfeestje uit MonoBrow´s basisschooltijd: met ribfluwelen knalblauwe Pointer broek, gelstekels en goedkope gympen. Op een remix van The Whip's Sister Siam door Bitchee Bitchee Ya Ya.

Via Bigstereo.

Het wordt 'n harde kerst

Amsterdam is weer lekker Uptight deze vrijdag.

Alleen op MonoBrow:

3(+1) x gastenlijst!

En pak dan gelijk deze strakke stonewashed jeans dragende, rouwrandjes onder z'n nagels rockende, Amstel bier drinkende, berehap etende, 95 kilo wegende

Intifada Xmas 07 mix

Ddoei.

19 December, 2007

Its gotta be the board


Tinker Hatfield (de man die de mooiste Nikes ontwierp), die een Nike SB heeft vormgegeven? Het moet niet gekker worden, gek.

Then again, van Air Jordan naar een dikke air is helemaal niet zo'n rare sprong.

Meer dan 'n close up van de P-Rod II (want dat is het model waar het om gaat) heb ik helaas niet gevonden.

Warme chocomelkleurige K-Swiss

De eerste gymp van ze die ik echt mooi vind moet nog gemaakt worden. Maar K-Swiss geeft sneakerfreakers wel een hoop warmte in koude dagen.

Beter leg je die extra large zelfgebreide sjaal van je meisje in je nek en kom je morgenmiddag gewoon langs bij de conceptstore van K-Swiss.

Tis tijd voor die oud Hollandsche gezelligheid met chocomelk gloeiwijn en eh, dj's. Oh en doe dan gelijk de groeten aan Jonathan. Die heeft het namelijk allemaal gefixed voor je.

Shit ist toll ja.

18 December, 2007

Voetjes van de vloer en snaveltje toe


Woah! Tijd voor een ontdekking van The Teenagers. Die je vast nog kent van de legendarisch leuke MiniMail op MonoBrow.

Anyhoo. Zij plugden een zangeres op Bigstereo:

maak kennis met twee gave liedjes van Ladyhawke.
(Die inmiddels d'r MiniMail antwoorden heeft opgestuurd, dus daar lees je later meer over.)

Oh. Link is borked. Dan gewoon via Hypem...

PastaPower

Grappig. Opeens kom ik Mike Clark de hele tijd tegen. Dit weekend nog, bij Teki Latex. Maar goed. Vandaag kan jij hem ook de groeten doen tijdens die expositie Straatpasta. Mooi hoor.

Straatpasta
opening vanaf 19.00
Pakhuis De Zwijger

Meer dingen die je moet weten.

17 December, 2007

Trillende billen tijdens het tandenpoetsen

Niet iedereen weet wat hij moet denken van internetkunst. Ontastbaar, vluchtig, oppervlakkig? Whatever. Dingen raken me!
Zoals nieuw werk van Rafael Rozendaal.

Jello Time
(Geluid aan.)

Viva lo res


Gasten die grappen uithalen met advertising in de openbare ruimte, dat kan lachen zijn.

Maar zelden gebeurt het zo mooi als die pixelator toestand van Jason Eppink. Dik!

Via Good

14 December, 2007

Ministry Of Silly Walks

Subwalk is een nieuw initiatief in Arnhem. Echt die shopExpositieruimteAtelierHybride toestand. Dus altijd wat te doen.

Zondag bijvoorbeeld. Dan opent een nieuwe tentoonstelling van Raymond Teitsma. Hij maakt dingen die je ooh! laten doen.

Beter bekijk je dat gewoon zelf. En als je zondag geen zin in gezelligheid hebt, ook best. De expo duurt nog tot 31 januari.

Bijna


Very Nearly Almost is een geinig blaadje vol met foto's van grafische dingen die op straten van Londen te zien zijn. Ik had deeltje drie en vier besteld. Mooi spul hoor. Hier kun je dat scoren.

Een pagina van dichtbij:



En er zaten (niet zulke hele mooie) stickers bij:

Ik ben God.

Als Helmut Lotti keek ik gister naar de Gouden Kooi. Daar zat een nare dikzak in met een bril die in 'n zwembad sprong en zei dat hij God was.

Jij nog een religieuze ervaring eh, ervaren?

13 December, 2007

Val op fiets hard


Tijdje terug las je hier iets over die remloze, gefixte fietsjes.

Nu krijg je een alley cat race in Amsterdam voor je kiezen. Gefilmd door David, met een op 'n fietshelm getapete camera.

Vooral dat bijna ongeluk rond 2:40 is gezellig.....