Afgelopen weekend stond ik opeens naast Aernoud Bourdrez. Nu denk je wellicht Aernoud! De Tunesische stofontwerper die in de eighties Lady Di's picnick-kleden ontwierp?!, maar dat is die andere Aernoud.

Deze man is intellectual property advocaat en onderhandelaar. En dan niet voor poldermafiosi of bastards die het pensioengeld van je ouders verbrassen. Nope, Aernoud komt op voor fotografen, architecten en kunstenaars in meer dan 35 landen.

Met deze ervaring heeft hij Grrr geschreven; een bundeling tips waarmee je conflicten oplost. Klinkt saai, is het niet.

Grrr

Waarom? Daarom:

+ voor iedereen handig
+ geestig
+ helder geschreven
+ prettige inzichten
+ mooie vormgeving

Een bron van helder geformuleerde en verrassende inzichten. Die niet alleen handig zijn bij je quest naar werelddominatie maar ook van pas komen als je schatje klaagt over je liefde voor Call of Duty: Modern Warfare.

Conclusie
HAMBURGER ZEGT: Fris als een net geopende pot Yofresh!

Geen idee hoe of wat. Maar ILP is heter en smaakvoller dan Titty City.

"Adam était un brouillon, Eve une œuvre d'art"



(MiniMail wordt gesjefd!)

Bij de sigarenboer vragen om het nieuwe nummer van De Optimist is een frustrerende ervaring. De kans is groot dat hij denkt dat je hem in de maling neemt.

Jij: 'Heeft u de nieuwe Optimist voor me?'
Sigarenboer: 'Wel godverdegodver! Al die tyfysbuitenlanders en junkies hier in de straat!'
Jij: 'Eh...'

Bovendien is De Optimist een online gebeuren. Wat best handig is als je jezelf Digitaal Cultureel Magazine noemt. Maar niet opschiet als je bij je sigarenboer you love to hate staat.
-------------------------
Deze vrijdag: De Optimist x Popup Café x FNNNN

22:00 - 3:00
Voor 5 euro's ben je binnen en krijg je twee drankjes.

Had ik al gemeld dat de drank goedkoop en lekker is? En de locatie is de plek waar het de komende maanden allemaal gebeurt in Amsterdam. Serieus.

Het is alweer twee jaar geleden dat ik door Facehunter op de foto ben gezet. 24 maanden waarin een hoop gebeurd is en ik ben uitgegroeid tot een cultuuricoon.

Inclusief fans die me semi-naaktfoto's toesturen, op-straat-herken-momenten, column-verzoeken en uitnodigingen voor conceptsessies met grote bedrijven.

Om over de erkenning van m'n vrienden nog maar te zwijgen. Ik. Ben. Een. Keuze. Eh, succes! Ik ben een succes!

-------------------------------

Maar ik ga gewoon door. Voor de mensen, voor jou en voor al die duizenden talenten die dromen van een carrière op het gepixelde podium van online roem. Ik hou de droom levend, net als Yvan Rodic van Facehunter dus.

Die gast verbaast zich in z'n vermakelijke filmpjes (saxofoon: check, celebs: check, Kanye: check) over de KABOOMsplosion van fashion bloggers.

Maar laat door een vrolijke edit en zelfrelativering zien dat je meer moet kunnen dan een pagina op blogger.com openen en een persbericht van Karl Lagerfeld copy pasten om jezelf een modeblogger te noemen.

Facehunter in Paris - part II

Heb je nou al iets gemaakt voor die Off the Wall ontwerpwedstrijd? Vandaag in ieder geval nog meer Vans. Ik geef namelijk

- vijf rugzakken,
- twee jasdingen en
- twee shirts weg.





Het gaat om merchandise die eerlijk van een vrachtwagen gevallen is, dus je krijgt er geen garantie bij.

Omdat ik geen zin heb om zesduizend pakketjes te versturen stop ik steeds één kledingstuk in één willekeurige backpack. Voor die extra grote verrassing als je wint.

Nog beter, ik verstuur helemaal niks. Als je wint, dan krijg je er een meet & greet met je favoriete blogger bij en overhandig ik je de goods persoonlijk.

----------------------------------------------------
HEBBEN? MAIL ME EEN FOTO VAN IETS KNAPS MET VANS AAN. DE MEEST SEXY INZENDING WINT.

Birdy Nam Nam is een Frans dj-collectief. Dit betekent niet dat ze met hun Pioneer CDJ 1000'jes langs de deuren gaan om geld op te halen. Wel dat ze heel goed zijn in scratchen en mixen.

Geproduceerd door Justice, dat ene groepje van vorig jaar in Paradiso. De grote vraag is hoe erg je die Justice sound zat bent.

De Vitalic remix vind ik trouwens net even bheter:

The Parachute Ending - Birdy Nam Nam (Vitalic mix)

Best bizar dat ik zo weinig herinneringen heb waarin housebroeken voorkomen. Want alleen al in Amerika ging Zubaz (makers van de o.g. housebroek) lekker:

'The Zubaz company sold $100 million worth of products in 1991 alone.' (Wikipedia)

Godzijdank maakt dit merk een doorstart (net zoals Gorrila Wear) en kun je de pants gewoon weer kopen. Nou, dat was het wel weer qua informatieve nieuwswaarde van deze posting.

eBay heeft goud:

Washington Redskins print (deadstock)

WWF Jesse Ventura action figure (met Zubaz)

Officiële site doet de absurde verzendkosten move.

Soms heb ik gewoon zin om de week te beginnen met Rosie Perez. Op haar is het vrij lastig fronten beste rapfan (pardon, je bent meer dan een liefhebber, het is een levensstijl).

Wat is volgens jou haar meest memorabele scène? Toen ik daar research voor aan het doen was kwam ik erachter dat ze ook in Jim Jarmusch' Night On Earth zat. Kijk, zo leer je toch elke dag iets nieuws.

Ik ga voor de scène met Mookie in Do The Right Thing: You Must Be Buggin!

Beesmunt.
Rogerseventytwo & The Walk.
Paradiso.
Vanaf middernacht tot een uurtje of vijf.

Wil je op de lijst?
3 x +1


Mail me je favoriete bijbeltekst en ik doe m'n best voor je.

Spot is open. Ga gerust kijken if you like what you read:

-------------------------------------------

Lekker dan, niemand heeft geld door 9-11 de kredietcrisis en jullie openen een shop. Hoe dan?
"Dat zie je toch, nee stiekem zijn wij hier al 3 jaar mee bezig."

Is het leukste van een winkel hebben niet gewoon dat je je eigen spullen goedkoop kunt scoren?
"Haha, ja natuurlijk! Tim en ik houden van design en kunst. Het mooie van SPOT is dat we er middenin zitten, veel creatief talent ontmoeten en heel veel werk zien. Het is tof om dat met anderen te delen."

Amsterdammers zijn onwijs kritisch. Wat voegen jullie toe aan het aanbod?
"Een clash van verschillende disciplines door veelal nieuw talent. Wij proberen jonge ontwerpers en nieuwe brands in de spotlight te zetten. Het is vaak lastig om het hele commerciële gebeuren in te komen en je naam out there te krijgen."

Precies
"Wij hopen ze daarmee iets te helpen. Verder is ons geen idee te gek, als we het vet vinden en er is ruimte voor, vinden wij er een spot voor om het aan de man te brengen. Of vrouw natuurlijk."

Wat voor werk wil je tonen in de gallery?
"We werken zoals een gallery werkt, dus na een maandje of 2 a 3 wordt er gewisseld. Er hangt nu werk van Karimo, deze jonge Amsterdammer maakt echt te gek werk. Verder hangt er spraycan-werk van Codexinferno en hebben we schetsen van Wouter Ramaker die in zijn vrije tijd wel raad weet met karton."

Nice
"Verder verkopen we Ontour, Bench, Morecult, Design by Hümans, Nomi, Sasbag en Man on the Moon. Daarnaast hangen er tees met prints van Taeks en Karimo (ja weer hij) en huisstijler Julesdavid."

-------------------------------------------

Je eigen werk in Spot? Mail die jongens!

50/50 handrails zijn insane.

Ian Cofino begon als student aan z'n afstudeerproject I Got Next, een korte documentaire over de voornamelijk Amerikaanse vechtspelletjes scene. Inmiddels is hij afgestudeerd en is de film anderhalf uur lang geworden.

Op basis van de trailer oogt het camerawerk en de editting vrij kut, maar whatever. Hoe goed dat je straks negentig minuten lang kunt kijken naar ventjes die nog fanatieker zijn dan jij.

Plus wat extra interessant is aan deze scene: de spelers zijn wel geeky, maar dan niet van het halve liters energydrink met modded pc in een tentje lannen tegen 24-jarige gefrustreerde dikzakjes die nog thuis wonen-soort.

/op de antropologen tip

2d-fight fans zijn meer extrovert en hebben een brag en boast bravoure die gelijkenissen vertoont met die van rapfans.

I Got Next - Documentaire

Veel dichter kan een rapper niet in de buurt komen van spoken word. Maar in tegenstelling tot die pretentieuze c.r.a.p., zitten de gasten in deze battles lekker in hun rol.

Eh, roll the tape!

Arsenel vs Tech 9

Yung Ill vs Yung Holla

(Via @Qtip)

Voordat je aan deze posting begon wist je nog niet dat je zaterdag heel erg gezellig staat te doen op een opening bij Liefhertje + De Grote Witte Reus.

In deze Haagse gallerie/kenniscentrum/winkel/lounge/parenclub wordt vanaf vijf uur het werk gepresenteerd van modeontwerper Sara Vrugt en fotografe Sarah Carlier.

Volgens Liefhertje maken ze beiden werk met een sociaal geëngageerde ondertoon. Alsof Hans Klok alleen nog maar biologisch gefokte konijnen laat verdwijnen, zeg maar.

Hoe dan ook, ik werd geraakt door de kleding van vrouw Vrugt, die is echt nice. Ik voel die internationale klederdracht-vibe als een gek:



Deze kledingontwerpen maken deel uit van het project Een Rode Draad. Wat dat inhoudt, vraag je zaterdag maar. Doe eens gek, spring in je Corolla en holla met je neven naar Den Haag.

Zaterdag 6 juni 2009
17.00 - 21.00 uur
Te bezichtigen t/m 18 juli 2009

Een Oude Zure Leo is een 65+ hiphopforumhater. Het type dat zeurt om het zeuren en ingegroeide oogkleppen heeft. In het echte leven moet je deze mensen mijden als (hier komt een willekeurige, smakeloze grap over Air France), maar in films is er altijd wel iemand die probeert door te dringen tot deze koppige klootzakjes.

Tijd voor Zure Leo's you love to hate:
-------------------------------------------------------

1.
Jack Nicholson (As Good As It Gets)

Jack zit zo vastgeroest in deze film, daar kan zelfs de nerderige heetheid van Helen 'MonoBrow vond je al lekker in die ene serie waarin je samenwoonde met die dork' Hunt niks aan veranderen.


2.
Carl Fredricksen (Up)


Ik heb de film nog niet gecheckt. Maar gezien de reviews ben ik niet de enige die nu al goed gaat op deze geanimeerde Zure Leo.


3.
Anne Ramsey (The Goonies)


Ok, het is geen Leo en Anne is in de Goonies vooral eng en zuur. Niet te verwarren trouwens met zoet en zout. Da's weer een hele andere sensatie.


4.
Clint Eastwood (Gran Torino)


Die stem! Alsof meneer Eastwood voor elke scene een pakje Belinda's heeft opgerookt.

5.
Takeshi Kitano (Hana-bi)


Hier had eigenlijk elke film van Takeshi kunnen staan. Deze man zit op nors kijken en binnenvetten. Maar wat een man.

Joep Luycx en ik ga way back. Nou ja, we kennen elkaar al vrij lang. En het is niet alsof we bij elkaar frites eten ofzo. Sterker nog, ik heb geen idee wat hij lekker vindt, het lijkt me een patatje oorlog-type.

Wat ik wel weet is dat hij stijlvol gekleed door het leven gaat en net als ik van woorden houdt. Daarom deze posting over Woordkaas nieuwe stijl. Dat is een project van hem en Shoe.

Vaak flauw. Af en toe geniaal. Net als het leven zelf. Keep 'em coming:

Woordkaas

Shit, of ik er nu een jpeg of foto van maak: het ontwerp van m'n visitekaartje is zo hysterisch dat ik het niet strak in beeld krijg. (Awesome design: Julesdavid)

Geen flauwe grappen over het gebit van Scarlett Thomas. Wel een extra plak tomaat en ijsbergsla voor haar roman The End Of Mr. Y
-------------------------------------

Scarlett schrijft niet alleen verhalen, ze gaf ook literatuur colleges. Daar zaten vast gastjes tussen die net als ik wel eens fantaseren over het schrijven van een roman. Blijkt het volgens haar gewoon een trucje te zijn:

"...you write a list of everything you are remotely interested in at the moment and then the challenge is to work out a plot that connects all these things. And then another one. And again, until you get it right."

Maar denk niet dat je op deze manier volgende week je plot uitgewerkt hebt:

"This isn’t a meaningless game, however... People who find they don’t have a list… Stop writing. If your list is boring… Stop writing. If your list doesn’t add up to something meaningful…"

The End Of Mr. Y

Waarom? Daarom:

+ Variant op Kledingkast met deur naar andere dimensie-tori
+ De Matrix-stelling: wat als er een andere werkelijkheid is?
+ Protagonist heeft sex-issues
- Soms iets teveel abstract geneuzel over werkelijkheid

Het verhaal zet je op een toegankelijke en prikkelende manier aan het denken over realiteit, herinneringen en hoe we met elkaar in verbinding staan. Weer eens wat anders dan je klemzuipen.

Conclusie
HAMBURGER ZEGT: Verrassender dan een botje in je Febo kroket.

Deze shorts snappen het heel goed.

Ok, die Suicidal Tendencies typografie is echt played out. Maar een skateboardende draak geïnspireerd op het werk van Vernon Courtlandt Johnson?

Hallo! Bonjourke!

Magical Mosh Misfits

Born Lichelle Laws, Boss is a female gangster rapper who, along with her partner Dee, became the first female rap act to be signed to Russell Simmons' Def Jam West label. Originally the two hailed from Detroit, but after a brief stint in New York, the pair headed west to L.A. where they lived in near poverty for three years before gaining the attention of DJ Quik and receiving a record deal; eventually releasing Born Gangstaz in 1993.